Περί δια.. τροφής

Ο Δεκάλογος των Χαμένων Εορταστικών Κιλών

2011-01-03T13:53:00.000-08:00

Πριν λίγες μέρες μπήκε ο καινούριος χρόνος και τους περισσότερους από εμάς μας βρήκε με 2 ή 3 κιλά παραπάνω. Ηρεμήστε, όμως! Δε χρειάζεται να ακολουθήσετε κάποια εξαντλητική δίαιτα για να χάσετε αυτά τα κιλά, απλά να κάνετε κάποιες μικρές και έξυπνες καθημερινές αλλαγές στις συνήθειές σας.

Ποια είναι τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσω;

Ο Δεκάλογος που σας παρουσιάζω είναι δύσκολο να εφαρμοστεί κατευθείαν. Για το λόγο αυτό, σας συστήνω να ξεκινάτε κάθε ημέρα μια καινούρια συνήθεια διατηρώντας πάντα τις συνήθειες των προηγούμενων ημερών. Στο τέλος των 10 ημερών, θα είστε σε θέση να εφαρμόζετε παράλληλα και τις 10 συμβουλές:

Ημέρα 1: Προσπαθήστε να καταναλώνετε κάθε μέρα πρωινό.

Ημέρα 2: Προσπαθήστε να κάνετε 3 κύρια γεύματα (πρωινό, μεσημεριανό, βραδινό) και 2-3 ενδιάμεσα γευματίδια.

Ημέρα 3: Ξεκινήστε το γεύμα σας με τη σαλάτα.

Ημέρα 4: Προσπαθήστε να καταναλώνετε 5 μερίδες φρούτων και λαχανικών τη μέρα.

Ημέρα 5: Αντικαταστήστε τα κανονικά αναψυκτικά με light.

Ημέρα 6: Ζεστάνετε το φαγητό σας πριν από κάθε γεύμα. Έρευνες έχουν δείξει ότι το απολαμβάνουμε καλύτερα, γιατί γευόμαστε τα λιπαρά της τροφής. Με αυτόν τον τρόπο, καταναλώνουμε μικρότερη ποσότητα από την ποσότητα που θα καταναλώναμε αν τρώγαμε το ίδιο φαγητό κρύο ή σε θερμοκρασία δωματίου.

Ημέρα 7: Ενεργοποιηθείτε όταν βρεθείτε μπροστά σε ένα διατροφικό πειρασμό. Αναρωτηθείτε αν πεινάτε πραγματικά ή είναι η λαιμαργία που σας οδηγεί εκεί.

Ημέρα 8: Φροντίστε το κύριο γεύμα σας να μη διαρκεί λιγότερο από 20-30 λεπτά. Ουσιαστικά, αυτός είναι ο χρόνος που χρειάζεται για να πάει το σήμα στον εγκέφαλο ότι χορτάσαμε.

Ημέρα 9: Φροντίστε να τρώτε σε κατάσταση ψυχικής ηρεμίας. Κλείστε την τηλεόραση ή τον υπολογιστή.

Ημέρα 10: Αυξήστε τη φυσική σας δραστηριότητα, κάνοντας ένα αγαπημένο χόμπι, όπως είναι ο χορός!

Πηγή: www.nutrimed.gr

26 Σεπτεμβρίου: Παγκόσμια Ημέρα Καρδιάς

2010-09-23T11:32:00.000-07:00

Η Παγκόσμια Ημέρα Καρδιάς καθιερώθηκε το 1999 και έκτοτε διοργανώνεται κάθε χρόνο την τελευταία Κυριακή του Σεπτεμβρίου από τη Διεθνή Ομοσπονδία Καρδιάς με την υποστήριξη της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας. Στόχος είναι η ευαισθητοποίηση του παγκόσμιου κοινού για τα καρδιαγγειακά νοσήματα, που τις τελευταίες δεκαετίες αποτελούν μάστιγα στις βιομηχανικά ανεπτυγμένες χώρες και τείνουν να μετατραπούν σε «πανδημία» για τον πλανήτη, αγγίζοντας και τους πληθυσμούς των αναπτυσσόμενων χωρών.

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση περισσότεροι από 1.5 εκατομμύρια θάνατοι οφείλονται σε καρδιοαγγειακά προβλήματα. Οι θάνατοι αυτοί αντιπροσωπεύουν το 40% της γενικής θνησιμότητας καθιστώντας τις καρδιοπάθειες ως υπ’ αριθμό 1 αιτία θανάτων. Τα στοιχεία από την Ελλάδα επιτείνουν την ανησυχία καθώς το 57% των ανδρών και το 34% των γυναικών εμφανίζουν υψηλότερα επίπεδα χοληστερόλης στο αίμα από τα φυσιολογικά. Ωστόσο έχει αποδειχθεί ότι η οξειδωμένη μορφή της LDL («κακή» χοληστερόλη) είναι αυτή που έχει τον κυριότερο ρόλο στη πρόκληση αρτηριοσκλήρυνσης και κατά συνέπεια καρδιαγγειακών παθήσεων.

Παίζει ρόλο η διατροφή;

Φυσικά και παίζει. Αυτό είναι, πλέον, ευρέως αποδεκτό. Αυτό που δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ακόμα, είναι σε ποιο βαθμό η διατροφή επηρεάζει τον κίνδυνο εμφάνισης καρδιαγγειακών νοσημάτων. Δυστυχώς, ακόμα κι εμείς οι Έλληνες που κάναμε διάσημη σε όλο τον κόσμο την Κρητική- Μεσογειακή Διατροφή, απομακρυνόμαστε όλο και περισσότερο από αυτού του τύπου τη διατροφή και πλησιάζουμε το δυτικό πρότυπο. Οι κυριότεροι διατροφικοί παράγοντες που επηρεάζουν την υγεία της καρδιάς μας είναι η πρόσληψη κορεσμένων λιπαρών και χοληστερόλης.

Πέρα από τα λιπαρά της τροφής, πολύ σημαντικό ρόλο παίζει η κατανάλωση αλατιού. Μερικά στοιχεία για την υπερκατανάλωση αλατιού και την υπέρταση είναι τα παρακάτω:

• Σε παγκόσμιο επίπεδο, περίπου το ένα τέταρτο των ενηλίκων παρουσιάζει υψηλή αρτηριακή πίεση. Στην Ελλάδα εκτιμάται ότι πάνω από το 25% του πληθυσμού εμφανίζει υπέρταση.

• Η υπέρταση αποτελεί μια νόσο του καρδιαγγειακού συστήματος και σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο για εγκεφαλικά και ισχαιμικά επεισόδια. Από διατροφικής άποψης, η κατανάλωση νατρίου και αλατιού αποτελεί τον πιο σημαντικό παράγοντα που επιβαρύνει την αρτηριακή πίεση.

• O μέσος άνθρωπος στις δυτικού τύπου κοινωνίες καταναλώνει περίπου 3,4 γραμμάρια νατρίου ημερησίως, ενώ η σύσταση του FDA (Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ) για τους υγιείς ενήλικες είναι 2,4 γραμμάρια, και για τα άτομα με υψηλή πίεση μόλις 1,5 γραμμάριο την ημέρα.

• 6 γραμμάρια αλατιού (χλωριούχο νάτριο), που ισοδυναμεί με 1 κουταλάκι του γλυκού, περιέχουν περίπου 2,4 γραμμάρια νατρίου.

• Μόνο το 10% της ημερήσιας κατανάλωσης αλατιού προέρχεται από το επιτραπέζιο αλάτι. Το υπόλοιπο προέρχεται από τα τρόφιμα. Tα περισσότερα συσκευασμένα τρόφιμα περιέχουν αλάτι στα συστατικά τους, το οποίο, εκτός από τη βελτίωση της γεύσης του προϊόντος, λειτουργεί και ως συντηρητικό. Έχει υπολογιστεί μάλιστα πως το 75% του νατρίου που παίρνουμε καθημερινά προέρχεται από τα επεξεργασμένα τρόφιμα.

• Η σύγχρονη βιομηχανία τροφίμων προσπαθεί να δώσει λύση σε αυτό το πρόβλημα μέσω της μείωσης της περιεκτικότητας του αλατιού στα προϊόντα τους.

Τροφές που... μαυρίζουν

2010-06-18T01:47:00.000-07:00

Με την έλευση του πρώτου καλοκαιρινού μήνα, οι περισσότεροι έχουν επισκεφθεί ήδη τις παραλίες και η μάχη του πιο ... μαυρισμένου σώματος έχει ξεκινήσει! Το μαύρισμα αποτελεί μία φυσιολογική αμυντική λειτουργία του οργανισμού μας στην επικίνδυνη υπεριώδη ακτινοβολία του ήλιου. Συγκεκριμένα, με την επίδραση του ήλιου ερεθίζεται μία ομάδα κυττάρων που βρίσκονται ακριβώς κάτω από την επιδερμίδα και εκκρίνουν μία ουσία, τη μελανίνη, που σχηματίζει ένα προστατευτικό τείχος εμποδίζοντας την είσοδο της υπεριώδους ακτινοβολίας στο εσωτερικό του οργανισμού. Η κυριότερη ουσία, λοιπόν, που είναι υπεύθυνη για το μαύρισμα είναι η μελατονίνη.

Ουσίες που ... «μαυρίζουν»: Επιστημονικά στοιχεία που να δείχνουν ότι τροφές μπορούν να ερεθίσουν την έκκριση μελανίνης και να προκαλέσουν μαύρισμα, δεν υπάρχουν. Ωστόσο, το πολυπόθητο για πολλούς μαύρισμα επιτυγχάνεται και με έναν παράλληλο δρόμο: την πρόσληψη καροτενοειδών. Τα καροτενοειδή, ουσίες που υπάρχουν κατά βάση σε λαχανικά και φρούτα, όπως το β-καροτένιο στο καρότο και στα βερίκοκα, το λυκοπένιο στο καρπούζι και στην ντομάτα, η λουτεΐνη στο μπρόκολο και στο σπανάκι, ευθύνονται σε μικρό, έστω, βαθμό για το σκουρόχρωμο της επιδερμίδας μας. Οι χρωστικές αυτές ουσίες αποθηκεύονται κάτω από την επιδερμίδα και σε μεγάλες συγκεντρώσεις μπορούν να επηρεάσουν και το χρώμα του δέρματος.

Διατροφή για ομοιόμορφο μαύρισμα

Το μυστικό για μια υγιή ηλιοκαμένη επιδερμίδα είναι μια ισορροπημένη διατροφή που βασίζεται σε τρόφιμα πλούσια σε με τις παρακάτω ουσίες:

• Βιταμίνη Β

Οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β περιέχονται σε μια πληθώρα τροφών που περιλαμβάνουν τα δημητριακά ολικής άλεσης, τα γαλακτοκομικά, το κρέας, τα ψάρια, τα φρούτα και τα λαχανικά.

• Βιταμίνη C

Η βιταμίνη C ή, αλλιώς, ασκορβικό οξύ, εμποδίζει τη δράση των ελεύθερων ριζών που σχηματίζονται από την υπεριώδη ακτινοβολία. Η δράση της είναι πιο αποτελεσματική όταν συνδυάζεται με τη βιταμίνη Ε. Βρίσκεται στις φράουλες, το ακτινίδιο, τα πεπόνια, τις ντομάτες, τις πιπεριές, και τα γνωστά σε όλους εσπεριδοειδή (πορτοκάλια, λεμόνια κτλ) και φυσικά στους χυμούς τους, ενώ πλέον κυκλοφορούν στην αγορά και χυμοί πορτοκαλιού έξτρα εμπλουτισμένοι σε βιταμίνη C.

• Βιταμίνη Ε

Εκτός από το ελαιόλαδο, η βιταμίνη Ε περιέχεται στις φυτικές μαργαρίνες, στα ψάρια, στο κρέας, στους ξηρούς καρπούς, στη σοκολάτα υγείας και τους σπόρους. Προσοχή όμως στην υπερκατανάλωση, διότι οι τροφές αυτές έχουν υψηλό θερμιδικό περιεχόμενο.

• Β-καροτένιο

Βρίσκεται κυρίως στα λαχανικά πορτοκαλο-κίτρινου χρώματος όπως καρότα, λαχανικά με μεγάλα πράσινα φύλλα (σπανάκι και αγκινάρες), πεπόνι, μάνγκο, πιπεριές και κολοκύθες. Το β-καροτένιο έχει την ικανότητα να διεγείρει την παραγωγή μελανίνης και επομένως να επιταχύνει τη διαδικασία του μαυρίσματος και να το διατηρεί για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Ακόμα προλαμβάνει τους ερεθισμούς και τις πανάδες του δέρματος.

• Λυκοπένιο

Ανήκει στην ομάδα των καροτενοειδών και εμφανίζει ισχυρότατη αντιοξειδωτική δράση. Βρίσκεται στις ντομάτες, τα καρπούζια, το ροζ γκρέιπφρουτ και τα βερίκοκα.

• Πολυφαινόλες

Πρόκειται για ουσίες που παρεμποδίζουν τον εκφυλισμό των κυττάρων και σταθεροποιούν τις ίνες του κολλαγόνου. Βρίσκεται σε πολλά φρούτα και λαχανικά, όπως στις φράουλες, το ρόδι, τα βατόμουρα, τους σπόρους του κόκκινου σταφυλιού κ.λπ, ενώ ιδιαίτερα πλούσιοι σε αυτά τα αντιοξειδωτικά συστατικά είναι και οι χυμοί σταφυλιού, ροδιού και βατόμουρου.

• Σελήνιο

Είναι ένα μέταλλο που καθυστερεί τη γήρανση του δέρματος. Βρίσκεται στα ψάρια, τα θαλασσινά και τα προϊόντα που βασίζονται στο γάλα και τα δημητριακά.

• Βιταμίνη 12

Διεγείρει την παραγωγή της μελανίνης και βοηθάει σημαντικά στη χρησιμοποίηση του οξυγόνου από τα κύτταρα του δέρματος. Βρίσκεται στα αβγά, το γάλα, το τυρί και τα πράσινα λαχανικά.

• Χαλκός

Διεγείρει τη λειτουργία του ενζύμου τυροσινάση, με τη βοήθεια της οποίας παράγεται η μελανίνη. Καταναλώνοντας, λοιπόν, τακτικά τροφές που περιέχουν χαλκό, όπως είναι τα μανιτάρια, το συκώτι, τα θαλασσινά, τα μπιζέλια, τα καρύδια και τα σταφύλια μπορούμε να επιταχύνουμε τη διαδικασία του μαυρίσματος.

Συμπερασματικά, οι τροφές από μόνες τους δεν μας οδηγούν στο μαύρισμα. Η κατανάλωση όμως τουλάχιστον 5 μερίδων φρούτων και λαχανικών, μία εκ των οποίων να είναι χυμός από αντιοξειδωτικά φρούτα, αυξάνει την περιεκτικότητα των χρωστικών ουσιών (καροτενοειδών) στο κάτω μέρος της επιδερμίδας, επηρεάζοντας έτσι τη διαδικασία μαυρίσματος.

Αναδημοσίευση από το www.nutrimed.gr

Άλλη μια "μαγική" δίαιτα: Η δίαιτα on- off

2010-03-16T09:30:00.000-07:00

Τη μία ημέρα τρώτε, την άλλη… δεν τρώτε! Αυτή είναι, σε αδρές γραμμές, η νέα δίαιτα «Τhe Alternate-Day Diet», που κάνει θραύση στο εξωτερικό, κυρίως επειδή θεωρείται εύκολη στην εφαρμογή της. Γνωστή και ως «Τhe Longevity Diet» (η δίαιτα της μακροβιότητας), η νέα δίαιτα υπόσχεται απώλεια βάρους, αλλά και ανακούφιση από το άσθμα, βελτίωση του λιπιδαιμικού προφίλ, ακόμη και προστασία των εγκεφαλικών κυττάρων. Ο εμπνευστής της, ο πλαστικός χειρουργός δρ. James Johnson, δηλώνει ότι αδυνάτισε εύκολα χάρη σε αυτή τη μέθοδο. Ας δούμε, όμως, τι ακριβώς είναι η εναλλασσόμενη δίαιτα και ποια είναι η γνώμη των ειδικών.

Πώς γίνεται η νέα δίαιτα;

Καθ’ όλη τη διάρκεια της δίαιτας, τη μία ημέρα θα τρώτε ελεύθερα όσο θέλετε (ΟΝ) και την επομένη θα τρώτε περιορισμένα (ΟFF).

Τις πρώτες 2 εβδομάδες

ON Τις 7 «ελεύθερες» ημέρες μπορείτε να τρώτε ό,τι θέλετε, χωρίς όμως να φορτώνετε το στομάχι σας εσκεμμένα, με το σκεπτικό ότι την επόμενη ημέρα θα πεινάσετε.

ΟFF Τις 7 ημέρες που «δεν τρώτε», δεν πρέπει να υπερβείτε τις 500 θερμίδες ημερησίως. Για το σκοπό αυτό, ο δρ. Johnson συστήνει να εφοδιαστείτε με έτοιμα γεύματα (π.χ. ολιγοθερμιδικά ροφήματα από το φαρμακείο) και σνακ λίγων θερμίδων.

Μετά τις πρώτες 2 εβδομάδες

ON Τις «ελεύθερες» ημέρες, ο δρ. Johnson συστήνει να συμπεριλάβετε στο διαιτολόγιό σας υγιεινά τρόφιμα, όπως φρούτα και λαχανικά, και να αποφεύγετε τα τρανς λιπαρά (περιέχονται κυρίως σε συσκευασμένα τρόφιμα). Μάλιστα, στο βιβλίο του, «Τhe Alternate-Day Diet», ο αμερικανός πλαστικός χειρουργός παραθέτει συνταγές υγιεινών γευμάτων.

ΟFF Τις ημέρες που «δεν τρώτε», μπορείτε είτε να συνεχίσετε να καταναλώνετε 500 θερμίδες ημερησίως είτε να τις αυξήσετε προσλαμβάνοντας έως και το 35% των θερμίδων που συνηθίζετε να καταναλώνετε σε μία «ελεύθερη» ημέρα, ανάλογα με το βάρος που επιθυμείτε να χάσετε και με τις αντοχές σας.

Διατήρηση του βάρους

Αφού χάσετε τα κιλά που επιθυμείτε, μπορείτε να διατηρήσετε το νέο σας βάρος συνεχίζοντας την εναλλασσόμενη δίαιτα σε μια πιο χαλαρή μορφή, δηλαδή καταναλώνοντας τις ημέρες που «δεν τρώτε» το 50-60% των θερμίδων που συνήθως προσλαμβάνετε σε μία «ελεύθερη» ημέρα.

Σε 10 εβδομάδες, οι 16 παχύσαρκοι που πήραν μέρος στην έρευνα, είχαν χάσει 5-14 κιλά

Χρήσιμες συμβουλές

Ο δρ. Johnson συνιστά κατά τη διάρκεια της δίαιτας:

• Να πίνετε άφθονο νερό.

• Να ασκείστε, κατά προτίμηση τις «ελεύθερες» ημέρες.

• Να ζυγίζεστε μία φορά την εβδομάδα, το πρωί μιας «ελεύθερης» ημέρας.

Πώς «γεννήθηκε» η δίαιτα on-off

Είναι τεκμηριωμένο, βάσει ερευνών σε πειραματόζωα, ότι η αυστηρά ολιγοθερμιδική δίαιτα επιδρά ευεργετικά στην υγεία και αυξάνει το προσδόκιμο επιβίωσης έως και κατά 30%. Το 2003, όμως, ο αμερικανός νευρολόγος δρ. Mark Mattson, επικεφαλής του Εργαστηρίου Νευροεπιστημών του Αμερικανικού Γηριατρικού Ινστιτούτου, έκανε μία ακόμη ενδιαφέρουσα παρατήρηση: Διαπίστωσε ότι τα πειραματόζωα απολάμβαναν τα ευεργετικά οφέλη της ολιγοθερμιδικής δίαιτας ακόμη κι όταν την ακολουθούσαν μέρα παρά μέρα. Επιπλέον, στα πειραματόζωα παρατηρήθηκε επιβράδυνση της εξέλιξης σοβαρών νευροεκφυλιστικών νόσων του εγκεφάλου (Πάρκινσον, Αλτσχάιμερ), καθώς και βελτίωση του λιπιδαιμικού τους προφίλ και του σακχάρου.

Η νέα έρευνα έδωσε το έναυσμα για τη δοκιμή ενός διατροφικού μοντέλου κατανάλωσης φαγητού μέρα παρά μέρα και σε ανθρώπους. Την έρευνα διεξήγαγε η δρ. Krista Varady, επίκουρος καθηγήτρια Διατροφής στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις. Μετά από 10 εβδομάδες, οι 16 παχύσαρκοι συμμετέχοντες είχαν χάσει 5-14 κιλά, αρκετά περισσότερα από όσα ανέμεναν οι ειδικοί.

Εμπνευσμένος από αυτά τα επιστημονικά δεδομένα, ο πλαστικός χειρουργός δρ. James Johnson, σε συνεργασία με το δρ. Mattson, αποφάσισε να διερευνήσει τη δράση της εναλλασσόμενης δίαιτας -που ο ίδιος ήδη εφάρμοζε- σε 10 παχύσαρκους ασθματικούς ασθενείς. Διαπίστωσε ότι μετά την ολοκλήρωση της δίαιτας οι ασθενείς όχι μόνο είχαν αδυνατίσει, αλλά είχε βελτιωθεί και η αναπνευστική τους ικανότητα - ωστόσο, τα συμπτώματα του άσθματος επανήλθαν 2 εβδομάδες μετά τη διακοπή της δίαιτας.

Η γνώμη του ειδικού

«“Κλειδί” η ισορροπημένη διατροφή», Κωσταλένια Καλλιανιώτη, διαιτολόγος-διατροφολόγος, MSc

Επιρρεπείς σε υπερβολές τις ελεύθερες ημέρες «Η σύνδεση της ολιγοθερμιδικής διατροφής με τη μακροβιότητα στους ανθρώπους είναι ένα σχετικά νέο επιστημονικό πεδίο, παρότι η σχέση αυτή έχει

διαπιστωθεί σε μελέτες με πειραματόζωα. Η δίαιτα των εναλλασσόμενων θερμίδων βασίζεται στην παραπάνω διαπίστωση, με την παραλλαγή ότι κάποιος μπορεί να περιορίζει τις θερμίδες που καταναλώνει μέρα παρά μέρα. Ωστόσο, είναι λίγες οι μελέτες που έχουν συσχετίσει την ευεργετική δράση μιας δίαιτας περιορισμένων θερμίδων με τη βελτίωση της υγείας σε ανθρώπους. Συνεπώς, κάτι τέτοιο δεν αποτελεί παγιωμένη γνώση.»

Εμμένοντας στη μεσογειακή διατροφή «Ένας σημαντικός αριθμός μελετών καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η μεσογειακού τύπου διατροφή δρα ευεργετικά στην υγεία και σχετίζεται με τη μακροβιότητα. Επίσης, ας μην ξεχνάμε ότι, για να φέρουμε εις πέρας τις καθημερινές μας υποχρεώσεις, θα πρέπει να προσλαμβάνουμε τις απαραίτητες θερμίδες, αλλιώς θα αισθανθούμε κόπωση και ατονία. Επιπλέον, η εν λόγω δίαιτα επιτρέπει την ελεύθερη κατανάλωση τροφίμων μέρα παρά μέρα, γεγονός που θα μπορούσε να οδηγήσει σε διατροφικές υπερβολές τις “ελεύθερες” ημέρες, παρότι ο εμπνευστής της δίαιτας συστήνει εκείνες τις ημέρες να μην τρώμε υπερβολικά. Συμπερασματικά, ο έλεγχος των θερμίδων που προσλαμβάνουμε αποτελεί απαραίτητο βήμα για τον έλεγχο του βάρους, εφόσον όμως εντάσσεται στο πλαίσιο ενός υγιεινού και ισορροπημένου διαιτολογίου, σε συνδυασμό με συστηματική σωματική δραστηριότητα».

Το γονίδιο του μεταβολισμού

Τα οφέλη της δίαιτας των εναλλασσόμενων θερμίδων αποδίδονται, σύμφωνα με το δρ. Johnson, στην ενεργοποίηση του γονιδίου SIRT1, το οποίο σχετίζεται με το μεταβολισμό, την απώλεια βάρους και τη μακροβιότητα. Επίσης, ο εμπνευστής της νέας δίαιτας ισχυρίζεται ότι επιδρά ευεργετικά στο άσθμα, στις αλλεργίες και στην αρθρίτιδα.

Αναδημοσίευση από τη Nutrimed.

Μελέτη: Η συμβολή των γονιδίων στην παχυσαρκία είναι μικρότερη από αυτή που πιστεύαμε

2010-03-16T09:15:00.000-07:00

Η νέα έρευνα, που δημοσιεύεται στο έγκυρο επιστημονικό περιοδικό American Journal of Clinical Nutrition υποδεικνύει ότι τα γονίδια για τον Δείκτη Μάζας Σώματος μπορεί να είναι υπεύθυνα για ποσοστό μικρότερο του 1% για την παχυσαρκία.

Ευρωπαίοι ερευνητές, με επικεφαλή την Ruth Loos, PhD,από τη Μονάδα Επιδημιολογίας του Νοσοκομείου Addenbrooke's στο Cambridge, διεξήγαγαν μια γενετική έρευνα σε περισσότερους από 20,000 ανθρώπους που συμμετείχαν στην έρευνα EPIC (προοδευτική έρευνα για τον καρκίνο και τη διατροφή).

Στο 10ο Πανελλήνιο Συνέδριο Διατροφής- Διαιτολογίας που πραγματοποιήθηκε στο Θέατρο Badminton στις 13-15 Νοεμβρίου παρουσιάστηκαν τα τελευταία δεδομένα στο χώρο της γενετικής και την ύπαρξη γονιδιακής συσχέτισης για την εμφάνιση της παχυσαρκίας, από την κα Ruth Loos. Συγκεκριμένα, το 64% του λευκού πληθυσμού έχει έναν γενετικό παράγοντα κινδύνου εμφάνισης παχυσαρκίας ενώ η συστηματική σωματική δραστηριότητα μπορεί να μειώσει μέχρι και 40% τη γενετική προδιάθεση που έχει κάποιος για παχυσαρκία.

Στο editorial του περιοδικού, ο Claude Bouchard από το Βιοχημικό Ερευνητικό Κέντρο του Pennington στο Baton Rouge της Louisiana είπε ότι τα νέα ευρήματα διευρύνουν την προηγούμενή μας κατανόηση για τον ρόλο της γενετικής στην παχυσαρκία.

«Η επιδημία της παχυσαρκίας που αντιμετωπίζουμε σήμερα ξετυλίχτηκε μέσα στις προηγούμενες δεκαετίες και δεν μπορεί να εξηγηθεί ξεκάθαρα από τις αλλαγές στην συχνότητα εμφάνισης των αλληλομόρφων (γονιδίων) που θεωρούνται υπεύθυνα γι’ αυτήν», έγραψε ο Bouchard. «Είναι πιο πιθανό να είναι υπεύθυνη μια αλλαγή στο κοινωνικό και φυσικό περιβάλλον που ενθαρρύνει την πρόσληψη και αποθαρρύνει την κατανάλωση ενέργειας, συμπεριφορά που δεν συμβαδίζει με το γονιδίωμα που έχουμε κληρονομήσει».

Ο Bouchard συνεχίζει λέγοντας ότι η κύρια αναπάντητη ερώτηση είναι «αν θα είναι ποτέ πιθανό να εκμεταλλευτούμε την πρόοδο της κατανόησής μας για τη γενετική βάση της παχυσαρκίας ώστε να αναγνωρίσουμε τα άτομα που είναι σε κίνδυνο να εμφανίσουν παχυσαρκία πριν προσλάβουν μεγάλη ποσότητα σωματικού βάρους και λιπώδους ιστού».

Στο άρθρο του, ο Bouchard πρόσθεσε ότι «τα οφέλη που προσκομίζουμε από την κατανόησή μας για την γενετική αρχιτεκτονική της παχυσαρκίας θα πρέπει να μας οδηγήσουν σε νέες και ενδιαφέρουσες μελέτες στην βιολογία και την συμπεριφορά της ρύθμισης της ενεργειακής ισορροπίας.

Το μέγεθος μετράει...

2009-11-29T01:17:00.000-08:00

Είναι τα μάτια μας μεγαλύτερα από το στομάχι μας στην πραγματικότητα;

Προφανώς, ναι. Φαίνεται ότι όσο μεγαλύτερο είναι το πιάτο, η τσάντα ή το κουτάλι, τόσο περισσότερο τρώμε. Ο ερευνητής Brian Wansink, καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Cornell στην Ithaca της Ν. Υόρκης και διευθυντής των εργαστηρίων Cornell Food and Brand μελετά την ψυχολογία που υπάρχει πίσω από το τι καταναλώνουν οι άνθρωποι και πόσο συχνά το επιλέγουν. Ο καθηγητής και οι συνεργάτες του έχουν μελετήσει την επίδραση που έχει το οπτικό ερέθισμα του φαγητού σε αυτό που τρώμε ή πίνουμε.

Η ερώτηση είναι: Τι είναι αυτό που κάνει τους ανθρώπους να σταματούν να τρώνε; Είναι το σωματικό αίσθημα κορεσμού ή με αυτό που αντιλαμβάνονται τα μάτια μας;

Στην Υγεία μας

Σε μια έρευνα από τον Wansink, παιδιά και ενήλικες, γεμίζοντας από μόνοι τους τα ποτήρια τους πίστευαν ότι υπήρχε μικρότερη ποσότητα στα κοντά και φαρδιά ποτήρια από ότι στα ψηλά και λεπτά, αν και η ποσότητα ήταν ακριβώς η ίδια στην πραγματικότητα. Ήταν πιο πιθανό να ξαναγέμιζαν τα κοντά και φαρδιά ποτήρια.

Σε αυτή την περίπτωση, οπτικά ερεθίσματα και όχι σωματικά, έπαιζαν ρόλο στην ποσότητα των υγρών που καταναλώθηκαν.

Ένα απύθμενο μπολ

Σε άλλη μια μελέτη από τον Wansink προσφέρθηκε στου συμμετέχοντες σούπα είτε σε ένα κανονικό μπολ είτε, κρυφά σε αυτούς, σε ένα μπολ που ξαναγέμιζε για να διαπιστώσουν την ποσότητα που καταναλώθηκε. Το κανονικό μπολ είχε μια ξεκάθαρη οπτική διάσταση του μεγέθους της μερίδας ενώ στο άλλο δεν υπήρχε.

Και σε αυτή την περίπτωση, η θεωρία ήταν ότι οι άνθρωποι χρησιμοποιούν περισσότερο οπτικές εκτιμήσεις για τα φαγητά και τα υγρά παρά τα σημάδια σωματικού κορεσμού. Αν αλλάξουμε αυτό το οπτικό ερέθισμα, οι άνθρωποι θα συνεχίζουν να τρώνε, ακόμα και αν σταματήσουν να πεινάνε;

Στη συγκεκριμένη μελέτη πάντως, οι άνθρωποι που έτρωγαν τη σούπα από το μπολ που ξαναγέμιζε, κατανάλωσαν 73% περισσότερη σούπα από την ομάδα με τα κανονικά μπολ. Επιπροσθέτως, δεν αντιλήφθησαν ότι έφαγαν περισσότερο και δεν αισθάνονταν μεγαλύτερο κορεσμό από αυτούς που έτρωγαν στα κανονικά μπολ.

Οι ειδικοί της διατροφής δεν εξαιρούνται από αυτή την διαπίστωση

Σε ένα άλλο πείραμα από τον Wansink, στους εθελοντές, συμπεριλαμβανομένων και πολλών ειδικών στα θέματα της διατροφής, δόθηκαν μπολ και κουτάλια διαφορετικών μεγεθών και τους είπαν να σερβιριστούν μόνοι τους παγωτό σε μια γιορτή. Αυτοί που είχαν τα μεγαλύτερα μπολ και κουτάλια πήραν περισσότερη ποσότητα σε σχέση με αυτούς με τα μικρότερα μπολ και κουτάλια.

Συμπεράσματα

• Να γνωρίζετε ότι αυτά που βλέπουν τα μάτια σας μπορεί να υπερσκελίζουν το σωματικό αίσθημα του κορεσμού.

• Να τρώτε σε μικρότερα πιάτα και μπολ.

• Να χρησιμοποιείτε ψηλά και λεπτά ποτήρια αντί για κοντά και φαρδιά.

Γονείς, γίνετε ένα υγιεινό πρότυπο για τα παιδιά σας: 10 tips για να θέσετε το... «καλό παράδειγμα»

2009-11-08T09:09:00.000-08:00

Είστε η πιο σημαντική επιρροή των παιδιών σας. Μπορείτε να κάνετε πολλά πράγματα για να βοηθήσετε τα παιδιά σας να αναπτύξουν υγιεινές διατροφικές συνήθειες που θα τους ακολουθούν σε όλη τους τη ζωή. Η ποικιλία των φαγητών βοηθά τα παιδιά να λάβουν όλα τα θρεπτικά συστατικά που είναι απαραίτητα από την κάθε ομάδα τροφίμων. Είναι επίσης πιο πιθανό να δοκιμάσουν νέα φαγητά και να τους αρέσουν περισσότερα φαγητά. Όταν τα παιδιά αναπτύσσουν προτιμήσεις για πολλά είδη φαγητών είναι πιο εύκολο να σχεδιάσετε τα οικογενειακά γεύματα. Μαγειρέψτε μαζί τους, φάτε μαζί τους, συζητήστε μαζί τους και κάντε την ώρα του φαγητού οικογενειακή στιγμή!!

1. Δώστε το παράδειγμα: Καταναλώστε φρούτα, λαχανικά και φυτικές ίνες με τα γεύματα ή τα σνακς σας. Αφήστε τα παιδιά σας να δουν ότι σας αρέσει να μασάτε ωμά λαχανικά.

2. Πηγαίνετε να ψωνίσετε φαγητό μαζί τους: Η αγορά ειδών διατροφής μπορεί να διδάξει το παιδί σας πολλά πράγματα σχετικά με το φαγητό και τη διατροφή. Συζητήστε από πού προέρχονται τα φρούτα, τα λαχανικά, οι φυτικές ίνες, το γάλα και το κρέας. Αφήστε τα παιδιά σας να κάνουν υγιεινές επιλογές.

3. Γίνετε δημιουργικοί στην κουζίνα: Τεμαχίστε το φαγητό σε αστεία και εύκολα σχήματα με τους κόπτες μπισκότων. Ονομάστε ένα φαγητό που το παιδί σας βοήθησε να ετοιμαστεί. Σερβιρίστε την «Σαλάτα της Μαρίας» ή τις «Γεμιστές πατάτες του Κωστάκη» για βραδινό. Ενθαρρύνετε το παιδί σας να εφεύρει νέα σνακς.

4. Προσφέρετε το ίδιο φαγητό σε όλους: Σταματήστε να μαγειρεύετε ξεχωριστά πιάτα για να ικανοποιήσετε τα παιδιά σας. Είναι πιο εύκολο να σχεδιάζετε τα οικογενειακά γεύματα όταν όλοι τρώνε τα ίδια φαγητά.

5. Ανταμείψτε με την προσοχή σας, όχι με φαγητό: Δείξτε την αγάπη σας με αγκαλιές και φιλιά. Ανακουφίστε με αγκαλιές και συζήτηση. Προτιμήστε να μην προσφέρετε γλυκά ως ανταμοιβή. Αυτό κάνει τα παιδιά να πιστεύουν ότι τα γλυκά ή τα επιδόρπια είναι καλύτερα από άλλα φαγητά. Όταν το φαγητό δεν έχει καταναλωθεί, τα παιδιά δεν χρειάζονται κάτι «έξτρα»- όπως γλυκά ή μπισκότα- ως αντικατάστατα.

6. Επικεντρωθείτε ο ένας στον άλλο στο τραπέζι: Συζητήστε για αστεία και χαρούμενα θέματα κατά τη διάρκεια του φαγητού. Κλείστε την τηλεόραση. Απαντήστε στο κινητό σας τηλέφωνο αργότερα. Προσπαθήστε να μετατρέψετε τα γεύματα μια διαδικασία χωρίς άγχος.

7. Ακούστε το παιδί σας: Όταν το παιδί σας λέει ότι πεινάει, μπορείτε να του προσφέρετε ένα μικρό και υγιεινό σνακ- ακόμα και όταν δεν είναι ο προγραμματισμένος χρόνος του να φάει. Προσφέρετε επιλογές. Ρωτήστε το «Τι προτιμάς για βραδινό: μπρόκολο ή κουνουπίδι» αντί για «Θέλεις μπρόκολο για βραδινό»;

8. Περιορίστε τον χρόνο παρακολούθησης τηλεόρασης: Μην επιτρέπετε πάνω από 2 ώρες παρακολούθησης τηλεόρασης την ημέρα, όπως συστήνεται από την Αμερικάνικη Ακαδημία Παιδιάτρων. Σηκωθείτε και κινηθείτε κατά τη διάρκεια των διαφημίσεων. Ξεκινήστε μια φυσική δραστηριότητα.

9. Ενθαρρύνετε τη φυσική δραστηριότητα: Κάντε τη φυσική δραστηριότητα μια χαρούμενη διαδικασία για όλη την οικογένεια. Συμπεριλάβετε τα παιδιά σας στον σχεδιασμό. Περπατήστε, τρέξτε και παίξτε με το παιδί σας- αντί να κάθεστε στο περιθώριο. Δώστε το παράδειγμα με το να είστε φυσικά ενεργοί και να χρησιμοποιείτε εργαλεία ασφάλειας, όπως είναι τα κράνη των ποδηλάτων.

10. Να είστε ένα καλό υγιεινό πρότυπο: Δοκιμάστε νέα φαγητά οι ίδιοι. Περιγράψτε την γεύση, υφή και μυρωδιά. Προσφέρετε ένα νέο φαγητό κάθε φορά. Σερβίρετε κάποιο φαγητό που αρέσει στο παιδί σας μαζί με το νέο. Προσφέρετε τα νέα φαγητά στην αρχή του γεύματος, όταν το παιδί σας είναι πολύ πεινασμένο. Αποφύγετε να κάνετε διάλεξη ή να αναγκάσετε το παιδί σας να φάει.

Αναδημοσίευση από το www.nutrimed.gr

Φυτοστερόλες: Ας γνωρίσουμε τους νέους «σύμμαχους» της καρδιά μας!

2009-11-03T00:49:00.001-08:00

Είναι γνωστό ότι οι αυξημένες τιμές χοληστερόλης αποτελούν τεκμηριωμένο αλλά δυνητικά τροποποιήσιμο παράγοντα κινδύνου για την στεφανιαία νόσο. Οι αυξημένες συγκεντρώσεις τόσο της ολικής, όσο και της LDL-χοληστερόλης (κακή χοληστερόλη) μπορούν να επηρεασθούν από την καθημερινή κατανάλωση λίπους στην διατροφή μας. Οι φυτοστερόλες είναι φυσικά συστατικά των βρώσιμων φυτικών ελαίων (σπορέλαια), των μαργαρινών που προέρχονται από τα φυτικά έλαια των δημητριακών, των ξηρών καρπών και των λαχανικών. Η χημική τους δομή μοιάζει πολύ με αυτή της χοληστερόλης. Ο βασικός ρόλος τους είναι η διατήρηση της λειτουργίας και της δομής των κυτταρικών μεμβρανών.

Ο πιθανότερος μηχανισμός δράσης των φυτικών στερόλων είναι η εμπόδιση της απορρόφησης της χοληστερόλης από τον εντερικό αυλό. Πιστεύεται ότι οι φυτικές στερόλες ανταγωνίζονται την χοληστερόλη στο έντερο λόγω της δομικής ομοιότητας τους, και κατά συνέπεια απορροφάται λιγότερη χοληστερόλη και η υπόλοιπη αποβάλλεται από τον οργανισμό. Δεν περιέχουν μεταβολίσιμη ενέργεια και δεν συνεισφέρουν στη θερμιδική αξία του οργανισμού.

Οι φυτικές στερόλες συστήνονται επίσημα από το Εθνικό Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα για τη χοληστερόλη των ΗΠΑ (NCEP). Πιο συγκεκριμένα, στο προτεινόμενο μοντέλο προτείνεται η ένταξη 2 γραμμαρίων φυτικών στερολών στο καθημερινό διαιτολόγιο ατόμων με υψηλά επίπεδα LDL χοληστερόλης και ατόμων με καρδιακά νοσήματα. Αξίζει να σημειωθεί ότι η μείωση της LDL χοληστερόλης αποτελεί πρωτεύοντα στόχο του NCEP, στην προσπάθεια για πρωτογενή πρόληψη των καρδιοπαθειών σε ενήλικες.

Κλινικές μελέτες έδειξαν ότι καταναλώνοντας καθημερινά 2g φυτοστερολών ή φυτοστανολών παρατηρείται μείωση της LDL χοληστερόλης κατά 10%. Μείωση της τάξεως του 15% της LDL χοληστερόλης μπορεί να επιτευχθεί εάν συνδυαστούν 2g φυτοστερολών ή φυτοστανολών με υγιεινή διατροφή ευεργετική για την καρδιά, χαμηλή σε κορεσμένα λίπη. Από επιδημιολογικά στοιχεία εκτιμάται ότι μείωση της LDL χοληστερόλης κατά 10% μειώνει τον κίνδυνο καρδιαγγειακών παθήσεων καθ’ όλη τη διάρκεια ζωής κατά 20%.Ένα ρόφημα γιαουρτιού εμπλουτισμένο με φυτικές στερόλες, περιέχει την ίδια ποσότητα στερολών με αυτή που έχουν 50 μερίδες μπρόκολο, 150 μήλα ή 425 τομάτες.

Πρόσφατες έρευνες έδειξαν ότι η καθημερινή κατανάλωση μαργαρινών εμπλουτισμένων με φυτικές στερόλες για μεγάλο χρονικό διάστημα (1 χρόνο) αποτελεί αποτελεσματικό και ασφαλή τρόπο σταθερής ελάττωσης των επιπέδων χοληστερόλης. Σε όλες τις κλινικές μελέτες που έχουν πραγματοποιηθεί, κανένα από τα εμπλουτισμένα με φυτικές στερόλες προϊόντα δεν παρουσίασε καμία σημαντική ανεπιθύμητη επίδραση.

Νέα Έρευνα: Οι διαιτητικές πηγές νατρίου και καλίου και ο συσχετισμός της πρόσληψής τους στον γενικό πληθυσμό της Γαλλίας

2009-11-03T00:43:00.000-08:00

Ο σκοπός της συγκεκριμένης έρευνας ήταν να εξερευνήσει τις διαιτητικές πηγές νατρίου και καλίου και τους βιολογικούς, συμπεριφοριστικούς και κοινωνικο-δημογραφικούς παράγοντες που συσχετίζονται με την υψηλή πρόσληψη νατρίου και χαμηλή πρόσληψη καλίου στον γενικό πληθυσμό της Γαλλίας.

Η έρευνα διεξήχθη σε δείγμα που περιελάμβανε τόσο ενήλικες όσο και παιδιά, ενώ η ημερήσια πρόσληψη νατρίου και καλίου εκτιμήθηκε με την συμπλήρωση επταήμερου ημερολογίου

καταγραφής τροφίμων.

Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η μέση πρόσληψη νατρίου ήταν αρκετά υψηλότερη από τις παρούσες συστάσεις για τον γενικό πληθυσμό, ενώ αντίστοιχα η μέση πρόσληψη καλίου ήταν αρκετά χαμηλότερη από τις συστάσεις. Η κατανάλωση μιας διατροφής υψηλής σε νάτριο και χαμηλής σε κάλιο παρατηρήθηκε στις μικρές ηλικίες και το φαινόμενο φάνηκε να εντείνεται κατά την ενήλικο ζωή, ειδικά στους άντρες που ζουν σε μικρές κοινωνίες. Αυτό υποδεικνύει την επείγουσα ανάγκη ανάπτυξης και εφαρμογής προγραμμάτων στον πληθυσμό που να στοχεύουν στην μείωση της κατανάλωσης νατρίου και στην αύξηση της κατανάλωσης καλίου, σύμφωνα με τους ερευνητές. Η επιλογή συγκεκριμένων κατηγοριών τροφίμων μπορεί να βοηθήσει προς αυτή την κατεύθυνση.

Το συμπέρασμα της μελέτης είναι ότι η υψηλή πρόσληψη νατρίου και η χαμηλή κατανάλωση καλίου παρατηρήθηκεσε όλο τον πληθυσμό. Το γεγονός δε ότι οι κυριότερες διαιτητικές πηγές νατρίου και καλίου δεν ήταν, τουλάχιστον ως επί το πλείστον, ίδιες σε όλο τον πληθυσμό δείχνει ότι είναι εφικτή η ταυτόχρονη αύξηση της πρόσληψης νατρίου και η μείωση της πρόσληψης καλίου σε ατομικό επίπεδο. Η ισχυρή θετική συσχέτιση ανάμεσα στην πρόσληψη νατρίου και καλίου στον πληθυσμό έχει σημαντικές συνέπειες στη δημόσια υγεία, καθώς τα ευεργετικά αποτελέσματα της κατανάλωσης καλίου αντισταθμίζουν σε κάποιο βαθμό τις αρνητικές συνέπειες της αυξημένης πρόσληψης νατρίου.

Από τα πορίσματα αυτής της έρευνας, είναι εμφανές ότι πρέπει να γίνεται συνεχής εκπαίδευση στον γενικό πληθυσμό για τους κινδύνους που ελλοχεύουν από την αυξημένη κατανάλωση αλατιού (δηλαδή νατρίου), από τις τροφές. Επίσης, θα πρέπει να γίνει σαφής διαχωρισμός μεταξύ των τροφίμων που είναι πλούσια σε κάλιο και εκείνων που είναι πλούσια σε νάτριο ώστε να μπορούν οι καταναλωτές να κάνουν πιο υγιεινές επιλογές.

Τρόφιμα πλούσια σε κάλιο είναι τα φρούτα, λαχανικά, γαλακτοκομικά προϊόντα και το κρέας, ενώ υπάρχουν πλέον και τρόφιμα εμπλουτισμένα σε κάλιο. Τρόφιμα που πρέπει να αποφεύγονται λόγω της αυξημένης περιεκτικότητάς τους σε νάτριο είναι τα τυριά, το ψωμί, το fast food καθώς και τα παστά τρόφιμα.

24 Οκτωβρίου: Παγκόσμια Ημέρα κατά της Παχυσαρκίας

2009-10-23T05:28:00.000-07:00

Σύμφωνα με τον Π.Ο.Υ., περίπου 1,6 δισεκατομμύριο άνθρωποι παγκοσμίως άνω των 15 ετών είναι υπέρβαροι και τουλάχιστον 400 εκατομμύρια είναι παχύσαρκοι, ενώ ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι τουλάχιστον 20 εκατομμύρια παιδιά εκτιμάται ότι είναι υπέρβαρα. Ο σύγχρονος τρόπος ζωής που επιβάλλει καθιστική συμπεριφορά και ανθυγιεινές διατροφικές επιλογές, οδηγεί στη δραματική αύξηση του αριθμού των παχύσαρκων ατόμων παγκοσμίως.

Η παχυσαρκία σε αριθμούς:

• Αυτή τη στιγμή πάνω από 1 δις άνθρωποι παγκοσμίως είναι παχύσαρκοι.

• Ο επιπολασμός της παχυσαρκίας έχει τριπλασιαστεί μέσα στις τελευταίες δύο δεκαετίες και αναμένεται πως, αν δεν γίνουν συγκεκριμένες ενέργειες από τους αρμόδιους φορείς, μέχρι το 2010 οι παχύσαρκοι ενήλικες στην Ευρώπη θα έχουν ανέλθει στα 150 εκατομμύρια και τα παχύσαρκα παιδιά και έφηβοι στα 15 εκατομμύρια. Σήμερα, στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης το ποσοστό των υπέρβαρων ενηλίκων φθάνει σε ποσοστό έως 80%, αριθμός που συνεχώς αυξάνεται. Από στοιχεία του Ελληνικού Ιδρύματος Καρδιολογίας (ΕΛ.Ι.ΚΑΡ.) προκύπτει ότι το 63% των ενηλίκων στην Ελλάδα είναι υπέρβαροι και το 19% παχύσαρκοι.

• Το οικονομικό κόστος της παχυσαρκίας είναι τεράστιο και ανέρχεται στο 6% του κόστους που προκύπτει από προβλήματα υγείας στην Ευρώπη.

• Η παχυσαρκία ευθύνεται για 1 εκατομμύριο θανάτους ετησίως στην Ευρώπη και για 300.000 θανάτους στις ΗΠΑ.

• Τα παιδιά αποτελούν ιδιαίτερα σημαντική ομάδα κινδύνου για εμφάνιση παχυσαρκίας. Προς το παρόν, το 20% των παιδιών στην Ευρώπη είναι υπέρβαρα και από αυτά το 1 στα 3 είναι παχύσαρκο. Σε μελέτη της Α΄ Παιδιατρικής Κλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών το 2006 σε ελληνικό πληθυσμό, φάνηκε ότι το 23,4% των παιδιών ηλικίας από 5 έως 13 ετών είναι υπέρβαρα, ενώ το 9% παχύσαρκα.

Σε πρόσφατη μελέτη του Τμήματος Επιστήμης Διαιτολογίας – Διατροφής του Χαροκόπειου Πανεπιστημίου, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Obesity, οι ερευνητές έδειξαν ότι στην Ελλάδα έχει αυξηθεί πολύ ο αριθμός των υπέρβαρων και παχύσαρκων παιδιών την τελευταία δεκαετία συνολικά, όμως για πρώτη φορά παρατηρήθηκε μια μικρή μείωση από το 2004-2007.

Στο 19ο Παγκόσμιο Συνέδριο Διατροφής που πραγματοποιήθηκε στην Ταϊλάνδη στις 4-9 Οκτωβρίου, ανακοινώθηκαν κάποιες πολύ ενδιαφέρουσες μελέτες σχετικά με την παχυσαρκία και τους τρόπους αντιμετώπισής της. Οι επιστήμονες τονίζουν ότι θα πρέπει να υπάρχει διαρκής εκπαίδευση του κοινού για τους κίνδυνους από την εμφάνιση της παχυσαρκίας από τους ειδικούς, καθώς η πρόληψη μπορεί να παίξει πολύ σημαντικό ρόλο για την έκβαση της νόσου και των άλλων παθολογικών καταστάσεων που τη συνοδεύουν. Για να αντιμετωπιστεί αυτή η σύγχρονη μάστιγα, λοιπόν, πρέπει να προβούμε σε ουσιαστικές αλλαγές στον καθημερινό τρόπο ζωής μας, εστιάζοντας κυρίως στο να μάθουμε να τρώμε σωστά και να ενσωματώσουμε την καθημερινή φυσική δραστηριότητα στο πρόγραμμά μας. Με αυτό τον τρόπο θα κερδίσουμε υγεία και καλύτερη ποιότητα ζωής. Αυτό το Μοντέλο Αλλαγής της Διατροφικής Συμπεριφοράς εφαρμόζεται με επιτυχία εδώ και χρόνια από επιστήμονες διαιτολόγους – με πρωτοπόρους τα μέλη της επιστημονικής ομάδας nutrimed – είτε σε επίπεδο ατομικής παρέμβασης, είτε στα πλαίσια μίας ομάδας. Περιλαμβάνει σειρά διαδικασιών που έχουν ως βασικό σκοπό τη σωστή διατροφική εκπαίδευση, ώστε να μπορεί ο καθένας από εμάς να γίνει ο «διαιτολόγος» του εαυτού του.

Τέλος, ας μην ξεχνάμε τον σημαντικότατο ρόλο που παίζει η άσκηση στην προσπάθειά μας για διατήρηση καλής υγείας, αλλά και στην απώλεια βάρους. Τα οφέλη που μπορούν να προκύψουν ακόμα και για ένα παχύσαρκο άτομο είναι άμεσα και συντελούν στην αύξηση του προσδόκιμου ζωής.

Αναδημοσίευση από το site της εταιρείας συμβουλευτικών υπηρεσιών ευεξίας και διατροφής Nutrimed.

16 Οκτωβρίου: Παγκόσμια Ημέρα Επισιτισμού

2009-10-16T05:03:00.000-07:00

Σήμερα η πείνα απειλεί περισσότερο από 800 εκατομμύρια ανθρώπων στον πλανήτη και ο υποσιτισμός, η διατροφική ανασφάλεια, οι άθλιες συνθήκες υγιεινής και ο περιορισμός της βιοποικιλότητας είναι τα κύρια χαρακτηριστικά των υπό ανάπτυξη χωρών. Αντίθετα στις ανεπτυγμένες χώρες το πρόβλημα της παχυσαρκίας απειλεί την υγεία εκατομμυρίων πολιτών. Η εντατικοποίηση του πρωτογενούς τομέα της παραγωγής γεωργικών προϊόντων ζωικής και φυτικής προέλευσης, η ραγδαία ανάπτυξη τεχνολογιών μεταποίησης και συντήρησης τροφίμων και η υπερκατανάλωση «βιομηχανοποιημένων τροφίμων», δημιούργησαν καινούργια πρότυπα διατροφής και διαφοροποίησαν σημαντικά τις διατροφικές συνήθειες των ανθρώπων.

Ο υποσιτισμός δεν είναι απλώς το αποτέλεσμα έλλειψης τροφής. Είναι μια παθολογία που προκαλείται κυρίως από την έλλειψη βασικών θρεπτικών ουσιών. Ειδικά στην περίπτωση των παιδιών, η σωστή ανάπτυξή τους προϋποθέτει την ύπαρξη 40 τουλάχιστον διαφορετικών θρεπτικών συστατικών στη διατροφή, η έλλειψη των οποίων έχει επιπτώσεις στη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος και στην ικανότητα να καταπολεμούν τις ασθένειες. Σε τέτοιες περιπτώσεις, παρατηρείται καθυστέρηση στην ανάπτυξη του παιδιού, ενώ κάποιες κοινές μολυσματικές ασθένειες, όπως η πνευμονία, γίνονται εύκολα θανάσιμες. Όσα παιδιά επιβιώσουν τελικά, θα έχουν καθυστερημένη ανάπτυξη, θα είναι πιο ευάλωτα στις χρόνιες ασθένειες και θα έχουν μικρότερο προσδόκιμο ζωής.

Κατά την Greenpeace, τα στοιχεία για την Παγκόσμια Ημέρα Διατροφής είναι τα εξής:

2 δισ. άνθρωποι υποφέρουν από χρόνια έλλειψη θρεπτικών ουσιών.
40 εκ. άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από πείνα, ενώ καθημερινά παράγονται 356 κιλά δημητριακών ανά άτομο.
Μεταξύ 1967- 1997, η παγκόσμια παραγωγή δημητριακών αυξήθηκε κατά 84% και ο παγκόσμιος πληθυσμός αυξήθηκε κατά 67%, εξασφαλίζοντας ένα καθεστώς επισιτιστικής ανασφάλειας σε παγκόσμιο επίπεδο.
Για κάθε δολάριο που ξοδεύει ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας για την καταπολέμηση του υποσιτισμού στον κόσμο, η βιομηχανία τροφίμων ξοδεύει 500 δολάρια για την προώθηση των επεξεργασμένων τροφίμων.
Στον αντίποδα, σύμφωνα με στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, αυτή τη στιγμή πάνω από 1 δις άνθρωποι παγκοσμίως είναι παχύσαρκοι.
Μέχρι το 2020, η παχυσαρκία και οι επιπλοκές που δημιουργεί (καρδιαγγειακά νοσήματα, διαβήτης και ορισμένοι τύποι καρκίνου) θα ευθύνονται για το 72% των θανάτων παγκοσμίως. Το 1998, το αντίστοιχό ποσοστό ήταν της τάξεως του 60%.
Από το 1979 μέχρι τα μέσα 1990, η ετήσια κατανάλωση κρέατος στο νότιο ημισφαίριο αυξήθηκε κατά 70 εκ. τόνους, σε αντίθεση με μια αύξηση 26 εκ. τόνων που σημειώθηκε στο βόρειο ημισφαίριο.
Οι Η.Π.Α., η Κίνα, η Ε.Ε και η Βραζιλία αποτελούν το 33% του παγκόσμιου πληθυσμού, το οποίο καταναλώνει το 60% της παγκόσμιας παραγωγής μοσχαριού, περισσότερο από το 70% της παγκόσμιας παραγωγής πουλερικών και περισσότερο από το 80% της παραγωγής χοιρινού.
Στις Η.Π.Α. περισσότερο από το 40% των παραγόμενων τροφίμων πετιέται στα σκουπίδια, με κόστος πάνω από 100 δισ. δολάρια για την αμερικάνική κοινωνία. Υπολογίσθηκε ότι το 14% των τροφίμων που καταλήγουν στα σκουπίδια ενός νοικοκυριού βρίσκεται πακεταρισμένο και δεν έχει λήξει.
Αν κάθε αμερικάνος μειώσει την κατανάλωση κρέατος κατά 5%, αν δηλαδή τρώει ένα πιάτο λιγότερο την εβδομάδα, τότε θα παραχθεί ποσότητα δημητριακών ικανή να θρέψει 25 εκατομμύρια ανθρώπους.
Αν οι 670 εκ. τόνοι από την παγκόσμια παραγωγή δημητριακών που προορίζεται για ζωοτροφές μειώνονταν κατά 10%, η περίσσεια δημητριακών θα έφτανε για να τραφούν 225 εκατομμύρια ανθρώπους.
Τα προϊόντα αδυνατίσματος αντιπροσωπεύουν σήμερα στην Ευρώπη μια αγορά 100 δις. δολαρίων, ποσό που ισοδυναμεί με το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν του Μαρόκου.
Η παγκόσμια κατανάλωση κρέατος καταστρέφει δάση σε ραγδαίο ρυθμό. Στην κεντρική Αμερική, τα τελευταία 40 χρόνια, το 40% των τροπικών δασών έχει καταστραφεί ή καεί για να μετατραπεί σε βοσκοτόπια βοοειδών.
10.000 διαφορετικά είδη έχουν χρησιμοποιηθεί από ανθρώπους για την παραγωγή τροφής εδώ και 10.000 χρόνια. Σήμερα, μόνο 150 είδη τρέφουν την ανθρωπότητα και μόνο 12 είδη παρέχουν το 80% της θερμιδικής αξίας - το σιτάρι, το ρύζι, το καλαμπόκι και η πατάτα καλύπτουν το 60%.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Επισιτισμού, ο Οργανισμός Τροφίμων και Γεωργίας (FAO) και το Παγκόσμιο Επισιτιστικό Πρόγραμμα ανακοίνωσαν ότι πάνω από ένα δισεκατομμύριο άνθρωποι -περίπου 100 εκατομμύρια άνθρωποι περισσότεροι σε σχέση με το 2008- επλήγησαν από υποσιτισμό το 2009. Η οικονομική κρίση δεν έχει πλήξει μόνο τα εργοστάσια και τα καταστήματα, αλλά και τις σοδειές, όπου περίπου το 70% των υποσιτιζόμενων ανθρώπων ζουν και εργάζονται. Η αύξηση στον αριθμό των υποσιτισμένων οφείλεται επίσης στις υψηλές τιμές των τροφίμων -κυρίως στις αναπτυσσόμενες χώρες-, στα χαμηλότερα εισοδήματα και στις χαμένες θέσεις εργασίας.

Θα δείτε το άρθρο και εδώ.

Η Μεσογειακού τύπου διατροφή μπορεί να καταπολεμά την κατάθλιψη

2009-10-12T06:34:00.000-07:00

Σύμφωνα με μια νέα έρευνα από την Ισπανία, η κατανάλωση μιας μεσογειακής διατροφής πλούσιας σε φρούτα, λαχανικά, ξηρούς καρπούς, ελαιόλαδο και όσπρια μπορεί να μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης κατάθλιψης.

Τα άτομα που ακολουθούσαν μια μεσογειακού τύπου διατροφή είχαν 30% λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν κατάθλιψη σε σχέση με εκείνα που είχαν χαμηλότερα σκορ μεσογειακής διατροφής, σύμφωνα με μια έρευνα με πάνω από 10.000 εθελοντές που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Archives of General Psychiatry.

«Τα αποτελέσματα της ανάλυσής μας δείχνουν την πιθανότητα ότι το πρότυπο της Μεσογειακής Διατροφής σχετίζεται προστατευτικά έναντι της κατάθλιψης», γράφουν οι ερευνητές με επικεφαλή την Almudena Sanchez- Villegas από το πανεπιστήμιο Las Palmas de Gran Canaria και το πανεπιστήμιο της Navarra στην Pamplona.

«Αναγνωρίζουμε ότι τα ευρήματά μας πρέπει να επιβεβαιωθούν και από άλλες προοπτικές μελέτες με καλύτερο έλεγχο και άλλων παραγόντων και από δοκιμές με πιο αντικειμενική και αυστηρή αξιολόγηση του αποτελέσματος», προσέθεσαν.

Η Μεσογειακή Διατροφή, πλούσια σε δημητριακά, κρασί, φρούτα, ξηρούς καρπούς, όσπρια, προϊόντα ολικής άλεσης, ψάρια και ελαιόλαδο και χαμηλής συχνότητας κατανάλωσης σε πλήρη γαλακτοκομικά, κρέας, junk food και λίπους, έχει συσχετισθεί με μακροζωία, μειωμένο κίνδυνο για καρδιοπάθειες και προστασία από ορισμένες μορφές καρκίνου. Τα κυριότερα διατροφικά συστατικά αυτής της διατροφής περιλαμβάνουν βήτα- καροτίνη, βιταμίνη C, τοκοφερόλες, πολυφαινόλες και απαραίτητα μέταλλα.

Λεπτομέρειες της μελέτης

Οι ερευνητές ανέλυσαν διατροφικές πληροφορίες από 10.094 υγιείς Ισπανούς εθελοντές και υπολόγισαν την προσκόλλησή τους στη Μεσογειακή Διατροφή με βάση 9 συστατικά. Μερικά από αυτά είναι ο λόγος μονοακόρεστων λιπαρών οξέων προς τα κορεσμένα λιπαραά, μέτρια κατανάλωση αλκοόλ και γαλακτοκομικών προϊόντων, χαμηλή κατανάλωση κρέατος και υψηλή κατανάλωση οσπρίων, φρούτων, ξηρών καρπών, δημητριακών, λαχανικών και ψαριού.

Μετά από ένα μέσο όρο 4,4 ετών παρακολούθησης, καταγράφηκε κατάθλιψη σε 156 άνδρες και 324 γυναίκες. Μεγαλύτερη προσκόλληση στη Μεσογειακή Διατροφή, όπως αποδεικνύεται από τα μεγαλύτερη διατροφικά σκορ, συσχετίστηκε με 30% λιγότερες πιθανότητες εμφάνισης κατάθλιψης, σε σχέση με αυτούς που είχαν χαμηλότερα διατροφικά σκορ.

«Οι ιδιαίτεροι μηχανισμοί, σύμφωνα με τους οποίους η μεγαλύτερη προσκόλληση στη Μεσογειακή Διατροφή μπορεί να εμποδίσει την εμφάνιση της κατάθλιψης, δεν είναι ακόμα πλήρως γνωστοί», δήλωσαν οι ερευνητές.

Η Sanchez- Villegas και οι συνεργάτες της έδειξαν ότι τα διατροφικά συστατικά μπορεί να μειώσουν τις πιθανότητες εμφάνισης κατάθλιψης μέσω της βελτίωσης της λειτουργίας των αιμοφόρων αγγείων, της καταπολέμησης της φλεγμονής, της μείωσης του κινδύνου για καρδιαγγειακές παθήσεις και της καταπολέμησης της βλάβης από τις ελεύθερες ρίζες οξυγόνου.

«Παρόλα αυτά, ο ρόλος της συνολικής διατροφής μπορεί να είναι πιο σημαντικός από την επίδραση του κάθε συστατικού χωριστά», έγραψαν.

«Είναι εύλογο ότι ο συνεργιστικός συνδυασμός της ικανοποιητικής πρόσληψης ω-3 λιπαρών οξέων και άλλων φυσικών ακόρεστων λιπαρών οξέων και αντιοξειδωτικών (από το ελαιόλαδο, τα ψάρια και τους ξηρούς καρπούς), φλαβονοειδών και άλλων φυτοχημικών συστατικών (από τα φρούτα και τα λαχανικά) και η μεγάλη ποσότητα βιταμινών (κυρίως του Β συμπλέγματος) σε ένα συνολικό πρότυπο Μεσογειακής Διατροφής μπορεί να ασκεί έναν ικανοποιητικό βαθμό προστασίας έναντι της κατάθλιψης».

Source: Archives of General Psychiatry

Volume 66, Number 10, Pages 1090-1098

“Association of the Mediterranean Dietary Pattern With the Incidence of Depression: The Seguimiento Universidad de Navarra/University of Navarra Follow-up (SUN) Cohort”

Authors: A. Sanchez-Villegas, M. Delgado-Rodriguez, A. Alonso, J. Schlatter, F. Lahortiga, L.S. Majem, M.A. Martinez-Gonzalez

The ρακόμελο effect

2009-09-15T02:18:00.000-07:00

Έχετε αναρωτηθεί γιατί ακόμα και λίγα σφηνάκια ρακόμελου μας ζαλίζουν; Γιατί αισθανόμαστε πολύ γρήγορα αυτή τη γλυκιά ευφορία που μας προκαλεί το αλκοόλ; Ας δούμε λίγο ποια είναι τα χαρακτηριστικά αυτού του αγαπημένου ποτού και τι ακριβώς προκαλεί στον οργανισμό μας.

Είναι σίγουρo ότι όλοι λίγο- πολύ έχετε δοκιμάσει, έστω και μια φορά, σφηνάκι ρακόμελο. Έχει μια γλυκιά γεύση αλλά εξακολουθεί να έχει την «δύναμη» της ρακής, αφού ουσιαστικά είναι ψημένη ρακή με μέλι και κανέλλα.

Η παρασκευή του είναι πολύ απλή: σε ένα κατσαρολάκι ζεσταίνουμε προσεχτικά την ρακή (ή τσίπουρο) κι έπειτα το κατεβάζουμε από την φωτιά. Κατόπιν, ρίχνουμε μέσα ανακατεύοντας το μέλι με λίγη κανέλα. Επειδή η ρακή περιέχει πολύ οινόπνευμα, πρέπει ναπροσέξετε να μην κοχλάσει και χυθεί έξω από το σκεύος γιατί υπάρχει κίνδυνος φωτιάς.

Το τσίπουρο είναι ένα δυνατό αποσταγμένο ποτό που περιέχει περίπου 37% αλκοόλ. Το όνομα τσίπουρο χρησιμοποιείται σε όλη τη χώρα εκτός από την Κρήτη, όπου το ίδιο ποτό αλλά χωρίς άρωμα είναι γνωστό σαν τσικουδιά. Επίσης, χρησιμοποιείται η τούρκικη λέξη ρακί , ωστόσο το τούρκικο ποτό διαφέρει πολύ από το κρητικό.

Το μάζεμα των σταφυλιών και η δημιουργία του κρασιού και της τσικουδιάς είναι δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα κάθε χρόνο το φθινόπωρο. Η δημιουργία του κρασιού περιλαμβάνει το λιώσιμο των σταφυλιών σε ειδικές πέτρινες κατασκευές που ονομάζονται πατητήρια. Αυτό μπορεί να γίνει είτε με τα πόδια είτε με ένα μικρό μηχάνημα. Ό,τι απομείνει στα πατητήρια (αφού αφαιρεθεί η μεγαλύτερη ποσότητα του χυμού) μπαίνει σε ένα βαρέλι με νερό ή κρασί και παραμένει κλειστό για ένα περίπου μήνα. Μετά το βάζουμε σ’ ένα μεγάλο μεταλλικό καζάνι , το οποίο έχει μακριά μεταλλική καμινάδα στην κορυφή, ώστε να φεύγει ο ατμός. Το καζάνι, στον πάτο του οποίου έχει τοποθετηθεί θρύμπα, κλείνει αεροστεγώς και βράζει. Το πρώτο ποτό που βγαίνει λέγεται πρωτορακί και είναι πολύ δυνατό. Το τελικό ποσό από το αποσταγμένο υγρό περιέχει το λιγότερο ποσοστό σε αλκοόλ, ενώ η τσικουδιά αυτή καθεαυτή παράγεται στη μεσαία φάση της διαδικασίας. Αυτό διαρκεί περίπου τρεις ώρες, κατά τη διάρκεια των οποίων οι ιδιοκτήτες των καζανιών πρέπει να δοκιμάζουν την περιεκτικότητα σε αλκοόλ, να ελέγχουν τη θερμοκρασία και τέλος να σταματήσουν την απόσταξη όταν η τσικουδιά έχει αποκτήσει την επιθυμητή γεύση. Για την παραγωγή της τσικουδιάς λαμβάνουν χώρα δύο ή τρεις αποστακτικές διαδικασίες.

Το ρακόμελο, η ανάμιξη δηλαδή της κρητικής ρακής με το μέλι και τα υπόλοιπα μυρωδικά, είναι γέννημα θρέμμα της Αμοργού. Όπως λέει ο κύριος Βεκρής Αντώνης «Από το 2003 παρασκευάζουμε το ποτό Ρακόμελο "Αμόργιον" το οποίο και κατοχυρώσαμε με παγκόσμια πατέντα. Από τα αρχαία χρόνια, οι κάτοικοι της Αμοργού και των μικρών Κυκλάδων έφτιαχναν ένα παραδοσιακό ποτό για να κερνούν τους φιλοξενούμενούς τους αλλά και τους καλεσμένους στους γάμους των παιδιών τους. Το ονόμαζαν "Ψημένη Ρακή" ή "Ρακόμελο". Το ποτό αυτό είναι επίσης το επίσημο κέρασμα στους επισκέπτες στο μοναστήρι της Παναγιάς της Χοζοβιότησσας στην Αμοργό. Η σύνθεσή του: Απόσταγμα σταφυλιών, μέλι και βότανα χωρίς κανένα συντηρητικό. Ιδανικό ποτό για κέφι, ως απεριτίφ και ως ντιζεστίφ για μετά το φαγητό αφού τα βότανα και το μέλι το κάνουν και χωνευτικό. Πίνεται ζεστό, σε θερμοκρασία δωματίου αλλά και παγωμένο».
Διαλύοντας το μέλι σε ζεστό οινόπνευμα (ρακή), απορροφάται αμέσως από τον οργανισμό κι επιπλέον ανοίγει και τις αεροφόρες οδούς. Ξεκίνησε σαν… φάρμακο λοιπόν, για το συνάχι και το κοινό κρυολόγημα για να εξελιχθεί σε κλασσικό ποτό της παρέας, συνοδευόμενο από εκλεκτούς μεζέδες. Η… κατάχρησή του (αναμενόμενη και δικαιολογημένη) έχει σοβαρές παρενέργειες: τσακίρ κέφι, ζαλάδα και ευφορία. Είναι σχεδόν αδύνατο να βγείτε για ρακόμελα με την παρέα σας και να μην γυρίσετε –τουλάχιστον - ζαλισμένοι.........

Αγκινάρα VS Χοληστερόλη

2009-09-11T02:50:00.000-07:00

Οι καρδιαγγειακές παθήσεις είναι παγκοσμίως οι κύριες αιτίες θανάτου και συσχετίζονται με αυξημένα επίπεδα ολικής χοληστερόλης στο πλάσμα του αίματος. Ερευνητές στο πανεπιστήμιο του Reading βρήκαν ότι απόσταγμα από τα φύλλα της σφαιρικής αγκινάρας (Artichoke Leaf Extract- ALE), το οποίο χορηγείται χωρίς ιατρική συνταγή, μπορεί να μειώσει τη χοληστερόλη σε, κατά τα άλλα, υγιή άτομα με μέτρια αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης.

Από τη στιγμή που η χοληστερόλη στο πλάσμα φτάνει σε ένα συγκεκριμένο επίπεδο, συνταγογραφούνται φάρμακα όπως οι στατίνες για να βοηθήσουν στη μείωσή της. Η παρέμβαση που μπορούμε να κάνουμε προτού οι συγκεντρώσεις φτάσουν σε αυτά τα επίπεδα μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο ανάπτυξης καρδιαγγειακών παθήσεων χωρίς τη χρήση φαρμάκων. H συγκεκριμένη μελέτη έδειξε ότι υγιή άτομα με μέτρια αυξημένα επίπεδα χοληστερόλης στο πλάσμα του αίματος, μπόρεσαν να μειώσουν αυτά τα επίπεδα χρησιμοποιώντας αυτό το φυτικό συμπλήρωμα.

Κατά τη διάρκεια του πειράματος, δόθηκε σε 75 εθελοντές 1280mg (4 κάψουλες) του ALE ή ένα παρόμοιο εικονικό φάρμακο (placebo) κάθε μέρα για 12 εβδομάδες. Η κατανάλωση του ALE οδήγησε σε ευνοϊκή και στατιστικά σημαντική μείωση της ολικής χοληστερόλης πλάσματος μετά την περίοδο παρέμβασης.

Για πάνω από 10 χρόνια, η σχέση μεταξύ της διαιτητικής πρόσληψης αντιοξειδωτικών συστατικών και μειωμένου κίνδυνου εμφάνισης καρδιαγγειακών παθήσεων έχει αναγνωριστεί και ερευνηθεί. Τα αντιοξειδωτικά συστατικά περιλαμβάνουν 'μη- απαραίτητα' φυτοχημικά (π.χ. φλαβονοειδή) όπως επίσης και 'απαραίτητα' συστατικά (π.χ. βιταμίνες C, E). Πολλές φυτικές πηγές πλούσιες σε φλαβονοειδή, όπως τα φρούτα και τα λαχανικά, το τσάι, το κόκκινο κρασί, το κακάο και το ελαιόλαδο, έχουν συσχετισθεί με μειωμένο κίνδυνο για καρδιαγγειακά, παρόλο που ο ακριβής μηχανισμός για αυτά τα προστατευτικά οφέλη δεν είναι ακόμα ξεκάθαρος. Η έρευνα έδειξε ότι τα ALE είναι πλούσια σε διάφορα φλαβονοειδή και μπορούν να μειώσουν τα επίπεδα χοληστερόλης.

Οι σφαιρικές αγκινάρες χρησιμοποιούνται στην Ευρώπη από την αρχαιότητα για να βελτιώσουν την πέψη και την υγεία του ουροποιητικού συστήματος. Τα ALE χρησιμοποιούνται στη Γερμανία και τη Σουηδία ως θεραπεία για την δυσπεψία και είναι διαθέσιμα στο Ηνωμένο Βασίλειο ως συμπληρώματα διατροφής χωρίς τη συνταγή γιατρού.

Ο Dr. Rafe Bundy αναφέρει πως 'Μειώνοντας τα επίπεδα της χοληστερόλης μπορούμε να μειώσουμε τον κίνδυνο για ανάπτυξη καρδιαγγειακών παθήσεων. Στην έρευνά μας ασχοληθήκαμε με την πιθανότητα το ALE να είναι ευεργετικό σε κατά τα άλλα υγιείς ανθρώπους που εμφάνιζαν μέτρια αύξηση στα επίπεδα της χοληστερόλης πλάσματος αλλά δεν ήταν στο σημείο που να χρειάζονται κανονική φαρμακευτική παρέμβαση. Τα ALE μπορούν να είναι μια ακόμα επιλογή για τους ανθρώπους που θέλουν να προσπαθήσουν μέσω της υγιεινής διατροφής να μειώσουν τα επίπεδα της χοληστερόλης'.

Πηγές: Bundy R., et al. Artichoke leaf extract (Cynara scolymus) reduces plasma cholesterol in otherwise healthy hypercholesterolemic adults: a randomised double-blind placebo controlled trial. Phytomedicine, 2008

Καλοκαιρινή Διατροφή: Ψάρια

2009-08-27T00:36:00.000-07:00

Η καλοκαιρινή διατροφή περιλαμβάνει σίγουρα την κατανάλωση ψαριού και όλοι όσοι βρεθήκαμε σε ελληνικά νησιά φέτος τα απολαύσαμε με όλους τους τρόπους μαγειρέματος. Ξέρουμε όμως τι ακριβώς μας προσφέρουν τα ψάρια;

Τα ψάρια στην πυραμίδα της Μεσογειακής Διατροφής

Έχουμε μιλήσει σε παλαιότερο άρθρο για την πυραμίδα της Μεσογειακής Διατροφής, η βάση της οποίας αναφέρεται σε τρόφιμα που πρέπει να καταναλώνονται καθημερινά, ενώ η κορυφή της σε τρόφιμα που πρέπει να καταναλώνονται σπάνια, με όλα τα υπόλοιπα τρόφιμα να βρίσκονται στις ενδιάμεσες θέσεις.

Τα ψάρια, λοιπόν, συστήνεται να καταναλώνονται 2 με 3 φορές την εβδομάδα, όπως φαίνεται στην πυραμίδα, διότι αποτελούν βασική πηγή πρωτεϊνών (μαζί με το κόκκινο κρέας και τα πουλερικά) και είναι πλούσια σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β και σίδηρο. Η περιεκτικότητά τους σε λίπος διαφέρει από είδος σε είδος. Μπορεί να είναι χαμηλή, όπως στην περίπτωση του μπακαλιάρου και της γλώσσας, ή αρκετά υψηλότερη όπως στη πέστροφα, το σολομό, τον κολιό και το σκουμπρί. Τα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα που προέρχονται από τα λιπαρά ψάρια είναι το λεγόμενο «καλό» λίπος, αυτό δηλαδή που είναι αποδεδειγμένα ευεργετικό για τον οργανισμό και ιδίως για την καρδιά. Τα θαλασσινά (καβούρια, χταπόδι, καλαμαράκια, μύδια, στρείδια κ.α.) περιέχουν ελάχιστο λίπος, γι’ αυτό και η περιεκτικότητα τους σε ωμέγα-3 λιπαρά είναι αμελητέα. Ωστόσο, περιέχουν βιταμίνη Β12 και φώσφορο, καθώς και χοληστερόλη.

Παράλληλα με την παροχή αμινοξέων και λίπους, τα ψάρια και θαλασσινά αποτελούν πλούσιες πηγές βιταμινών και ιχνοστοιχείων. Έτσι, τα ψάρια και θαλασσινά περιέχουν βιταμίνη Α και D (λιποδιαλυτές βιταμίνες) καθώς και υδατοδιαλυτές βιταμίνες, όπως Β1, Β2, Β3 και Β12. Τα βασικά μέταλλα και ιχνοστοιχεία που συναντώνται στα ψάρια και τα θαλασσινά είναι το ασβέστιο (ειδικά από μικρά ψάρια τα οποία καταναλώνονται με το κόκκαλο), ο φωσφόρος, ο ψευδάργυρος και το ιώδιο.

Βιταμίνες, μέταλλα και ιχνοστοιχεία στα ψάρια

Οι κυριότερες βιταμίνες που περιέχονται στα ψάρια και τα θαλασσινά είναι οι εξής:

• Βιταμίνη A (κυρίως με τη μορφή ρετινόλης ή ρετινάλης), η οποία συμβάλλει στην καλή υγεία των ματιών, ενώ θεωρείται απαραίτητη για την ανάπτυξη και για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού συστήματος.

• Βιταμίνη D, που είναι συνδεδεμένη με την ανάπτυξη του ανθρώπινου σκελετού και κυρίως με την απορρόφηση του ασβεστίου

• Βιταμίνες του συμπλέγματος Β και κυρίως βιταμίνη Β6, η οποία είναι απαραίτητη για την σύνθεση και την αποικοδόμηση των αμινοξέων. Η έλλειψή της προκαλεί νευρικότητα, μυϊκή αδυναμία και αναιμία.

Τα ψάρια και τα θαλασσινά είναι πλούσια σε αρκετά μέταλλα και τα ιχνοστοιχεία, τα κυριότερα των οποίων είναι τα εξής:

• Ασβέστιο: Σε μεγαλύτερες ποσότητες βρίσκεται στο σολομό, τη σαρδέλα και τα οστρακοειδή. Η ανεπαρκής πρόσληψη οδηγεί στη μειωμένη εναπόθεση κρυσταλλικών αλάτων ασβεστίου στα οστά και στην απώλεια οστικής μάζας.

• Φώσφορος: Σε συνδυασμό με το ασβέστιο είναι υπεύθυνος για την εναπόθεση αλάτων στα οστά και τα δόντια.

• Μαγνήσιο: Απαραίτητο μέταλλο για την παραγωγή ενέργειας στον οργανισμό, διαδραματίζει έναν δομικό ρόλο στα κόκκαλα, τις μεμβράνες κυττάρων και τα χρωμοσώματα και έχει προστατευτική δράση έναντι των καρδιαγγειακών παθήσεων και δυσλειτουργίας του ανοσοποιητικού. Έλλειψη μπορεί να εμφανιστεί κυρίως σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη και στον αλκοολισμό.

• Ψευδάργυρος: Τα στρείδια περιέχουν τη μεγαλύτερη ποσότητα ψευδαργύρου από οποιοδήποτε άλλο τρόφιμο. Παίζει σημαντικό ρόλο στην αύξηση και την εξέλιξη του ανοσοποιητικού συστήματος, τη νευρολογική λειτουργία, και την αναπαραγωγή. Ο ψευδάργυρος συμμετέχει στην παραγωγή τεστοστερόνης και για αυτόν ακριβώς το λόγο τα θαλασσινά ανήκουν στην κατηγορία των αφροδισιακών τροφών που αυξάνουν τη λίμπιντο.

Τα «καλά» λιπαρά των ψαριών: ω-3 λιπαρά οξέα

Τα ψάρια και θαλασσινά χωρίζονται σε 5 κατηγορίες, ανάλογα με το ποσοστό πρωτεϊνών και λίπους που περιέχουν:

• Χαμηλής περιεκτικότητας σε λίπος (<5%)>

• Χαμηλής περιεκτικότητας σε λίπος (<5%)>20%): π.χ. τόνος, γλώσσα, γαλέος.

• Μέτριας περιεκτικότητας σε λίπος (5-15%) και υψηλής σε πρωτεΐνες (15-20%): π.χ. σολομός, σκουμπρί, ρέγγα.

• Υψηλής περιεκτικότητας σε λίπος (>15%) και χαμηλής σε πρωτεΐνες (<15%):>

Όλοι έχετε ακούσει για τα περίφημα «καλά» λιπαρά των ψαριών, τα ω-3 λιπαρά οξέα. Παρακάτω παρουσιάζονται συνοπτικά οι ευεργετικές τους ιδιότητες για τον άνθρωπο:

• Μειώνουν τον κίνδυνο ανάπτυξης καρδιαγγειακών παθήσεων.

• Μειώνουν τα επίπεδα της χοληστερόλης του αίματος.

• Βελτιώνουν τα δυσάρεστα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης.

• Προστατεύουν την όραση (ουσιαστικά προστατεύουν τα νευρικά κύτταρα του αμφιβληστροειδούς).

• Μειώνουν την αρτηριακή πίεση.

• Μειώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης άνοιας και εμφανίζουν πιο αργή μείωση της νοητικής λειτουργίας σε άτομα με ήπια μορφή Alzheimer.

• Προστατεύουν ενάντια στην εμφάνιση καρκίνου του προστάτη.

Ξανασκεφτείτε το λοιπόν όσοι αποφεύγετε αυτή την τόσο θρεπτική τροφή!

Καλό φθινόπωρο!!

Τα "καύσιμα" του μυαλού!!!

2009-07-14T03:54:00.000-07:00

Όσο απαραίτητη είναι η βενζίνη για την κίνηση του αυτοκινήτου, άλλο τόσο απαραίτητα είναι τα υγρά και οι υδατάνθρακες για τη λειτουργία του εγκεφάλου που το… οδηγεί!

Το ανθρώπινο μυαλό είναι ένας τέλειος μηχανισμός που καθορίζει τη συμπεριφορά, τα αντανακλαστικά και τις αντιδράσεις μας κάθε στιγμή. Οι λειτουργίες του –βαθμός συγκέντρωσης και εγρήγορσης, μνήμη κλπ- είναι ιδιαίτερα σημαντικές για τις επιδόσεις μας σε όλους τους τομείς της καθημερινότητας, όπως είναι το διάβασμα, η εργασία ή η οδήγηση. Ειδικά σε ό,τι αφορά στη συμπεριφορά μας πίσω από το τιμόνι, ακόμη και μία απλή αφηρημάδα ή αδιαθεσία –όπως ένας πονοκέφαλος- μπορεί να έχει απρόβλεπτες, δυσάρεστες συνέπειες.

Γι’ αυτό και η σωστή «τροφοδοσία» του μυαλού μας είναι απαραίτητη, προκειμένου να λειτουργεί σωστά και να ανταποκρίνεται αποτελεσματικά σε όλες τις περιστάσεις που απαιτούν υψηλά επίπεδα νοητικής λειτουργίας. Και, όταν λέμε «τροφοδοσία», εννοούμε κυρίως τους υδατάνθρακες (που παρέχουν την απαραίτητη γλυκόζη για τη λειτουργία του εγκεφάλου), αλλά όσο κι αν φαίνεται παράδοξο και τα υγρά.

Το νερό και, γενικότερα, τα υγρά είναι ούτως ή άλλως ένας παράγοντας αποφασιστικής σημασίας για την εύρυθμη λειτουργία του οργανισμού, στο σύνολό του. Δεδομένου ότι το βάρος μας αποτελείται από νερό σε ποσοστό 50-60% είναι προφανές ότι η ενυδάτωση του οργανισμού αποτελεί κινητήριο μοχλό για διαδικασίες όπως η ρύθμιση της θερμοκρασίας του, η πέψη, η μεταφορά θρεπτικών συστατικών και άλλες. Σήμερα, όμως, οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι η ενυδάτωση είναι εξίσου σημαντική και για τις νοητικές μας λειτουργίες αφού, σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, η ήπια έως μέτρια αφυδάτωση μπορεί να προκαλέσει από πονοκέφαλο και αίσθημα κόπωσης, έως απώλεια συγκέντρωσης, εγρήγορσης και βραχυχρόνιας μνήμης. Είναι, μάλιστα, χαρακτηριστικό ότι με τον όρο «ήπια αφυδάτωση» εννοούν μία απώλεια ακόμη και μόλις 2% των επιπέδων «υγρασίας» του οργανισμού, η οποία μπορεί να συμβεί χωρίς καν να νιώσουμε έντονα το «προειδοποιητικό» αίσθημα της δίψας.

Η αντικατάσταση, λοιπόν, της ποσότητας νερού που αποβάλλεται διαρκώς μέσω της αναπνοής, της εφίδρωσης και της λειτουργίας των νεφρών και του εντέρου, είναι θέμα ζωτικής σημασίας. Διαφορετικά, ο ύπουλος εχθρός που λέγεται «αφυδάτωση» μπορεί να επηρεάσει, χωρίς να το συνειδητοποιούμε, τις επιδόσεις μας μέσα από μία σειρά συμπτωμάτων που ίσως γίνουν αιτία ακόμη και για σοβαρά ατυχήματα όταν, λόγου χάρη, οδηγούμε.

Βέβαια, η ποσότητα των υγρών που πρέπει να καταναλώνουμε είναι δύσκολο να υπολογιστεί. Σύμφωνα με παλαιότερες πεποιθήσεις η πρόσληψη 8 ποτηριών νερού ήταν αρκετή για να καλύψει τις ημερήσιες ανάγκες μας. Ωστόσο, οι πρόσφατες συστάσεις του Ινστιτούτου Ιατρικής της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των Η.Π.Α ανέτρεψαν αυτή την αντίληψη, υποστηρίζοντας ότι στην ενυδάτωση συνεισφέρουν πολλά τρόφιμα και όλα τα ροφήματα. Οι ειδικοί εκτιμούν ότι το 20% των ημερήσιων αναγκών ενός ενήλικα για νερό καλύπτεται με την κατανάλωση τροφίμων και το υπόλοιπο 80% από ροφήματα.

Δεδομένου, μάλιστα, ότι και η ποικιλία αποτελεί μία βασική ανθρώπινη ανάγκη, είναι πολύ σημαντικό –και… παρήγορο- ότι μπορούμε να επιλέξουμε την πηγή της ενυδάτωσης του οργανισμού μας μέσα από όλα τα μη-αλκοολούχα ποτά και ροφήματα, όπως το γάλα, οι χυμοί, το τσάι, ο καφές και τα αναψυκτικά (καφεϊνούχα και μη), που ανάλογα με το είδος τους περιέχουν 85%-99% νερό.

Ειδικά για συνθήκες που απαιτούν υψηλή εγρήγορση, όπως είναι η οδήγηση, τα καφεϊνούχα ροφήματα παρέχουν και το επιπλέον πλεονέκτημα ότι, χάρη στην καφεΐνη που περιέχουν εξασφαλίζουν ταυτόχρονα και αυξημένο βαθμό εγρήγορσης, για περισσότερη ασφάλεια!

Το άρθρο δημοσιεύεται και στο myself.gr

Βιταμίνη D & Απώλεια βάρους

2009-07-06T01:46:00.000-07:00

Ο συνδυασμός της πρόσληψης συμπληρώματος βιταμίνης D με υποθερμιδική δίαιτα οδηγεί σε πετυχημένη απώλεια βάρους

Σύμφωνα με νέα έρευνα που διεξήχθη στις Ηνωμένες Πολιτείες, η αυξημένη πρόσληψη βιταμίνης D σε συνδυασμό με διατροφή περιορισμένων θερμίδων μπορεί να βοηθήσει στην απώλεια βάρους.

Οι εθελον

τές έχασαν περίπου 0,2 κιλά περισσότερα στην υποθερμιδική τους δίαιτα για κάθε 1 ng/ml 25-υδροξυχολοκαλσιφερόλης – μια μορφή μετρήσιμης βιταμίνης D.

Επιπλέον, για κάθε 1 ng/ml αύξησης στην ενεργή μορφή της βιταμίνης D (1,25- διϋδροξυχολοκαλσιφερόλης) οι εθελοντές έχασαν επιπλέον 0,107 κιλά επιπλέον.

«Τα αποτελέσματά μας δείχνουν ότι η πρόσληψη συμπληρωματικής βιταμίνης D σε ένα υποθερμιδικό διαιτολόγιο μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη απώλεια βάρους», είπε ο επικεφαλής της έρευνας, Shalamar Sibley, MD, από το πανεπιστήμιο της Μινεσσότα.

Με τα ποσοστά της παχυσαρκίας να αυξάνονται συνεχώς, όχι μόνο στις αναπτυγμένες χώρες αλλά και στις νέες υγιώς αναδυόμενες αγορές, υπάρχει ιδιαίτερη ανάγκη να βρεθούν τρόποι για να μειώσουμε αυτό το βάρος.

Λεπτομέρειες για την βιταμίνη D

Η βιταμίνη D αναφέρεται σε 2 πρόδρομα μόρια: D3 (χολοκαλσιφερόλη) και D2 (εργοκαλσιφερόλη). Το πρώτο, το οποίο παράγεται στο δέρμα όταν εκτεθεί σε ακτινοβολία UVB (290- 320 nm), είναι πιο βιοενεργό.

Παρόλο που το σώμα μας παρασκευάζει βιταμίνη D όταν εκτεθεί στον ήλιο, τα επίπεδα σε μερικές βόρειες χώρες είναι τόσο χαμηλά κατά τη διάρκεια των χειμερινών μηνών που το σώμα δεν παράγει καθόλου βιταμίνη D. Αυτό σημαίνει ότι η χορήγηση συμπληρωμάτων βιταμίνης D και εμπλουτισμένων τροφίμων ίσως είναι η καλύτερη λύση στην ώθηση πρόσληψης βιταμίνης D.

Στους ενήλικες, η έλλειψη βιταμίνης D μπορεί να οδηγήσει ή να επιδεινώσει την οστεοπενία, οστεοπόρωση, μυϊκή αδυναμία, σπασίματα, αυτοάνοσα νοσήματα, μολυσματικές ασθένειες και καρδιοπάθειες. Υπάρχουν επίσης ενδείξεις ότι η βιταμίνη D μπορεί να μειώνει τον κίνδυνο για πολλές μορφές καρκίνου και διαβήτη τύπου 1.

Λεπτομέρειες της μελέτης

Η Sibley και οι συνεργάτες της είπαν ότι προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει την σχέση ανάμεσα στην επάρκεια της βιταμίνης D και της παχυσαρκίας, αλλά «δεν είναι ξεκάθαρο αν η ανεπάρκεια της βιταμίνης προκαλεί την παχυσαρκία ή το ανάποδο».

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου της Μινεσσότα συγκέντρωσαν 38 υπέρβαρους άντρες και γυναίκες οι οποίοι εφάρμοσαν μια υποθερμιδική δίαιτα που παρείχε 750 θερμίδες λιγότερες από τις εκτιμώμενες ημερήσιες ανάγκες τους, για 11 εβδομάδες. Τα επίπεδα της βιταμίνης D στο αίμα μετρήθηκαν πριν και μετά την περίοδο των 11 μηνών.

Η Sibley είπε ότι, κατά μέσο όρο, πολλοί από τους συμμετέχοντες είχαν έλλειψη βιταμίνης D. Επιπλέον, τα επίπεδα της βιταμίνης πριν την εφαρμογή της δίαιτας σχετίζονταν γραμμικά με την απώλεια βάρους.

Επιπλέον, αυξημένα βασικά επίπεδα βιταμίνης D και στις δυο μορφές της σχετίστηκαν με αυξημένη απώλεια κοιλιακού λίπους.

Η Sibley πρόσθεσε ότι πρέπει να γίνει περαιτέρω έρευνα. «Τα αποτελέσματά μας πρέπει να εξετασθούν σε follow up με τον σωστό κλινικά ελεγχόμενο τρόπο για να καθοριστεί αν παίζει ρόλο η πρόσληψη συμπληρώματος βιταμίνης D στην προσπάθεια των ανθρώπων να μειώσουν αυτό που καταναλώνουν».

The study was funded by the National Institutes of Health, the University of Minnesota, and the Pennock Family Endowment at the University of Minnesota.

Μεγαλύτερη περιφέρεια μέσης στους μεσήλικες αυξάνει τον κίνδυνο άνοιας

2009-06-16T09:29:00.000-07:00

Άνθρωποι με μεγαλύτερη περιφέρεια μέσης στα 40 τους είναι πιο πιθανό να έχουν άνοια όταν φτάσουν τα 70, σύμφωνα με μια νέα μελέτη.

Η μελέτη περιελάμβανε 6.583 ανθρώπους ηλικίας 40 έως 45 ετών στην βόρεια Καλιφόρνια, στους οποίους μετρήθηκε το κοιλιακό λίπος. Μετά από 36 χρόνια κατά μέσο όρο, 16% των συμμετεχόντων είχαν διαγνωσθεί με άνοια. Η μελέτη έδειξε ότι αυτοί που είχαν μεγαλύτερη ποσότητα κοιλιακού λίπους είχαν τρεις φορές περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν άνοια από αυτούς με χαμηλότερο κοιλιακό λίπος.

«Λαμβάνοντας υπόψη ότι το 50% των ενηλίκων αυτής της χώρας έχουν μεγαλύτερη ποσότητα κοιλιακού λίπους από το φυσιολογικό, αυτό είναι ένα ανησυχητικό εύρημα», λέει ο συγγραφέας της έρευνας Rachel A. Whitmer, PhD, ερευνητής του Kaiser Permanente Division of Research in Oakland, CA, και μέλος της Αμερικάνικης Νευρολογικής Ακαδημίας. «Πρέπει να γίνουν περαιτέρω έρευνες για να καθορίσουν τους μηχανισμούς που συνδέουν την κοιλιακή παχυσαρκία και την άνοια».

Η ύπαρξη μεγαλύτερης περιφέρειας αύξανε τον κίνδυνο άνοιας, ανεξάρτητα από το αν οι συμμετέχοντες ήτα φυσιολογικού βάρους, υπέρβαροι ή παχύσαρκοι και ανεξάρτητα από την ύπαρξη νοσημάτων, όπως ο διαβήτης, εγκεφαλικό ή καρδιαγγειακές παθήσεις. Αυτοί που ήταν υπέρβαροι και είχαν μεγάλη περιφέρεια μέσης είχαν 2,3 φορές περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν άνοια σε σχέση με αυτούς που ήταν φυσιολογικού βάρους και περιφέρειας μέσης. Εκείνοι που ήταν παχύσαρκοι και είχαν μεγάλη περιφέρεια μέσης είχαν 3,6 φορές περισσότερες πιθανότητες να εμφανίσουν άνοια σε σχέση με αυτούς που ήταν φυσιολογικού βάρους και περιφέρειας μέσης. Αυτοί που ήταν υπέρβαροι ή παχύσαρκοι αλλά δεν είχαν μεγάλη περιφέρεια μέσης είχαν 80% αυξημένο κίνδυνο για άνοια.

Η αυξημένη περιφέρεια μέσης στην μέση ηλικία σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο για εμφάνιση διαβήτη, εμφράγματος και στεφανιαίας νόσου, αλλά αυτή ήταν η πρώτη φορά που οι ερευνητές έδειξαν ότι μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο για εμφάνιση άνοιας.

Όπως και σε όλες τις μελέτες παρατήρησης, είναι πιθανό ότι η συσχέτιση μεταξύ της κοιλιακής παχυσαρκίας και της άνοιας να μην οφείλεται εξ ολοκλήρου στην κοιλιακή παχυσαρκία, αλλά σε ένα σύμπλεγμα συμπεριφορών που σχετίζονται με την υγεία, όπου η κοιλιακή παχυσαρκία είναι απλά ένα μέρος.

«Οι αυτοψίες έδειξαν ότι οι αλλαγές στον εγκέφαλο που σχετίζονται με την ασθένεια του Alzheimer μπορεί να ξεκινήσουν από την νεανική προς μέση ενηλικίωση και άλλη μια μελέτη έχει δείξει ότι αυξημένο κοιλιακό λίπος στους μεγαλύτερους ενήλικες οδηγεί σε αύξηση της ατροφίας του εγκεφάλου», λέει ο Whitmer. «Αυτά τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι τα επικίνδυνα αποτελέσματα της κοιλιακής παχυσαρκίας στον εγκέφαλο μπορεί να ξεκινήσουν πολύ πριν εμφανιστούν τα πρώτα σημάδια άνοιας».

Η έρευνα αυτή δημοσιεύτηκε στις 26 Μαρτίου 2008, στο οnline περιοδικό της Νευρολογίας, το ιατρικό περιοδικό της Αμερικάνικης Νευρολογικής Ακαδημίας.

Εξετάσεις: Διατροφή για τα καλύτερα αποτελέσματα!

2009-05-23T09:52:00.000-07:00

Μύρισε καλοκαιράκι: υπέροχος καιρός, καταγάλανος ουρανός, βόλτες στη θάλασσα… Δεν είναι για όλους όμως τόσο ιδανική περίοδος. Για τους μαθητές και φοιτητές, αυτή είναι η χειρότερη εποχή, η περίοδος των εξετάσεων. Άγχος, κακή διάθεση, πολλές ώρες διαβάσματος, κακή ποιότητα ύπνου, ακατάστατη διατροφή είναι αυτά που συνθέτουν την καθημερινότητά τους. Τα εφόδια που χρειάζεται ο οργανισμός μας για να ανταποκριθεί σε αυτή την τόσο στρεσογόνο περίοδο είναι:

• Πνευματική διαύγεια

• Ενισχυμένη μνήμη

• Μείωση του άγχους

Όλα αυτά μπορούμε να τα εξασφαλίσουμε με τις παρακάτω γενικές συμβουλές, τις οποίες θα αναπτύξουμε στη συνέχεια:

• Ισορροπημένη διατροφή

• Κατανάλωση πρωινού

• Αυξημένη κατανάλωση υγρών ώστε να είμαστε σε καλή κατάσταση ενυδάτωσης

• Επαρκής και καλής ποιότητας ύπνος, περίπου 8 ώρες την ημέρα

• Μείωση της χρήσης τοξικών ουσιών, όπως είναι το κάπνισμα και το αλκοόλ

• Ήπιας μορφής καθημερινή άσκηση

Αγαπημένοι μου φίλοι, αυτό το άρθρο είναι αφιερωμένο σε όλους εσάς που περνάτε ατελείωτες ώρες προετοιμασίας. Να θυμάστε ότι δεν θέλει κόπο, θέλει τρόπο! Καλή ανάγνωση!!!

Διατροφή … προετοιμασίας

Εμείς οι διαιτολόγοι συζητούμε συνεχώς για τα πολλαπλά οφέλη της ισορροπημένης διατροφής, όπως άλλωστε έχουμε αναφέρει σε παλαιότερο άρθρο. Χρειαζόμαστε τους καλύτερους σύμμαχους για να ανταπεξέλθουμε σε αυτή την δύσκολη περίοδο και αυτοί δεν είναι άλλοι από συγκεκριμένα θρεπτικά συστατικά που συναντάμε σε τρόφιμα. Ας δούμε, λοιπόν, αναλυτικά ποια είναι αυτά τα θρεπτικά συστατικά που θα εξοπλίσουν τον οργανισμό μας με ενέργεια και θα ενισχύσουν τη μνήμη μας.

Μακροθρεπτικά συστατικά:

• Πρωτεΐνες: μας ενδιαφέρουν κυρίως οι υψηλής βιολογικής αξίας πρωτεΐνες. Αυτές βρίσκονται σε τρόφιμα που περιέχουν τα λεγόμενα «απαραίτητα αμινοξέα» (λευκίνη, ισολευκίνη, βαλίνη, μεθειονίνη, λυσίνη, φαινυλαλαλίνη, θρεονίνη, τρυπτοφάνη και ιστιδίνη), διότι ο οργανισμός δεν μπορεί να τα συνθέσει κι επομένως χρειάζεται την εξωγενή χορήγησή τους. Τρόφιμα πλούσια σε υψηλής βιολογικής αξίας πρωτεΐνες είναι: γάλα, γιαούρτι, κρέας, ψάρια, αυγά.

• Γλυκόζη & άλλοι υδατάνθρακες: Η γλυκόζη είναι το καύσιμο του εγκεφάλου, επομένως είναι απαραίτητη στην καθημερινή μας διατροφή. Συμβάλει επίσης στην παραγωγή σεροτονίνης, ενός βασικού νευροδιαβιβαστή για τη διατήρηση της μνήμης. Τη συναντάμε στο μέλι, τα φρούτα και τη ζάχαρη. Οι σύνθετοι ή βραδείας καύσεως υδατάνθρακες, που βρίσκονται στα προϊόντα ολικής άλεσης και τα όσπρια, βοηθούν στον κορεσμό.

• Λιπαρά: Είναι μια απαραίτητη πηγή ενέργειας για τον οργαν

ισμό μας, πρέπει όμως να είμαστε προσεκτικοί στην ποιότητα των λιπαρών που επιλέγουμε να καταναλώνουμε. Ανάλογα με κάποια χημικά χαρακτηριστικά τους διακρίνονται σε κορεσμένα, μονοακόρεστα & πολυακόρεστα. Προτιμήστε τα μονοακόρεστα λιπαρά οξέα (σε προσεκτική δοσολογία), όπως είναι το ελαιόλαδο και οι ξηροί καρποί, τα πολυακόρεστα και κυρίως τα ευεργετικά ω-3 λιπαρά οξέα, τα οποία τα συναντάμε κυρίως στα λιπαρά ψά

ρια ενώ αποφύγετε τα κορεσμένα λιπαρά οξέα που αυξάνουν την «κακή» χοληστερόλη και περιέχονται γενικά στα πλήρη γαλακτοκομικά προϊόντα & στα κρέατα. Συστήνεται να μην υπερβαίνουν το 10% των ημερησίων αναγκών σε θερμίδες.

Μικροθρεπτικά συστατικά:

• Βιταμίνες

o Βιταμίνη C: βοηθά στη σύνθεση νευροδιαβιβαστών και έχει αντιοξειδωτική δράση.

o Βιταμίνες του συμπλέγματος Β: κυρίως Β6, Β12, φυλλικό οξύ και θειαμίνη που συμβάλλουν στην καλή λειτουργία του νευρικού συστήματος.

o Βιταμίνη Ε: έχει αντιοξειδωτική δράση και εμποδίζει τον εκφυλισμό των νευρικών κυττάρων.

• Μέταλλα και ιχνοστοιχεία

o Σίδηρος: μεταφέρει το οξυγόνο στο αίμα

o Ασβέστιο: σε συνδυασμό με τη βιταμίνη D συμβάλλουν στην αύξηση της οστικής πυκνότητας

Βότανα & Φυτικές ουσίες

Υπάρχουν αποδεδειγμένα κάποια βότανα και φυτικές ουσίες που συμβάλλουν στην αύξηση της πνευματικής και σωματικής απόδοσης, όπως:

• Βασιλικός πολτός: Ο βασιλικός πολτός παρέχει μία σειρά από θρεπτικά, ενεργητικά και μεταβολικά οφέλη. Επιδρά στη μακροζωία, βοηθά στη διατήρηση της υγείας, της ομορφιάς και της νεότητας, στις διάφορες λειτουργίες του σώματος και αυξάνει την αντοχή σε ασθένειες. Ευνοεί την οξυγόνωση των ιστών, διεγείρει την όρεξη και την ψυχική διάθεση, προικίζει τον οργανισμό με ερυθροποιητικές ιδιότητες (παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων), δρα ως αναλγητικό ελαφρύνοντας την αίσθηση του πόνου, βρίσκει εφαρμογή σε πόνους ρευματισμών, σε νεφρικά συμπτώματα που συναντώνται κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης και στην ανάπτυξη των πρόωρων παιδιών. Επίσης διεγείρει την αντιβιοτική δράση του ανοσοποιητικού συστήματος, εμποδίζοντας την εισβολή και δράση των επιβλαβών βακτηρίων, ιών και μυκήτων. Επιπλέον ενεργεί ως τονωτικό του νευρικού συστήματος, ιδιότητα που οφείλεται στην παρουσία της ακετυλοχολίνης.

• Καφεΐνη: Ως ένα βαθμό, η κατανάλωση της καφεΐνης αντιμετωπίζει την κόπωση. Συνίσταται η κατανάλωση 2-3 καφέδων την ημέρα, σε μην αγχώδη άτομα.

• Ginseng: Υπάρχει σε 3 ποικιλίες, το αμερικάνικο, το κορεάτικο και το σιβηριανό. Έχει την ικανότητα βελτίωσης της απόδοσης, της μνήμης και της ρύθμισης του κυκλοφορικού συστήματος. Μεταφέρει οξυγόνο στα κύτταρα και απομακρύνει τις τοξίνες.

• Καρνιτίνη: Προάγει την παραγωγή ενέργειας και συμβάλλει στη διατήρηση υγιών οστών.

• Συνένζυμο Q10: Μετατρέπει τη χημική ενέργεια σε βιολογική και έχει ισχυρή αντιοξειδωτική δράση.

Σύνοψη

Ας ανακεφαλαιώσουμε τα κυριότερα σημεία που πρέπει να λάβει υπόψην του ένας μαθητής ή σπουδαστής:

1. Καθημερινή κατανάλωση πρωινού: Έρευνα που έχει δημοσιευθεί στο έγκυρο επιστημονικό περιοδικό American Journal of Clinical Nutrition απέδειξε ότι η τακτική λήψη πρωινού αυξάνει την πρόσφατη μνήμη. Μια δεύτερη έρευνα που έγινε σε παιδιά και δημοσιεύεται στο ίδιο περιοδικό, δείχνει ότι τα παιδιά που έπαιρναν καθημερινά πρωινό (και κυρίως υδατάνθρακες όπως ψωμί, δημητριακά πρωινού και μέλι) αύξησαν την απόδοσή τους στο σχολείο λόγω της αύξησης της μνήμης και της ικανότητας συγκέντρωσής τους.

2. Μικρά & συχνά γεύματα σε τακτικές ώρες: Έχουμε αναλύσει τα οφέλη της ισορροπημένης διατροφής σε παλαιότερο άρθρο. Η κατανάλωση του φαγητού σε τακτικές ώρες συμβάλλει στην διατήρηση σταθερών επιπέδων ινσουλίνης στο αίμα.

3. Ήπιας μορφής καθημερινή άσκηση: Σύμφωνα με τον κ. Παντελή Αντωνίου, καθηγητής φυσικής αγωγής, «είναι φανερό ότι μετά από άσκηση μέτριας έντασης η διάθεση αυξάνεται και κυριαρχεί ένα ευχάριστο συναίσθημα. Αυτό συμβαίνει ίσως λόγω της έκκρισης κάποιων ορμονών αλλά και λόγω της αποβολής του άγχους που κυριαρχεί κατά την διάρκεια της ημέρας».

4. Επιλέγουμε τρόφιμα από όλες τις ομάδες τροφίμων.

5. Επαρκής πρόσληψη υγρών: Προτιμήστε πράσινο τσάι και φρέσκους χυμούς φρούτων και περιορίστε τον καφέ και τα αναψυκτικά που περιέχουν καφεΐνη. Αποφύγετε εντελώς το αλκοόλ αυτή την περίοδο καθώς εξασθενεί τη μνήμη.

ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟ ΔΙΑΙΤΟΛΟΓΙΟ

Πρωινό

o Γάλα ή γιαούρτι χαμηλών λιπαρών με δημητριακά πρωινού ολικής άλεσης

o Ψωμί ή φρυγανιές με μέλι

o Φρούτα

o Αυγό βραστό

Ενδιάμεσα γευματίδια

o Φρούτα

o Ξηροί καρποί

o Γιαούρτι χαμηλών λιπαρών

o Κριτσίνια/ Κράκερς/ Μπισκότα ολικής άλεσης, χωρίς ζάχαρη

Γεύματα

Επιλέγουμε τρόφιμα από όλες τις ομάδες τροφίμων, με έμφαση στα λιπαρά ψάρια, τα όσπρια, τα λαδερά, τα ζυμαρικά και το κοτόπουλο. Συνοδεύουμε πάντα το γεύμα μας με σαλάτα.

Καλά αποτελέσματα!!!!

Λιπαρά ψάρια VS Κόκκινου κρέατος

2009-05-17T11:33:00.000-07:00

Μια δίαιτα που χαρακτηρίζεται από την κατανάλωση λιπαρών ψαριών βελτιώνει την ινσουλινοευαισθησία γυναικών με έλλειψη σιδήρου, συγκριτικά με μια διατροφή πλούσια σε κόκκινο κρέας.

Τα ευεργετικά αποτελέσματα της πρόσληψης των ω-3 λιπαρών οξέων σε διάφορες φυσιολογικές λειτουργίες έχουν συχνά αναφερθεί, αλλά πληροφορίες σχετικά με τις επιδράσεις της κατανάλωσης λιπαρών ψαριών στο μεταβολισμό της γλυκόζης και τον κίνδυνο για διαβήτη είναι ελάχιστες. Σκοπός της συγκεκριμένης μελέτης ήταν να συγκρίνει τις επιδράσεις δύο ειδών διαιτών, μιας πλούσιας σε λιπαρά ψάρια και μιας άλλης πλούσιας σε κόκκινο κρέας, στο λιπιδαιμικό προφίλ, το οξειδωτικό στρες, το μεταβολισμό της γλυκόζης και την ινσουλινοαντίσταση σε νεαρές γυναίκες με έλλειψη σιδήρου. Η μελέτη σχεδιάστηκε με βάση τις οδηγίες CONSORT. Πρόκειται για μια τυχαιοποιημένη διασταυρούμενη κλινική δοκιμή που πραγματοποιήθηκε σε δύο χρονικές περιόδους των οκτώ εβδομάδων. Οι δίαιτες που εφαρμόστηκαν διέφεραν μόνο ως προς την περιεκτικότητά τους σε λιπαρά ψάρια και κόκκινο κρέας (τέσσερις μερίδες την εβδομάδα). Στη μελέτη συμμετείχαν 25 νεαρές γυναίκες με έλλειψη σιδήρου και φυσιολογικό μεταβολικό προφίλ. Προσδιορίστηκαν το λιπιδαιμικό προφίλ (ολική, LDL- και HDL-χοληστερόλη, τριγλυκερίδια), γλυκόζη νηστείας, ινσουλίνη νηστείας και παράγοντες οξείδωσης και φλεγμονής. Η ινσουλινοαντίσταση εκτιμήθηκε με τη βοήθεια των δεικτών ΗΟΜΑ καιQUICKI. Τα επίπεδα ινσουλίνης και η ινσουλινοαντίσταση μειώθηκαν σημαντικά με τη δίαιτα που ήταν πλούσια σε λιπαρά ψάρια. Επίσης, με τη συγκεκριμένη δίαιτα αυξήθηκαν σημαντικά τα επίπεδα της HDL-χοληστερόλης. Οι υπόλοιπες παράμετροι δεν διέφεραν μεταξύ των δύο ειδών διαιτών. Μια αύξηση στην κατανάλωση λιπαρών ψαριών οδηγεί αντίστοιχα σε βελτίωση της ινσουλινοευαισθησίας σε νεαρές γυναίκες με έλλειψη σιδήρου. Το συγκεκριμένο αποτέλεσμα θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη στην παροχή συμβουλών διατροφής σε αυτόν τον πληθυσμό.

Br J Nutr. 2009 Feb 12:1-8

Πηγή: www.clinicalnutrition.gr

6 Μαΐου: Παγκόσμια Ημέρα Κατά της Δίαιτας

2009-05-06T01:53:00.000-07:00

Σήμερα, Τετάρτη 6 Μαΐου, είναι η Παγκόσμια Ημέρα Κατά της Δίαιτας (International No Diet Day), ημέρα που γιορτάζεται η αποδοχή του σώματός μας.

Αυτή η παγκόσμια ημέρα ξεκίνησε από το 1992 από την Mary Evans Young, μια πρώην ανορεξική γυναίκα, συγγραφέας του Having It All Without Having To Diet (Hodder & Stoughton, 1995).

Είναι μια μέρα κατά την οποία γιορτάζουμε την αποδοχή όλων των σωματότυπων, δηλώνουμε αντίθετοι στην εμμονή που διακατέχει πολλούς ανθρώπους με την τελειοθηρία του σώματος χωρίς να δίνουν σημασία στην υγεία του οργανισμού.

Είναι μια μέρα που καταδικάζουμε όλες εκείνες τις δίαιτες- αστραπή, τις χημικές δίαιτες και όλες εκείνες τις ανορθόδοξες δίαιτες που καταπονούν τον οργανισμό μας.

Είναι μια μέρα που διώχνουμε το άγχος που μας διακατέχει με την απώλεια βάρους, κυρίως εμάς τις γυναίκες.

Ένα από τα πιο έξυπνα εμπορικά επινοήματα της «βιομηχανίας» του αδυνατίσματος θεωρούνται οι ανορθόδοξες ή θαυματουργές δίαιτες. Αυτές οι δίαιτες βασίζονται σε δυο αρχές:

Στην «ανισορροπία» σε μακροθρεπτικά συστατικά που συνοψίζονται στα παρακάτω χαρακτηριστικά: Πολύ χαμηλές σε υδατάνθρακες, πλούσιες σε πρωτεΐνη, πολύ χαμηλές σε λίπος.

Στην κατανάλωση ή αποφυγή συγκεκριμένων τροφών από το καθημερινό διαιτολόγιο.

Αυτό που πρέπει να γίνει σαφές είναι ότι δεν υπάρχουν έρευνες που να υποστηρίζουν αυτές τις δίαιτες. Αντίθετα, οι δίαιτες αυτές χαρακτηρίζονται από χρήση εμπειρικής μαρτυρίας και όχι συγκεκριμένων γεγονότων για να αποδείξουν την αποτελεσματικότητά τους.

Επιστημονικές έρευνες έχουν αποδείξει ότι το πιο αποτελεσματικό πρόγραμμα απώλειας βάρους είναι αυτό που συνδυάζει έναν υγιεινό τρόπο διατροφής, αλλαγή των διατροφικών συνηθειών και συστηματική άσκηση.

Η ανάλυση των ανορθόδοξων διαιτών είναι πέρα από το σκοπό αυτού του άρθρου, θα αναφερθούμε όμως κάποια στιγμή σε αυτές για να γνωρίζετε τι ακριβώς υποστηρίζει η κάθε μία και πώς αντικρούεται με την επιστημονικά τεκμηριωμένη άποψη ενός διαιτολόγου.

Σε αντίθεση με αυτές τις δίαιτες, η Μεσογειακή Διατροφή η οποία προάγει την μακροβιότητα και δρα προστατευτικά για τα καρδιαγγειακά νοσήματα και ορισμένες μορφές καρκίνου είναι η καταλληλότερη διατροφή (έχουμε μιλήσει σε παλαιότερο άρθρο για τα οφέλη της Μεσογειακής Διατροφής). Η υιοθέτηση ενός υγιεινού τρόπου ζωής και η αλλαγή των διατροφικών μας συνηθειών θα πρέπει να είναι ο πρωταρχικός στόχος ενός προγράμματος υγιεινής απώλειας βάρους και όχι η γρήγορη απώλεια που μπορεί να έχει αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία του ατόμου. Μερικές συμβουλές είναι οι παρακάτω:

Στόχος: μείωση κατά 10% του παρόντος σωματικού βάρους
Ρυθμός απώλειας: 0,7-1 κιλό/ εβδομάδα
Καθημερινή κατανάλωση πρωινού
Μικρά & συχνά γεύματα
Ισορροπημένη διατροφή (η κατανάλωση φρούτων, λαχανικών και ολικής αλέσεων δημητριακών καθημερινά, οσπρίων και λαδερών 2 φορές την εβδομάδα, η προτίμηση ψαριών και πουλερικών σε σχέση με το κόκκινο κρέας, η κατανάλωση χαμηλών σε λιπαρά γαλακτοκομικών και τυριών, η μέτρια χρήση του ελαιόλαδου και η ύπαρξη του κόκκινου κρέατος στο τραπέζι μας μια φορά την εβδομάδα)
Επαρκής πρόσληψη υγρών (1ml υγρών / 1 kcal πρόσληψης συν τις απώλειες από τον ιδρώτα)
Άσκηση: > 30’ ημερησίως

Πασχαλινή Διατροφή: Η επόμενη μέρα

2009-04-26T03:06:00.000-07:00

Χρόνια Πολλά σε όλους και Χριστός Ανέστη!!

Ελπίζω να περάσατε όλοι καταπληκτικά μαζί με τους αγαπημένους σας. Είμαι σίγουρη επίσης ότι όλοι απολαύσατε το Πασχαλινό τραπέζι (μερικοί ίσως το απολαμβάνουν ακόμη!).

Για να δούμε τι έχουμε «αποκομίσει» από αυτό το τραπέζι και πώς μπορούμε να επανέλθουμε στην (ισορροπημένη) διατροφή μας.

Καλή ανάγνωση!!!

Πασχαλινό τραπέζι

Τιμήσαμε δεόντως τον οβελία ή το κατσικάκι;; Ψήσαμε κοκορετσάκι;;; Σίγουρα τσουγκρίσαμε και μερικά αυγά, δοκιμάσαμε λίγο τσουρέκι... Σας ακούγονται οικεία όλα αυτά;

Για να δούμε την περιεκτικότητά τους σε χοληστερόλη και τις θερμίδες:

ΤΡΟΦΗ ΓΡΑΜΜΑΡΙΑ ΧΟΛΗΣΤΕΡΟΛΗ (mgr) ΘΕΡΜΙΔΕΣ (Kcal)

Αρνί 300 330 1230

Κοκορέτσι 150 160 236

Αυγά (2) 150 675 220

Τυρί 100 72 304

Τσουρέκι 70 78 286

Σαλάτα 300 - 75

Ψωμί 50 - 109

Σοκ/νιο αυγό 100 10 529

ΣΥΝΟΛΟ 1325 2990

Καταλαβαίνετε λοιπόν τον σκοπό αυτού του άρθρου. Με δεδομένο ότι ο παραπάνω πίνακας είναι ΕΝΔΕΙΚΤΙΚΟΣ και αναφέρεται μόνο στο ένα γεύμα, οι θερμίδες αυξάνονται κι άλλο μέσα στην ημέρα. Να τονίσω επίσης ότι στον παραπάνω πίνακα ΔΕΝ υπάρχει το αλκοόλ. Νομίζω ότι τώρα είμαστε έτοιμοι να ακολουθήσουμε κάποιες συμβουλές για την ανώδυνη μετάβασή μας στην διατροφή που ακολουθούσαμε πριν τη νηστεία.

Συμβουλές επανόδου στην καθημερινότητα

Πρωινό

Το πιο σημαντικό γεύμα της ημέρας που δεν πρέπει να το παραλείπουμε για κανέναν λόγο. Μερικές καλές επιλογές είναι:

Γάλα/ γιαούρτι 2% με 1 φλιτζάνι δημητριακά πρωινού ολικής άλεσης
1 ποτήρι χυμός φρούτων με 1 φέτα ψωμί με μαργαρίνη και μέλι
1 γιαούρτι 2% με 2 φρούτα
1 ποτήρι γάλα με 1% λιπαρά, 1 αυγό βραστό, 1 φέτα ψωμί & 1 φέτα τυρί light

Ενδιάμεσα σνακς

Για να κάνουμε μια ήπια αποτοξίνωση τις πρώτες μέρες, προτιμήστε τα φρούτα, τους χυμούς (εννοείται χωρίς προσθήκη ζάχαρης) και το γιαούρτι ως ενδιάμεσα γευματίδια.

Γεύμα

Προτιμήστε το μεγαλύτερο μέρος του γεύματός σας να αποτελείται από λαχανικά και σε μικρότερη αναλογία από κρέας. Επίσης, προσπαθήστε να κάνετε ένα κυρίως γεύμα (π.χ. μεσημεριανό) και ένα πιο ελαφρύ (π.χ. βραδινό) και όχι ένα μεγάλο. Η διατροφική απάντηση αυτών των ημερών είναι τα μικρά και συχνά γεύματα.

Άσκηση

Πρέπει να αυξήσουμε λίγο την φυσική μας δραστηριότητα αυτές τις μέρες ώστε να φύγουν τα περιττά κιλά των εορτών. Περισσότερος χορός λοιπόν για όλους μας!!!

Το άρθρο δημοσιεύεται και στο dancenews.gr (Πατήστε εδώ να διαβάσετε το άρθρο)

Έρευνα: Οι μειωμένες μερίδες των σνακ περιορίζουν την πρόσληψη θερμίδων

2009-04-18T09:23:00.000-07:00

Η συσκευασία ελεγχόμενης μερίδας των σνακ μπορεί να παίξει διττό ρόλο στην καταπολέμηση των αυξανόμενων τάσεων της παχυσαρκίας: περιορίζει την πρόσληψη θερμίδων του καταναλωτή και αυξάνει την συνειδητοποίηση για το μέγεθος της μερίδας, σύμφωνα με τα ευρύματα μιας νέας έρευνας από τις ΗΠΑ.

Επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Κολοράντο βρήκαν ότι οι συμμετέχοντες στη μελέτη κατανάλωσαν περίπου 187 λιγότερα γραμμάρια σνακς την εβδομάδα όταν τους δόθηκαν συσκευασίες σνακ των 100 θερμίδων σε σχέση με τυποποιημένες συσκευασίες μεγέθους των σνακς.

Οι ερευνητές βρήκαν επίσης ότι η αρχική έκθεση σε συσκευασίες ελεγχόμενης μερίδας αύξησε την συνειδητοποίηση του μεγέθους της μερίδας στους 59 συμμετέχοντες, καταλήγοντας «σε συνολικά μειωμένη κατανάλωση, ακόμα και όταν ήταν διαθέσιμες μεγαλύτερες συσκευασίες», όπως διατυπώνεται σε ανασκόπηση στο online επιστημονικό περιοδικό Elsevier’s Appetite.

Η μείωση της μερίδας των σνακς μπορεί να είναι μέρος της λύσης για να περιοριστούν οι καλπάζοντες ρυθμοί αύξησης της παχυσαρκίας στην Ευρώπη, υποστηρίζουν οι παρατηρητές της βιομηχανίας τροφίμων ενθαρρύνοντας τους κατασκευαστές σνακς να συρρικνώσουν τις μερίδες των προϊόντων τους.

Η κυβέρνηση του Ηνωμένου Βασιλείου εκτιμά ότι περίπου 9 στα 10 παιδιά θα είναι υπέρβαρα ή παχύσαρκα ως το 2050.

Η Food Standards Agency της χώρας εξερευνά αυτή τη στιγμή τον τρόπο που οι αλλαγές στο μέγεθος της μερίδας των καθημερινών φαγητών έχουν επηρεάσει την ενεργειακή πρόσληψη των ανθρώπων, την αύξηση βάρους και τη δίαιτα.

«Το μέγεθος της μερίδας είναι μέρος της εκστρατείας μας ενάντια στα κορεσμένα λίπη και την ενεργειακή πρόσληψη και ενθαρρύνουμε τους κατασκευαστές τροφίμων να διαθέτουν τα τρόφιμα σε μικρότερες μερίδες», είπε ένας εκπρόσωπος της Food Standards Agency στο BakeryandSnacks.com.

Τον περασμένο μήνα ο γραμματέας υγείας του Ηνωμένου Βασιλείου Alan Johnson προκάλεσε τις βιομηχανίες να σχεδιάσουν υγιεινά σνακς σε μικρότερες ποσότητες. Ο γραμματέας υγείας κάλεσε τις βιομηχανίες «να μειώσουν το μέγεθος της μερίδας και να προωθήσουν υγιεινά σνακς ώστε να βοηθήσουν τους καταναλωτές να χάσουν βάρος», είπε ένας εκπρόσωπος τύπου του Υπουργείου Υγείας στο BakeryandSnacks.com.

Και αυτή η μικρή έρευνα από τις ΗΠΑ τροφοδοτεί τη συζήτηση.

Λεπτομέρειες της μελέτης

Σε αυτή τη μελέτη, 59 συμμετέχοντες ορίστηκαν τυχαία να λάβουν είτε συσκευασίες σνακ των 100 θερμίδων είτε τις τυποποιημένες μερίδες σνακς για 1 εβδομάδα. Μετά την εβδομάδα αυτή, οι συμμετέχοντας έλαβαν το άλλο είδος σνακ για ακόμα 1 εβδομάδα.

Η κατανάλωση των σνακ καταγραφόταν σε ένα ημερολόγιο από τους συμμετέχοντες. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, οι συμμετέχοντες κατανάλωσαν περίπου 186,9 λιγότερα γραμμάρια σνακς την εβδομάδα όταν τους δόθηκαν συσκευασίες σνακ των 100 θερμίδων σε σχέση με τις τυποποιημένες συσκευασίες.

Περαιτέρω συγκρίσεις αποκάλυψαν ότι η επίδραση του μεγέθους της μερίδας εξαρτήθηκε τόσο από την τυχαιοποιημένη σειρά όσο και από την εβδομάδα της μελέτης, λένε οι ερευνητές από το Τμήμα της Ανθρώπινης Διατροφής στο Πανεπιστήμιο του Κολοράντο.

Τα συνολικά γραμμάρια των σνακς που καταναλώθηκαν στην πρώτη εβδομάδα «διέφεραν σημαντικά» μεταξύ των δυο τυχαιοποιημένων ομάδων. Τη δεύτερη βδομάδα, παρόλα αυτά, τα γραμμάρια των σνακς δεν διέφεραν σημαντικά μεταξύ των δυο ομάδων.

«Αυτή η αλληλεπίδραση έγινε κυρίως εξαιτίας της σημαντικά μειωμένης κατανάλωσης των σνακς από τις τυποποιημένες συσκευασίες την εβδομάδα που ακολούθησε τις συσκευασίες με την ελεγχόμενη ποσότητα», γράφουν οι ερευνητές, υποδεικνύοντας ότι η αρχική έκθεση σε συσκευασίες με ελεγχόμενη ποσότητα μπορεί να αύξησαν την συνειδητοποίηση του μεγέθους της μερίδας, «έτσι ώστε να καταναλώθηκε λιγότερη ποσότητα ακόμα και όταν ήταν διαθέσιμες μεγαλύτερες συσκευασίες».

Διατροφικές ετικέτες VS μέγεθος μερίδας

Βλέποντας αυτή τη συζήτηση από μια άλλη πλευρά, το συγγενικό site NutraIngredients.com ανέφερε τον Ιανουάριο ότι μια Αμερικανο-Νορβηγική μελέτη έδειξε ότι οι διατροφικές ετικέτες ίσως να σημαίνουν περισσότερα για τους καταναλωτές από ότι το μέγεθος της μερίδας.

Σύμφωνα με τα ευρήματα που δημοσιεύτηκαν στο επιστημονικό περιοδικό Journal of the American Dietetic Association «η πληροφορία για το μέγεθος της μερίδας δεν φάνηκε να είναι ένα καλό εργαλείο για να χειριστεί ο καταναλωτής την διατροφική συμεριφορά σε αυτή τη μελέτη», έγραψε ο επικεφαλής της μελέτης Oydis Ueland από την Nofima Food στη Νορβηγία.

Σαρακοστή: Ευκαιρία για αποτοξίνωση

2009-03-10T07:59:00.000-07:00

Διανύουμε την περίοδο της Σαρακοστής και λίγο ή πολύ, όλοι έχουμε σκεφτεί να την ακολουθήσουμε είτε επειδή θεωρούμε ότι είναι μια καλή ευκαιρία να χάσουμε βάρος είτε για να κάνουμε αποτοξίνωση από τα ζωικά τρόφιμα. Στο σημερινό μας άρθρο θα συζητήσουμε τα οφέλη αλλά και τις παγίδες της νηστείας, δίνοντας παράλληλα και μερικές προτάσεις νηστίσιμων γευμάτων.

Πιθανά οφέλη της νηστείας

Το χαρακτηριστικό της νηστείας είναι η αποχή από τρόφιμα ζωικής προέλευσης. Αυτή η περιοδική φυτοφαγία έχει ως αποτέλεσμα την μειωμένη πρόσληψη κορεσμένων λιπαρών και διαιτητικής χοληστερόλης, που θεωρούνται οι κυριότεροι παράγοντες για εμφάνιση καρδιαγγειακών νοσημάτων.
Από την άλλη, η αυξημένη κατανάλωση φυτικών ινών είναι ένα πολύ μεγάλο πλεονέκτημα της νηστείας. Είναι γνωστό πως οι φυτικές ίνες μειώνουν τα επίπεδα λιπιδίων και γλυκόζης στο αίμα, συμβάλλουν στην καταπολέμηση της δυσκοιλιότητας και προφυλάσσουν από ορισμένες μορφές καρκίνου.
Αυξάνεται λοιπόν η κατανάλωση φρούτων και λαχανικών, οσπρίων, δημητριακών και του ελαιολάδου ενώ μειώνεται αρκετά (σε μερικές περιπτώσεις ακόμα και εντελώς) η κατανάλωση γαλακτοκομικών προϊόντων και φυσικά, προϊόντων ζωικής προέλευσης.
Σε γενικές γραμμές, το οφέλη της νηστείας παρουσιάζονται επιγραμματικά παρακάτω:
• Αυξημένη πρόσληψη βιταμινών, ιχνοστοιχείων, καροτινών (β-καροτίνη, λυκοπένιο) και βιοφλαβονοειδών (κουερσιτίνη και λουτεϊνη) που είναι γνωστά για την αντιοξειδωτική τους δράση και την τόνωση του ανοσοποιητικού μας συστήματος.
• Αυξημένη πρόσληψη μονοακόρεστων λιπαρών και χαμηλή πρόσληψη κορεσμένων λιπαρών και διαιτητικής χοληστερόλης, πρωτεΐνης ζωικής προέλευσης.
• Καλύτερη λειτουργία του εντέρου και αντιμετώπιση της δυσκοιλιότητας (λόγω των φυτικών ινών).
• Μείωση λιπιδίων αίματος (ολική χοληστερόλη, LDL χοληστερόλη, τριγλυκερίδια) σε άτομα με υψηλές τιμές.
• Καλύτερη ρύθμιση γλυκόζης αίματος λόγω υψηλής πρόσληψης φυτικών ινών (με την προϋπόθεση ότι δεν παρατηρείται εκτεταμένη κατανάλωση επεξεργασμένων υδατανθράκων, π.χ. άσπρο ψωμί).
• Μείωση ουρικού οξέος (λιγότερη πρωτεΐνη ειδικά ζωικής προέλευσης, αλκοόλ με μέτρο, ενδεχόμενη μείωση βάρους).
• Μείωση του κινδύνου για διάφορες μορφές καρκίνου λόγω υψηλής πρόσληψης τροφίμων φυτικής προέλευσης και μειωμένης πρόσληψης ζωικών τροφίμων.

Τι πρέπει να προσέξουμε στην νηστεία

Εξαιτίας της μειωμένης πρόσληψης γαλακτοκομικών προϊόντων, παρατηρείται χαμηλή πρόσληψη ασβεστίου και βιταμίνης D (βοηθά στην απορρόφηση ασβεστίου από το έντερο). Είναι γνωστό ότι περισσότερο από το 70% του απαιτούμενου ασβεστίου ημερησίως προέρχεται από τα γαλακτοκομικά προϊόντα. Το ασβέστιο συναντάται και σε τροφές του φυτικού βασιλείου, όπως το σπανάκι και τα φασόλια αλλά η περιεκτικότητα σε οξαλικά οξέα των τροφών αυτών εμποδίζει σημαντικά την απορρόφηση του. Όμως, υπάρχουν τροφές που έχουν μικρή περιεκτικότητα σε οξαλικά οξέα και συνεπώς το ασβέστιό τους είναι πιο εύκολα απορροφήσιμο.
Καλές πηγές ασβεστίου σε περίοδο νηστείας είναι: μύδια/ στρείδια, μπρόκολο και πράσινα φυλλώδη λαχανικά, όσπρια, ταχίνι, αμύγδαλα.
Επίσης, εξαιτίας της αποφυγής του κρέατος παρατηρείται μειωμένη πρόσληψη πρωτεΐνης υψηλής βιολογικής αξίας (συναντάται στα γαλακτοκομικά, κρέας, ψάρι), η οποία όμως δεν επηρεάζει το ισοζύγιο αζώτου του οργανισμού αφού γίνεται για τόσο σύντομο χρονικό διάστημα. Αυτό όμως που πρέπει να προσέξουμε είναι η χαμηλή πρόσληψη σιδήρου και βιταμίνης Β12. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο κ. Αναστάσιος Παπαλαζάρου, διαιτολόγος και επιστημονικός διευθυντής της εταιρείας Nutrimed (www.nutrimed.gr) “Είναι γνωστό πως ο σίδηρος που υπάρχει στο φυτικό βασίλειο έχει χαμηλή βιοδιαθεσιμότητα, δηλαδή απορροφάται σε μικρές ποσότητες εξαιτίας ορισμένων συστατικών (π.χ φυτικό οξύ, τανίνες, οξαλικό οξύ) που υπάρχουν στις τροφές αυτές. Έτσι, για παράδειγμα τροφές όπως τα φασόλια και οι φακές, ενώ περιέχουν ικανοποιητική ποσότητα σιδήρου, αυτός είναι ελάχιστα εκμεταλλεύσιμος από τον οργανισμό μας.
Δεν είναι όμως μόνο ο σίδηρος. Επίσης η βιταμίνη Β-12 που σχετίζεται με την ανάπτυξη των ερυθροκυττάρων, προσλαμβάνεται και αυτή σε μικρές ποσότητες γιατί κατά κύριο λόγο βρίσκεται στο ζωικό βασίλειο. Έτσι για τα στοιχεία αυτά, παρατηρούνται χαμηλές συγκεντρώσεις τους στο αίμα σε παρατεταμένη νηστεία. Ειδικότερα για τις γυναίκες λοιπόν που νηστεύουν για μεγάλο χρονικό διάστημα και για να αποφευχθούν η κόπωση, οι ζαλάδες και η αδυναμία, θα πρέπει να καταναλώνονται όσπρια, δημητριακά πρωινού (συνήθως είναι εμπλουτισμένα με σίδηρο), ενώ πολύ καλή πηγή σιδήρου αποτελούν και τα θαλασσινά. Επίσης, θα πρέπει παράλληλα να αυξήσουμε την πρόσληψη βιταμίνης C που αυξάνει την απορρόφηση σιδήρου”.

Νηστίσιμες Συνταγές

Παρακάτω σας δίνουμε μερικές ιδέες για νηστίσιμα γεύματα:

• Πιλάφι με γαρίδες
• Πίτα λαχανικών
• Πατάτα ψητή
• Ρύζι με γαρίδες και κάρυ
• Καλαμαράκια γεμιστά με φέτα
• Γλώσσα με μανιτάρια
• Μελιτζάνες με δυόσμο
• Γίγαντες πλακί στον φούρνο

Καλή Σαρακοστή!!

Το άρθρο δημοσιεύεται και στο dancenews.gr (Πατήστε εδώ για να διαβάσετε το άρθρο)

Μέθοδοι Υπολογισμού Ύπαρξης Παχυσαρκίας (Μέρος Β')

2009-02-19T05:12:00.000-08:00

Στο προηγούμενο άρθρο μας μιλήσαμε για τον ΔΜΣ ως ένα εργαλείο για την διατροφική εκτίμηση του κινδύνου ύπαρξης παχυσαρκίας. Στο σημερινό θα μιλήσουμε για την περίμετρο μέσης, τον λόγο της περιφέρειας μέσης προς την περιφέρεια των ισχίων και τέλος, τον υπολογισμό του υποδόριου λίπους.

Τι είναι η Περίμετρος Μέσης (ΠΜ);

Η ΠΜ, σε συνδυασμό με το ΔΜΣ, μας προσφέρει ένα χρήσιμο στοιχείο που συνδέεται άμεσα με τον κίνδυνο υγείας που διατρέχει το άτομο εξαιτίας της παχυσαρκίας. Είναι ένας δείκτης του λίπους συγκεντρωμένος στην κοιλιακή χώρα. Η ΠΜ μετράται στο μέσον της απόστασης μεταξύ της τελευταίας πλευράς και της λαγόνιας ακρολοφίας. Το αυξημένο λίπος στο σώμα από τη μέση και άνω (σχήμα «μήλου») σχετίζεται με μεγαλύτερο κίνδυνο για την υγεία του ατόμου παρά το λίπος τοποθετημένο στη περιφέρεια και στο κάτω μέρος του σώματος (σχήμα «αχλαδιού») (εικόνα 1). Όταν η ΠΜ ξεπερνά το 102 εκ. στους άνδρες και το 88 εκ. στις γυναίκες τότε υπάρχει πολύ αυξημένος κίνδυνος για επιπλοκές στην υγεία του ατόμου όπως διαβήτης, καρδιολογικά προβλήματα και αυξημένη αρτηριακή πίεση. Επίσης, αν ο ΔΜΣ ενός ατόμου είναι σε φυσιολογικά επίπεδα και υπάρχει αυξημένη περίμετρος μέσης, αυτό υποδηλώνει κάποιο βαθμό κινδύνου για την υγεία του ατόμου.

Εικόνα 1. Σχήμα «μήλο» και σχήμα «αχλάδι»

Τι είναι ο Λόγος της Περιφέρειας Μέσης προς την Περιφέρεια των Ισχίων (WHR=Waist to Ηip Ratio);

Ο WHR δείχνει τη σχετική κατανομή λίπους στους ενήλικες και των κίνδυνο νόσων. Η αναλογία υπολογίζεται ως περίμετρος μέσης (εκ.)/ περίμετρο ισχίων (εκ.). Η περίμετρος της μέσης αποτελεί τη μικρότερη περίμετρο της κοιλιακής χώρας (η φυσική μέση- στο ύψος του ομφαλού) και η περίμετρος των ισχίων αποτελεί τη μεγαλύτερη περίμετρο στην περιοχή των γλουτών (εικόνα 2).

Εικόνα 2. Μέτρηση WHR

Ο υπολογισμός του δείκτη WHR παρουσιάζει αντικειμενικές δυσκολίες διότι:

α) Υπάρχουν διαφορετικές απόψεις όσον αφορά στον καθορισμό των σημείων μέτρησης (υποκειμενικότητα),
β) Δύσκολη ανεύρεση των σημείων μέτρησης στα πολύ παχύσαρκα άτομα.

Υπολογισμός ή Μέτρηση Υποδόριου Λίπους

Ο υπολογισμός του υποδόριου λίπους γίνεται με διάφορες μεθόδους, όπως είναι η μέτρηση των δερματικών πτυχών με δερματοπτυχόμετρο, η βιοηλεκτρική αντίσταση ιστών (BIA), λιπομετρητές- ζυγαριές, μέθοδος της διπλής φωτονιακής απορρόφησης (dual energy X-rays absorptiometry, DEXA). Από αυτές, οι πιο αξιόπιστες μέθοδοι αποτελούν η μέτρηση των δερματικών πτυχών και η μέθοδος BIA.

Μέτρηση δερματικών πτυχών

Η μεγαλύτερη ποσότητα του αποθηκευμένου λίπους του σώματος βρίσκεται κάτω από το δέρμα και κατά συνέπεια το πάχος της πτυχής του δέρματος σε ορισμένα οδηγά σημεία του σώματος δίνει μία καλή εικόνα του συνολικού υποδόριου λίπους. Η μέτρηση του υποδορίου λίπους γίνεται με ειδικά δερματοπτυχόμετρα (εικόνα 3). Τα συνηθέστερα σημεία στα οποία προσδιορίζεται το πάχος της πτυχής είναι: οι περιοχές του τρικεφάλου, του δικεφάλου μυός, της ωμοπλάτης και των άνω λαγονίων οστών. Από το άθροισμα των 4 πτυχών, μπορεί στη συνέχεια να υπολογισθεί το συνολικό επί τοις εκατό λίπος ανά ηλικία και φύλο σύμφωνα με κάποιες εξισώσεις.

(α)

(β)

(α) (β) Εικόνα 3. Μέτρηση δερματικών πτυχών

Βιοηλεκτρική αντίσταση ιστών (ΒΙΑ, Bioelectrical impedance analysis)

Η αρχή της μεθόδου στηρίζεται στο γεγονός ότι το σωματικό λίπος είναι κακός αγωγός σε εφαρμοζόμενο ηλεκτρικό ρεύμα ενώ η άλιπη μάζα με το νερό και τους ηλεκτρολύτες, καλός αγωγός. Στην πράξη, ένα χαμηλής ενέργειας ηλεκτρικό ρεύμα διοχετεύεται, μέσω καλωδίων που έχουν τοποθετηθεί στα άνω και κάτω άκρα, σε ολόκληρο το σώμα και μετρά την συνολική αντίσταση των ιστών, ανάλογα με την ευκολία διέλευσης από το ολοσωματικό νερό (εικόνα 4).
Τα περισσότερα μηχανήματα χρησιμοποιούν ρεύματα 2 τουλάχιστον συχνοτήτων ώστε να εκτιμάται το σύνολο του σωματικού νερού, δηλαδή το ενδοκυττάριο και το εξωκυττάριο. Σε κάθε περίπτωση, θεωρούμε δεδομένο ότι η ποσότητα νερού αποτελεί το 73% της άλιπης μάζας, η οποία και προσδιορίζεται έμμεσα. Η διαφορά της άλιπης μάζας από το σωματικό βάρος μας δίνει το σωματικό λίπος.
Η μέθοδος έχει καλή συσχέτιση με τη μέθοδο του αθροίσματος των δερματικών πτυχών. Οι συσκευές BIΑ που χρησιμοποιούν ρεύματα μίας συχνότητας, δεν εκτιμούν το ενδοκυττάριο νερό και έχουν περιορισμούς στην εφαρμογή τους στα παχύσαρκα άτομα.

Εικόνα 4. Μέθοδος Βιοηλεκτρικής Αντίστασης Ιστών (ΒΙΑ)

Το άρθρο δημοσιεύεται και στο dancenews.gr (Πατήστε εδώ να διαβάσετε το άρθρο)

Μέθοδοι Υπολογισμού Ύπαρξης Παχυσαρκίας (Μέρος Α')

2009-02-11T08:13:00.000-08:00

Έχουμε μιλήσει σε παλαιότερο άρθρο για την παχυσαρκία και πώς αυτή σχετίζεται με διάφορα προβλήματα υγείας. Στο κλινικό περιβάλλον υπάρχουν διάφορες πρακτικές μέθοδοι που υποδηλώνουν την ύπαρξη παχυσαρκίας. Μερικοί από αυτές είναι:

• Υπολογισμός του Δείκτη Μάζας Σώματος (ΔΜΣ)
• Μέτρηση της Περιφέρειας Μέσης
• Υπολογισμός του λόγου της Περιφέρειας Μέσης προς την Περιφέρεια Ισχίων
• Υπολογισμός Υποδόριου Λίπους.

Στο σημερινό μας άρθρο θα ασχοληθούμε με τον ΔΜΣ, μια από τις πιο εύκολες μεθόδους για την εκτίμηση του διατροφικού κινδύνου λόγω ύπαρξης παχυσαρκίας.

Τι είναι ο ΔΜΣ;

Ο ΔΜΣ εκφράζει το πηλίκο βάρος/ύψος2 (σε kg/m2) και έχει καλή συσχέτιση µε το ποσοστό λίπους του σώµατος. Π.χ. αν ένα άτομο είναι 70 κιλά και έχει ύψος 1,70 μέτρα, ο ΔΜΣ του υπολογίζεται διαιρώντας το 70 δια του 1,70 στο τετράγωνο και ισούται με 24. Συνήθως χρησιµοποιούνται τα ίδια φυσιολογικά όρια (πίνακας- εικόνα 1) για άνδρες και γυναίκες και για ενηλίκες διαφορετικής ηλικίας, αφού διαπιστώθηκε ότι οι συσχετίσεις ΒΜΙ και θνησιµότητας – νοσηρότητας είναι παρεµφερείς.

Πίνακας. Κατηγοριοποίηση ΔΜΣ και συσχέτιση με κίνδυνο νοσηρότητας.

Εικόνα 1. Σχηματική απεικόνιση ΔΜΣ

Περιορισμοί στην χρήση του ΔΜΣ

Το σύστημα ταξινόμησης μπορεί να υποτιμά ή υπερεκτιμά τους κινδύνους για προβλήματα υγείας σε ενήλικα άτομα, όπως σε άτομα με αυξημένη μυϊκή μάζα (αθλητές οι οποίοι μπορεί να έχουν πολύ μειωμένο σωματικό λίπος και αυξημένη μυϊκή μάζα – αυτό έχει ως συνέπεια αυξημένου ΔΜΣ, χωρίς όμως να υπάρχει κίνδυνος νοσηρότητας) (εικόνα 2). Άτομα με πολύ λεπτόσωμη κατασκευή του σώματος και άτομα που βρίσκονται στην αρχή της ενηλικίωσης που δεν έχουν ολοκληρώσει την ανάπτυξη τους μπορεί να είναι άτομα με ΔΜΣ κάτω από το 18.5 χωρίς να υπάρχει κίνδυνος για την υγεία τους. Τα ηλικιωμένα άτομα (μεγαλύτερα από 65 ετών), επίσης, έχουν διαφορές στο ΔΜΣ από τα ενήλικα άτομα χωρίς να υπάρχει ένδειξη νοσηρότητας.

Εικόνα 2. Αθλητής και παχύσαρκος ?

Από τα παραπάνω διαφαίνεται ότι ο ΔΜΣ είναι απλά ένας δείκτης εκτίμησης της διατροφικής μας κατάστασης. Θα πρέπει να χρησιμοποιήσουμε και άλλα εργαλεία προκειμένου να έχουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα για την εκτίμηση της ύπαρξης παχυσαρκίας ή όχι.

Στο επόμενο άρθρο μας θα ασχοληθούμε με την μέτρηση της περιφέρειας μέσης και ισχίων καθώς και με τις μεθόδους υπολογισμού του υποδόριου λίπους.

Το άρθρο δημοσιεύεται και στο dancenews.gr (Πατήστε εδώ για να διαβάσετε το άρθρο)

Ιώσεις και διατροφή: Υπάρχει σχέση;

2009-01-30T02:22:00.000-08:00

Ο χειμώνας είναι η αγαπημένη εποχή των ιώσεων, καθώς τόσο το κοινό κρυολόγημα όσο και η γρίπη παρουσιάζονται με μεγάλη συχνότητα. Ο κρύος καιρός ευνοεί συνήθως λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος (μύτη, φάρυγγας, ιγμόρεια). Οι ειδικοί εκτιμούν ότι μέχρι τα 75 μας χρόνια θα περάσουμε 200-250 κρυολογήματα κατά μέσο όρο. Παίζει ρόλο η διατροφή μας στην πρόληψη και αντιμετώπιση των ιώσεων; Στο σημερινό μας άρθρο θα ασχοληθούμε με αυτό το θέμα και θα δώσουμε πολύτιμες «οδηγίες επιβίωσης» από τους ιούς.

Κρυολόγημα VS Γρίπη

Και τα δύο προέρχονται από ιούς, αλλά ειδικά στην περίπτωση του κρυολογήματος μιλάμε για τους ρινοϊούς, που ξεπερνούν τους 200, ενώ στη γρίπη έχουμε να κάνουμε με τον ιό της γρίπης. Οι ρινοϊοί μεταδίδονται με την εισπνοή σταγονιδίων από τον βήχα και το φτέρνισμα μολυσμένων ατόμων, αλλά κυρίως από την άμεση επαφή μέσω χεριών ή αντικειμένων που πρόσφατα έχουν μολυνθεί από εκκρίσεις της μύτης ή του φάρυγγα ασθενών.

Τα συμπτώματα του κοινού κρυολογήματος είναι τρέξιμο και μπούκωμα της μύτης, τρέξιμο των ματιών, φτερνίσματα, ξερός βήχας, πονόλαιμος, βραχνάδα, πυρετός καθώς και ένα γενικό αίσθημα κακουχίας, ανορεξίας και αδυναμίας. Συχνά υπάρχουν πόνοι σε όλο το σώμα και ιδιαίτερα στις αρθρώσεις ενώ τα παιδιά μπορεί να παραπονιούνται για πόνους στα αυτιά. Στη γρίπη έχουμε λιγότερο συνάχι, αλλά περισσότερη κακουχία και συχνά υψηλό πυρετό, βήχα και μερικές φορές δύσπνοια. Οι ενοχλήσεις της γρίπης έχουν μεγαλύτερη διάρκεια (μπορεί να κρατήσουν εφτά με δέκα ημέρες), σε αντίθεση με το κοινό κρυολόγημα, που είναι μια πάθηση ολίγων ημερών (μέχρι και τρεις ημέρες). Η γρίπη χρειάζεται προσοχή, γιατί συγκαταλέγεται, μαζί με την πνευμονία, στα δέκα συχνότερα αίτια θανάτου στο δυτικό κόσμο.

Πρόληψη & Αντιμετώπιση

Οι παράγοντες που συμβάλλουν στην πρόληψη του κρυολογήματος είναι :

* Η υγιεινή διατροφή
* Η αποφυγή του καπνίσματος
* Η φυσική άσκηση
* Ο έλεγχος του στρες

Ένας από τους σημαντικούς παράγοντες που επηρεάζουν την καλή λειτουργία του ανοσοποιητικού μας συστήματος είναι η σωστή διατροφή. Αυτό σημαίνει ότι όσοι κάνουν εξαντλητικές δίαιτες, με αποτέλεσμα η πρόσληψη καθημερινής ενέργειας μέσω της τροφής να είναι ανεπαρκής, εμφανίζουν μεγαλύτερη πιθανότητα να προσβληθούν από ιούς και λοιμώξεις. Το ίδιο συμβαίνει και σε όσους είναι παχύσαρκοι και περιλαμβάνουν πολλά λίπη στην καθημερινή τους διατροφή, καθώς με αυτό τον τρόπο επιβαρύνουν το συκώτι τους, η καλή λειτουργία του οποίου συμβάλλει σημαντικά στην προστασία μας από τις ασθένειες.

Τα τρόφιμα που θωρακίζουν την υγεία είναι αυτά που περιέχουν αντιοξειδωτικές βιταμίνες και ιχνοστοιχεία. Στη συνέχεια αναφέρονται οι τροφές στις οποίες τα συστατικά αυτά βρίσκονται σε μεγάλη περιεκτικότητα.

Τα ω-3 λιπαρά οξέα βοηθούν στην τόνωση του οργανισμού. Θα τα βρείτε σε λιπαρά ψάρια, όπως οι σαρδέλες, ο κολιός, το σκουμπρί, ο σολομός και η πέστροφα. Εκτός από τα ψάρια, ανιχνεύονται σε ξηρούς καρπούς, όπως τα φιστίκια, στο σουσάμι και κατά συνέπεια και στο σησαμέλαιο καθώς και στο λιναρόσπορο.
Η βιταμίνη C είναι ένας από τους καλύτερους συμμάχους του οργανισμού κατά των ιώσεων. Θα τη βρείτε σε μεγάλες συγκεντρώσεις σε ωμές κόκκινες και πράσινες πιπεριές, ακτινίδια, μπρόκολο (στον ατμό), ωμό λάχανο, φράουλες, πορτοκάλια και χυμό ντομάτας.
Το β-καροτένιο συμβάλλει επίσης στην άμυνα του οργανισμού. Περιέχεται κυρίως σε φρούτα και λαχανικά με έντονο κίτρινο και πορτοκαλί χρώμα, όπως τα καρότα αλλά και η ντομάτα, και στα πράσινα λαχανικά, όπως το μαρούλι, το σπανάκι και το μπρόκολο.
Τροφές πλούσιες σε βιταμίνη Ε, όπως το ελαιόλαδο, οι ξηροί καρποί, τα σκουρόχρωμα φυλλώδη λαχανικά και το κρασί, είναι επίσης σημαντικές για την καλή λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος.
Το σκόρδο είναι παραδοσιακά μια τροφή που ευεργετεί τον οργανισμό επειδή περιέχει την ουσία αλισίνη, που έχει έντονη αντιμικροβιακή δράση.

Το άρθρο δημοσιεύεται και στο dancenews.gr (Πατήστε εδώ για να διαβάσετε το άρθρο)

Χριστουγεννιάτικη Διατροφή (Μέρος Β')

2009-01-16T03:06:00.000-08:00

Η επόμενη μέρα...

Ξεκινώντας αυτό το πρώτο άρθρο της χρονιάς θέλω να ευχηθώ σε όλους Χρόνια Πολλά και Καλή Χρονιά, πρωτίστως με υγεία. Σίγουρα οι περισσότεροι φάγαμε λίγο παραπάνω στις γιορτές, ήπιαμε λίγο παραπάνω και φυσικά, όλα αυτά τα κάναμε στα πλαίσια της διασκέδασης. Επομένως, ο νέος χρόνος μας «χάρισε» λίγα παραπανίσια κιλά (οι μελέτες δείχνουν 1-3 κιλά συνήθως). Ας δούμε λοιπόν τι πρέπει να κάνουμε για να τα διώξουμε αυτά τα κιλά και να επανέλθουμε στο φυσιολογικό μας βάρος προ εορτών.

ΟΧΙ στην γρήγορη απώλεια βάρους

Μην μας πιάνει πανικός στην ιδέα της ζυγαριάς. Αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα να καταφύγουμε σε ανορθόδοξες μεθόδους απώλειας βάρους, όπως είναι η αποτοξίνωση με φρούτα, σούπες, ζωμούς και γενικώς «περίεργες» δίαιτες. Η λύση είναι να διατηρήσουμε την ψυχραιμία μας και να ακολουθήσουμε τις συμβουλές του διαιτολόγου μας. Ας έχουμε στο πίσω μέρος του μυαλού μας ότι είναι προτιμότερο να απαλλαγούμε στο διπλάσιο χρόνο από τα κιλά, από τα να απαναπροσλάβουμε στο διπλάσιο μετά.

Πρότυπο Αλλαγής Διατροφικής Συμπεριφοράς

Τι είναι όμως αυτό το Πρότυπο Αλλαγής Διατροφικής Συμπεριφοράς που τα τελευταία χρόνια προτείνεται από τους ειδικούς ως η πιο αξιόπιστη και αποτελεσματικά λύση για την απώλεια βάρους;
Οι περισσότερες έρευνες συμφωνούν πως οι υποθερμιδικές δίαιτες δεν έχουν τα επιθυμητά αποτελέσματα αν δεν συνδυάζονται παράλληλα με θεραπεία αλλαγής συμπεριφοράς ή/ και με άσκηση. Σύμφωνα με τον κ. Παπαλαζάρου, ιδρυτή της εταιρείας παροχής συμβουλευτικών υπηρεσιών ευεξίας και διατροφής Nutrimed, «ο ακρογωνιαίος λίθος της τροποποίησης της συμπεριφοράς είναι το γεγονός ότι αν δεν μάθουμε να τρώμε σωστά κανένα πρόγραμμα αδυνατίσματος δεν έχει αποτελέσματα. Θα πρέπει λοιπόν να αλλάξουμε τον τρόπο που σκεφτόμαστε το φαγητό και αυτό είναι η απαραίτητη προϋπόθεση όχι μόνο για την απώλεια, αλλά και για τη διατήρηση των απολεσθέντων κιλών».

Συστάσεις για απώλεια βάρους

Δεν ακολουθούμε δίαιτα συγκεκριμένων θερμίδων, ούτε ζυγίζουμε τα φαγητά. Το διαιτολόγιο πρέπει να στηρίζεται στο ενεργειακό μας υπόλοιπο ( αρνητικό ενεργειακό ισοζύγιο σύμφωνα με το Βασικό μας μεταβολισμό και τις δικές μας προσωπικές ανάγκες).
Η προσπάθεια αλλαγής της διαιτητικής συμπεριφοράς θα πρέπει να ξεκινήσει με άξονα τις ήδη υπάρχουσες διατροφικές συνήθειες.
Δεν χρειάζεται απώλεια άνω του 1 κιλού την εβδομάδα. Αυτός ο ρυθμός εξασφαλίζει μεγαλύτερες πιθανότητες διατήρησης του αποτελέσματος.
Προσπαθήστε να τρώτε τρία κύρια γεύματα χωρίς να παραλείπετε το πρωινό.
2-3 φορές /εβδομάδα όσπρια, που προσφέρουν φυτικές ίνες.
2-3 φορές/εβομάδα λευκό κρέας ή ψάρι, που προσφέρουν τα πολύτιμα ω-3 και ω-6 λιπαρά οξέα.
Περιορίστε την κατανάλωση κόκκινου κρέατος σε λιγότερο από 1 φορά / βδομάδα.
Καταναλώστε σε καθημερινή βάση λαχανικά (το ιδανικό είναι να υπάρχουν σε κάθε γεύμα) και τουλάχιστον 3-4 φρούτα/ημέρα, που προσφέρουν αντιοξειδωτικές βιταμίνες, ιχνοστοιχεία και φλαβονοειδή.
Η κατανάλωση γλυκών και αλκοόλ πρέπει να είναι περιορισμένη.
Προτίμησε γαλακτοκομικά και αναψυκτικά στις light εκδόσεις τους.
Αυξήστε την καθημερινή σας άσκηση.

Το άρθρο δημοσιεύεται και στο dancenews.gr (Πατήστε εδώ να διαβάσετε το άρθρο)

Χριστουγεννιάτικη Διατροφή (Μέρος Α')

2008-12-18T05:36:00.001-08:00

Το χριστουγεννιάτικο τραπέζι σε όλο τον κόσμο!!!

Τα Χριστούγεννα είναι προ των πυλών και όλοι μπαίνουμε (δειλά δειλά, μετά τα τελευταία δυσάρεστα γεγονότα) στο εορταστικό κλίμα.

Θα μιλήσουμε λοιπόν για τη χριστουγεννιάτικη διατροφή, την οποία θα τη χωρίσουμε σε δυο μέρη: το πρώτο μέρος (παρόν άρθρο) που αφορά στον τρόπο που γιορτάζονται τα Χριστούγεννα και τα φαγητά που επικρατούν στο εορταστικό τραπέζι ανά τον κόσμο και το δεύτερο μέρος (μετά τις γιορτές) που αφορά στις διατροφικές συμβουλές για να χάσουμε το βάρος που πήραμε στις γιορτές.

Σε κάθε γωνιά της γης τα Χριστούγεννα γιορτάζονται με διαφορετικό τρόπο, ανάλογα με τα ήθη και τα έθιμα που επικρατούν. Πάμε να δούμε πώς στολίζουν το εορταστικό τους τραπέζι σε διάφορες χώρες.

Γερμανία

Το βασικό συστατικό των χριστουγεννιάτικων γλυκισμάτων είναι το Μαρζιπάν ή Μαρτσιπάν (στα Γερμανικά). Από τα πιο διαδεδομένα γλυκίσματα ειναι το Στόλλεν, κέικ με Μαρζιπάν και κομμάτια από αποξηραμένα φρούτα, επικαλυμμένο με ζάχαρη άχνη, τα σμαλτζγκεπέκ που μοιάζουν με τους δικούς μας λουκουμάδες τηγανισμένα σε χοιρινό λαρδί και πασπαλισμένα με άχνη ζάχαρης και τα Λεμπκουχέν με κύρια συστατικά μέλι, κανέλα, γλυκάνισο, γαρύφαλλο, σταφίδες, μοσχοκάρυδο και πιπερόριζα ζυμωμένα σε πολλά σχήματα και με επικάλυψη σοκολάτας.
Για το χριστουγεννιάτικο τραπέζι οι Γερμανοί προτιμούν παραδοσιακά σαν κύριο πιάτο τη γεμιστή χήνα με δαμάσκηνα συνοδευόμενη από λαχανικά, βραστές πατάτες και γλυκό κόκκινο λάχανο με γαρύφαλλα. Πιο σπάνια προτιμούν το ψάρι του γλυκού νερού Κυπρίνο (Κάρπφεν) μαγειρεμένο με μανιτάρια και μπέικον. Το πιο αγαπημένο ποτό των Χριστουγέννων είναι το ζεστό κόκκινο κρασί βρασμένο με ζάχαρη, κανέλα, γαρύφαλλα και άλλα μυρωδικά.

Αγγλία

Το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι στην Αγγλία αποτελείται, όπως και σε μας, από τη γεμιστή γαλοπούλα με τρεις διαφορετικές γεμίσεις: κάστανα, εντόσθια και κρέας λουκάνικου. Συνοδεύεται από ψητές πατάτες και λαχανικά, κάστανα, βραστό καλαμπόκι και σάλτσα από βατόμουρα. Τα παραδοσιακά χριστουγεννιάτικα γλυκά είναι ταρτάκια με γέμιση από φρούτα, σταφίδες και ζάχαρη και πουτίγκα με δαμάσκηνο.

Ιταλία

Το χριστουγεννιάτικο τραπέζι στην Ιταλία διαφοροποιείται ανάλογα με την περιοχή. Αυτό που επικρατεί πάντως στις περισσότερες περιοχές για την Παραμονή των Χριστουγέννων δεν είναι η γαλοπούλα, αλλά το χέλι. Το σερβίρουν ψητό, μαγειρευτό ή τηγανητό. Το χριστουγεννιάτικο δείπνο περιλαμβάνει σπιτικά τορτελίνια, κόκκορα μαγειρευτό ή ψητό και πολλά γλυκά. Στη Νότια Ιταλία τον πρώτο λόγο στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι έχουν τα θαλασσινά (που αφθονούν στην περιοχή). Στη Νάπολη, για παράδειγμα, την Παραμονή των Χριστουγέννων το κυρίως πιάτο είναι ψάρι ψητό. Αρκετές οικογένειες συνηθίζουν το ψητό χέλι με φύλλα δάφνης. Το γιορτινό τραπέζι περιλαμβάνει ακόμη τηγανητό μπακαλιάρο, σαλάτες φρέσκες (ή βραστό κουνουπίδι και μπρόκολο), παστά θαλασσινά και χορτόπιτα. Την επόμενη ημέρα σερβίρουν κρέας σε μορφή σούπας. Χαρακτηριστικό σε όλη την Ιταλία είναι και το γλυκό Panettone.

Τσεχία

Την Παραμονή των Χριστουγέννων το πρώτο πιάτο που σερβίρεται είναι ψαρόσουπα ή πατατόσουπα και το κυρίως πιάτο είναι ψητός κυπρίνος, που συνοδεύεται από πατατοσαλάτα.

Σουηδία

Στη Σουηδία πριν από το γεύμα της Παραμονής των Χριστουγέννων, υπάρχει ένα έθιμο που ονομάζεται «βούτηγμα στην κατσαρόλα». Σύμφωνα με αυτό, όλα τα μέλη της οικογένειας βουτάνε μαύρο ψωμί σε μια κατσαρόλα με ζουμί από χοιρινό, λουκάνικο και μοσχάρι. Το παραδοσιακό δείπνο της Παραμονής των Χριστουγέννων ξεκινά με μπουφέ και ηδύποτο (akvavit). Στο γιορτινό τραπέζι την τιμητική τους έχουν τα θαλασσινά, ο λιαστός μπακαλιάρος με κρεμώδη σάλτσα, οι ρέγγες, το χοιρομέρι και το χαβιάρι. Υπάρχει, βέβαια, και καλομαγειρεμένο χοιρινό κρέας.

Νορβηγία

Στις περιοχές κοντά στη θάλασσα, το κυρίως πιάτο στο εορταστικό δείπνο είναι ο μπακαλιάρος ψητός ή τηγανητός, ενώ στις περιοχές της ενδοχώρας την τιμητική τους έχουν τα παϊδάκια από χοιρινό κρέας και τα λουκάνικα. Σερβίρεται, επίσης, η πουτίγκα ρυζιού, μέσα στην οποία ρίχνουν ένα ολόκληρο αμύγδαλο. Όποιος από την οικογένεια ή τους καλεσμένους το βρει, κερδίζει κάποιο δωράκι και θεωρείται ο τυχερός της χρονιάς.

Αυστρία

Η Αυστρία συνδέεται περισσότερο με... τη μουσική παρά με τη μαγειρική τη χριστουγεννιάτικη περίοδο. Όσο για το εορταστικό τραπέζι των Χριστουγέννων, σ' αυτό θα κυριαρχεί ψητή χήνα με διάφορες γαρνιτούρες, ενώ ένα μεγάλο ψάρι ψητό φτάνει συνήθως στο τραπέζι την παραμονή της Πρωτοχρονιάς.

Ισπανία - Πορτογαλία

Τα Χριστούγεννα οι Ισπανοί τρώνε οστρακοειδή, ψάρια και κάποιοι κυνήγι. Οι Πορτογάλοι, πάλι, το χριστουγεννιάτικο δείπνο το σερβίρουν τα μεσάνυχτα της 24ης Δεκεμβρίου και περιλαμβάνει παστό μπακαλιάρο με βραστές πατάτες.

Γαλλία

Οι Γάλλοι φτιάχνουν ένα παραδοσιακό κέικ στο σχήμα κούτσουρου, το οποίο ονομάζεται «χριστουγεννιάτικος κορμός». Το μενού των γαλλικών ρεβεγιόν Χριστουγέννων και Πρωτοχρονιάς ποικίλλει από περιοχή σε περιοχή και εξαρτάται από την τοπική μαγειρική παράδοση. Στην Αλσατία το κυρίως πιάτο είναι η ψητή χήνα, στη Βρετάνη τα γλυκίσματα με ξινή κρέμα γάλακτος, στη Βουργουνδία η γαλοπούλα με κάστανα και στο Παρίσι τα στρείδια και το πατέ χήνας.

Αίγυπτος

Στην Αίγυπτο η ημέρα των Χριστουγέννων γιορτάζεται στις 7 Ιανουαρίου, ημερομηνία που συμπίπτει με τις 29 του μηνός Κιαχκ του κοπτικού ημερολογίου. Την ημέρα αυτή παραδοσιακά οι πιο πλούσιοι μοιράζουν λουκουμάδες. Οι κόπτες φτιάχνουν γλυκά μπισκότα, τα «καχκ», πάνω στα οποία κάνουν το σχήμα του σταυρού.

Ιαπωνία

Στην Ιαπωνία τα Χριστούγεννα γιορτάζονται με μεγαλοπρέπεια. Από το Δυτικό κόσμο οι Γιαπωνέζοι έχουν υιοθετήσει πολλά χριστουγεννιάτικα έθιμα, όπως η ανταλλαγή των δώρων, στολισμός χριστουγεννιάτικων δέντρων από αρκετούς, στολισμός των σπιτιών με γκι και αειθαλή δέντρα κ.ά. Στο τραπέζι της γιορτής την Ημέρα των Χριστουγέννων επικρατεί η γαλοπούλα που συνοδεύεται από πλούσιες σαλάτες.

Βραζιλία

Οι γιορτές των Χριστουγέννων είναι μέσα στο κατακαλόκαιρο στη Βραζιλία, εποχή κατάλληλη για βόλτες στις εξοχές, πικ-νικ και βαρκάδες. Παραδοσιακά στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι υπάρχουν γαλοπούλα, ψάρι, σαμπάνια και παγωτά.

Το άρθρο δημοσιεύεται και στο dancenews.gr (Πατήστε εδώ για να διαβάσετε το άρθρο)

Διατροφή... από καρδιάς!!

2008-12-11T03:33:00.000-08:00

Με αφορμή το 3ο Πανελλήνιο Συνέδριο Αθηροσκλήρωσης που πραγματοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα (3-6/12/2008, στο ξενοδοχείο Divani Caravel), θα μιλήσουμε λίγο γσε αυτό το άρθρο για την στεφανιαία νόσο και πώς μπορούμε να βελτιώσουμε την κατάσταση της καρδιά μας μέσω της κατάλληλης διατροφής.

Λίγα λόγια για τη στεφανιαία νόσο

Η στεφανιαία νόσος αποτελεί μια από τις κύριες αιτίες θανάτου, τόσο στις αναπτυγμένες όσο και στις αναπτυσσόμενες χώρες. Στοιχεία της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας για το έτος 1990 δείχνουν ότι οι θάνατοι από στεφανιαία νόσο κατείχαν την 5η θέση ανάμεσα στις αιτίες θανάτου παγκοσμίως, ενώ μοντέλα πρόβλεψης για το 2020 δείχνουν ότι η προαναφερόμενη αιτία θανάτου θα κατέχει την 1η θέση.

Στην Ευρώπη η στεφανιαία νόσος αποτελεί την κύρια αιτία θανάτου για το έτος 2002, τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες. Τα στοιχεία που υπάρχουν για την Ελλάδα δείχνουν ότι η στεφανιαία νόσος είναι η δεύτερη αιτία θανάτου μετά τις παθήσεις του κυκλοφοριακού συστήματος.

Η πολυπλοκότητα της στεφανιαίας νόσου έχει οδηγήσει τα τελευταία χρόνια στην ανάδειξη συγκεκριμένων παραγόντων κινδύνου, δηλαδή στην ανάδειξη χαρακτηριστικών ή γεγονότων που προϋπήρχαν και στα οποία οφείλεται η βαρύτητα της κλινικής εκδήλωσης της νόσου (βλ. Πίνακα).

Παράγοντες που σχετίζονται με τρόπο ζωής

Κάπνισμα
Έλλειψη άσκησης
Ανθυγιεινή διατροφή
Άγχος

Παράγοντες που σχετίζονται με την υγεία

Υψηλά επίπεδα χοληστερόλης
Ηλικία >50 ετών
Υψηλή αρτηριακή πίεση
Υπερβολικό βάρος
Διαβήτης
Φύλο
Κληρονομικότητα

Είναι γεγονός ότι τα αυξημένα λιπίδια, η παχυσαρκία και ο σακχαρώδης διαβήτης σχετίζονται ισχυρά με τις διατροφικές συνήθειες. Από το παραπάνω εξάγεται το συμπέρασμα ότι η διατροφή παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην έναρξη, εξέλιξη και βαρύτητα της νόσου. Πολλές μελέτες έχουν αναδείξει την προστατευτική δράση της Μεσογειακής Διατροφής στην εμφάνιση στεφανιαίας νόσου και άλλων νοσημάτων, όπως για παράδειγμα ο καρκίνος. Αυτού του τύπου η διατροφή είναι πλούσια σε φρούτα, λαχανικά, όσπρια, δημητριακά, ψάρι και γαλακτοκομικά προϊόντα, ενώ χαρακτηρίζεται από την μέτρια κατανάλωση κρέατος. Επιπλέον, σαν κύρια πηγή λίπους χρησιμοποιείται το ελαιόλαδο. Μελέτες που έγιναν στον ελληνικό πληθυσμό (όπως η μελέτη CARDIO2000) έδειξαν ότι η υιοθέτηση του μεσογειακού τύπου διατροφής μπορεί να μειώσει έως και 27% τον κίνδυνο εμφάνισης στεφανιαίας νόσου.

Συμβουλές για υγιή καρδιά

Στα πλαίσια του 9ου Πανελληνίου Συνεδρίου Διατροφής – Διαιτολογίας 2007, που πραγματοποιήθηκε από τον Πανελλήνιο Σύλλογο Διαιτολόγων, παρουσιάστηκαν οι Νέες Ευρωπαϊκές οδηγίες αντιμετώπισης των καρδιαγγειακών νοσημάτων, από τον αναπληρωτή καθηγητή διατροφής του ανθρώπου στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Αντώνη Ζαμπέλα. Οι νέες οδηγίες της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας για την πρόληψη και την αντιμετώπιση των καρδιαγγειακών νοσημάτων ανακοινώθηκαν στο ετήσιο συνέδριό της Ευρωπαϊκής Εταιρίας Αθηροσκλήρωσης στη Βιέννη το 2007 και το πλήρες κείμενο δημοσιεύθηκε στο Eur J Cardiovasc Prevent Rehabil τον Οκτώβριο του 2007.

* Διακοπή ή ελάττωση του καπνίσματος
* Προσπάθεια ελέγχου του άγχους
* Αύξηση της φυσικής δραστηριότητας (τουλάχιστον 30 λεπτά την ημέρα)
* Διατήρηση του σωματικού βάρους σε φυσιολογικά επίπεδα
* Τακτικός έλεγχος της αρτηριακής πίεσης
* Υγιεινή διατροφή

Μείωση του συνολικού λίπους της τροφής, κυρίως των κορεσμένων (βρίσκονται κυρίως στο βούτυρο, το κόκκινο κρέας, τα πλήρη γαλακτοκομικά, τα τυριά, τα αλλαντικά, τα γλυκά κ.α.) και των trans λιπαρών οξέων (βρίσκονται κυρίως στα τηγανιτά φαγητά)
Αντικατάσταση κορεσμένων από μονοκακόρεστα (ελαιόλαδο και ξηροί καρποί) και ω-6 πολυακόρεστα λιπαρά οξέα (λαχανικά, ξηροί καρποί, μαλακές μαργαρίνες)
Κατανάλωση πολλών φρούτων και λαχανικών
Κατανάλωση λιπαρών ψαριών (ρέγκα, σκουμπρί, σολομός, σαρδέλες, τόνος) τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα
Αποφυγή ή ελάττωση της κατανάλωσης αλκοόλ (σύμφωνα με τις υπάρχουσες οδηγίες της Μεσογειακής Διατροφής)
Μείωση κατανάλωσης νατρίου (επιτραπέζιου αλατιού) στα φαγητά και αλμυρών φαγητών, π.χ. τυριών, αλλαντικών και αλμυρών σνακς - Διαβάστε προσεκτικά τις ετικέτες των τροφίμων όπου αναγράφεται υποχρεωτικά η περιεκτικότητά τους σε νάτριο.
Οι φυτικές στερόλες και οι φυτικές στανόλες μειώνουν τα επίπεδα της ολικής- και της LDL-χοληστερόλης και θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η χορήγησή τους σε υπερχοληστερολαιμικούς ασθενείς αλλά όχι για το γενικό πληθυσμό.

Τέλος, η θέση της Ευρωπαϊκής Καρδιολογικής Εταιρείας είναι ότι θα πρέπει να θεωρείται αφελές αν κάποιος νομίζει ότι με μία μόνο αλλαγή στο διαιτολόγιό του θα επιφέρει σημαντικά αποτελέσματα στην μείωση του κινδύνου καρδιαγγειακών νοσημάτων. Επομένως, έμφαση πρέπει να δίνεται στη αλλαγή αυτού που ονομάζεται «δυτικού τύπου δίαιτα» και «δυτικού τύπου ζωή» προς μία διατροφή η οποία να χαρακτηρίζεται από υψηλή πρόσληψη φυτικών τροφίμων, αδρά επεξεργασμένων τροφών, φρέσκων φρούτων και λαχανικών, ελαιολάδου, από μέτρια πρόσληψη γαλακτοκομικών προϊόντων, κόκκινου κρέατος και αυγών και από μέτρια κατανάλωση αλκοόλ. Αυτό σημαίνει αλλαγή διαιτητικής συμπεριφοράς, και επομένως η συμβουλευτική παίζει σημαντικό ρόλο καθώς επίσης και αύξηση της σωματικής δραστηριότητας, ώστε να επιτυγχάνεται ένα φυσιολογικό σωματικό βάρος.

Το άρθρο δημοσιεύεται και στο dancenews.gr (Πατήστε εδώ για να διαβάσετε το άρθρο)

Εβδομάδα Διατροφής 2008 "Διατροφή του μέλλοντος: Φύση ή Επιστήμη;"

2008-12-04T05:20:00.001-08:00

Κάθε χρόνο ο Πανελλήνιος Σύλλογος Διαιτολόγων διοργανώνει την Εβδομάδα Διατροφής με αφορμή κάποιο θέμα για την ενημέρωση τόσο των επιστημόνων της διατροφής όσο και το κοινό. Φέτος, η Εβδομάδα Διατροφής 2008 έλαβε χώρα από 1 έως 8 Νοεμβρίου, ξεκινώντας τις εκδηλώσεις της με μια ημερίδα στο Χαροκόπειο Πανεπιστήμιο. Στο σημερινό μας άρθρο θα αναλύσουμε την έννοια των λειτουργικών (επιστήμη) και των βιολογικών τροφίμων (φύση).

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΑ ΤΡΟΦΙΜΑ

Τα λειτουργικά τρόφιμα είναι εκείνα που περιέχουν βιολογικά ενεργά συστατικά που ενισχύουν την υγεία ή μειώνουν τον κίνδυνο εμφάνισης ασθένειας. Η έννοια γεννήθηκε στην Ιαπωνία την δεκαετία του 1990 από την ανάγκη για βελτίωση της ποιότητας ζωής έτσι ώστε να αυξηθεί το προσδόκιμο επιβίωσης των ανθρώπων. Λειτουργικά χαρακτηρίζονται τα τρόφιμα με τα εξής χαρακτηριστικά:
• Έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε βιολογικά ενεργά συστατικά, είτε εκ φύσεως (π.χ. φρούτα και λαχανικά), είτε επειδή προέρχονται από τρόφιμα που είναι φυσικές πηγές αυτών των συστατικών (π.χ. γιαούρτι).
• Έχουν εμπλουτιστεί με επιπλέον ποσότητα κάποιου βιολογικά ενεργού συστατικού που ήδη περιέχουν φυσικά (π.χ. δημητριακά πρωινού).
• Έχει προστεθεί κάποια ωφέλιμη ουσία που δεν περιέχεται σε αυτά φυσικά (π.χ. γάλα με φυτοστερόλες).
• Έχει αφαιρεθεί κάποια πιθανώς επιβλαβής ουσία (π.χ. τυρί χωρίς χοληστερόλη).

Τα θρεπτικά συστατικά τα οποία που μπορούν να καταστήσουν ένα τρόφιμο λειτουργικό είναι τα μονοακόρεστα και τα ω-3 λιπαρά οξέα, τα οποία προάγουν την υγεία της καρδιάς, το ασβέστιο και η βιταμίνη D τα οποία, ως συστατικά των εμπλουτισμένων γαλακτοκομικών, φαίνεται να οδηγούν σε αύξηση της οστικής πυκνότητας αλλά και σε έλεγχο του σωματικού βάρους, τα προ- και πρεβιοτικά τα οποία βοηθούν στην καλή υγεία του εντέρου και ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα καθώς και οι φυτικές ίνες και οι φυτοστερόλες/ στανόλες που σχετίζονται με μείωση της χοληστερόλης.
Τα λειτουργικά τρόφιμα μπορούμε να τα εντάξουμε στην καθημερινή μας διατροφή στο πρωινό, τα κυρίως γεύματα και τα ενδιάμεσα μικρογεύματα. Δείτε μερικά παραδείγματα:
• Πρωινό

Μία μερίδα ημίπαχου γαλακτοκομικού εμπλουτισμένο σε ασβέστιο, βιταμίνη D ή προβιοτικά, μία μερίδα δημητριακών ολικής άλεσης και 1 ποτήρι φρεσκοστυμμένου χυμού φρούτων/λαχανικών.
1 φέτα ψωμί ολικής άλεσης, 1 αβγό βραστό και 1 ποτήρι φρεσκοστυμμένου χυμού φρούτων/λαχανικών.
Μία μερίδα ημίπαχου γαλακτοκομικού με ασβέστιο, βιταμίνη D ή προβιοτικά, 1-2 ψιλοκομμένα φρούτα και μία χούφτα ανάλατους ξηρούς καρπούς.
1 ποτήρι φρεσκοστυμμένου χυμού φρούτων/ λαχανικών, 1 φέτα ψωμί ολικής άλεσης, 1 κγ μαργαρίνη εμπλουτισμένη με στερόλες ή ω-3 και μία μερίδα τυρί με χαμηλά λιπαρά.

• Ενδιάμεσα μικρογεύματα

1 ημίπαχο γιαούρτι με ασβέστιο, φυτικές στερόλες ή προβιοτικά με ψιλοκομμένα φρούτα.
1 χούφτα ανάλατοι ξηροί καρποί και 1 ποτήρι φυσικός χυμός φρούτων.
1 τόστ με ψωμί ολικής άλεσης.
1 ποτήρι ημίπαχο γάλα με ασβέστιο, φυτικές στερόλες ή προβιοτικά, 1 φέτα ψωμί ολικής άλεσης με μαργαρίνη με φυτικές στερόλες.

• Κυρίως γεύματα

Ένα πιάτο όσπρια ή λαδερά με τυρί χαμηλό σε λιπαρά.
Μια μερίδα κοτόπουλο στήθος/ άπαχο κρέας με πολύχρωμη ωμή σαλάτα με ελαιόλαδο.
Ωμή πολύχρωμη σαλάτα με ελαιόλαδο κρίθινο παξιμάδι και τυρί χαμηλό σε λιπαρά.
Ψητά ψάρια που τρώγονται με το κόκκαλο (γαύρος, σαρδέλα, μαρίδα) με βραστή σαλάτα (μπρόκολο, κουνουπίδι) με ελαιόλαδο.

ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΤΡΟΦΙΜΑ

Τα βιολογικά τρόφιμα είναι προϊόντα βιολογικής γεωργίας κατά την οποία:
• Εφαρμόζονται φυσικές μέθοδοι παραγωγής
• Δε χρησιμοποιούνται συνθετικά λιπάσματα και χημικά φυτοφάρμακα
• Δίνεται έμφαση στην προστασία του περιβάλλοντος, στις συνθήκες εκτροφής και μεταχείρισης των ζώων.

Σπάνια περιέχουν πρόσθετα και είναι συνήθως πιο πλούσια σε θρεπτικά συστατικά ενώ στα συμβατικά τρόφιμα είναι πιο πιθανό να περιέχονται υπολείμματα φυτοφαρμάκων ή αντιβιοτικών. Θα πρέπει όμως να λάβουμε υπ’ όψιν το γεγονός ότι όσες μελέτες έχουν γίνει σχετικά με την επίδραση ορισμένων τροφίμων στην υγεία του ανθρώπου (πχ. κατανάλωση φρούτων και λαχανικών και μείωση του κινδύνου για εμφάνιση καρκίνου) έχουν γίνει με συμβατικά τρόφιμα. Είναι επίσης σημαντικό να αναφέρουμε ότι τα βιολογικά τρόφιμα δεν καταναλώνονται ακόμη ευρέως καθώς η υψηλή τιμή τους αποτελεί βασικό αποτρεπτικό παράγοντα για τον μέσο καταναλωτή.

Το άρθρο δημοσιεύεται και στο dancenews.gr (Πατήστε εδώ για να διαβάσετε το άρθρο)

Διαταραχές Λήψης Τροφής (Μέρος Γ')

2008-11-25T01:59:00.000-08:00

Υπάρχει η αυξανόμενη τάση, ιδιαίτερα των νέων κοριτσιών, να βελτιώσουν το σώμα τους με βάση τα πρότυπα που προβάλλονται από τα ΜΜΕ, γι' αυτό θα εστιάσουμε στις διαταραχές που δημιουργούνται όταν προσπαθούμε με ανορθόδοξες μεθόδους να μειώσουμε το σωματικό μας βάρος και λίπος. Φαντάζομαι ότι είναι ένα θέμα που μας ενδιαφέρει όλους και κυρίες όλες όσες ασχολούμαστε με τον χορό και προσέχουμε το βάρος μας.

Τις προηγούμενες εβδομάδες μιλήσαμε για τις σοβαρές διατροφικές διαταραχές της ψυχογενούς ανορεξίας και της ψυχογενούς βουλιμίας, ενώ σήμερα θα παρουσιάσουμε την ανεξέλεγκτη υπερφαγία και την ορθορεξία.

Υπερφαγία (Binge eating)

Είδαμε σε προηγούμενο άρθρο, πως η ψυχογενής βουλιμία συνοδεύεται από επεισόδια υπερφαγίας, το αντίστροφο όμως δεν είναι απαραίτητο. Μπορεί δηλαδή ένα άτομο να εμφανίζει επεισοδιακή υπερφαγία χωρίς να είναι βουλιμικό.

Τα τελευταία χρόνια, η υπερφαγία θεωρείται μα ξεχωριστή διατροφική διαταραχή και συναντάται κυρίως σε άτομα που είναι παχύσαρκα. Συνήθως, παρουσιάζεται όταν υπάρχουν δύσκολες ψυχολογικές καταστάσεις όπως το στρες, ο θυμός, το άγχος, η μοναξιά, η λύπη και η πλήξη και για τον λόγο αυτό ονομάζεται πιο συχνά συναισθηματική υπερφαγία.

Δεν υπάρχουν διεθνή κριτήρια για την υπερφαγία, ούτε σαφείς ενδείξεις. Μπορούμε όμως να την ξεχωρίσουμε από την βουλιμία γιατί έχουν την εξής διαφορά: τα άτομα που εμφανίζουν επεισοδιακή υπερφαγία ΔΕΝ καταφεύγουν σε πρόκληση εμέτου ή χρήση καθαρτικών ουσιών (όπως συμβαίνει στην βουλιμία).

Χαρακτηριστικό επίσης της πάθησης είναι ότι τα άτομα αυτά μπορεί να ακολουθούν κάποιο πρόγραμμα ελέγχου βάρους, το οποίο και εφαρμόζουν κανονικά, εκτός από αυτά τα επεισόδια υπερφαγίας (οι στατιστικές δείχνουν ότι συμβαίνουν συχνότερα το βράδυ - νυχτερινή υπερφαγία).

Ένα άλλο χαρακτηριστικό είναι η προτίμησή τους στις λιπαρές τροφές, στα γλυκά και τα αμυλούχα τρόφιμα (π.χ. παγωτά, σοκολάτες, πατατάκια, πίτσες κ.ά.).

Όπως και όλες οι διαταραχές λήψης τροφής, η υπερφαγία αποτελεί μια πολυπαραγοντική διαταραχή, επομένως θα πρέπει να αντιμετωπίζεται από μια θεραπευτική ομάδα που να αποτελείται από ιατρό, ψυχολόγο και κλινικό διαιτολόγο.

Με δεδομένο ότι τα άτομα αυτά είναι συνήθως παχύσαρκα, θα πρέπει να γίνεται εκπαίδευση από τον ειδικό διαιτολόγο για τις σωστές διατροφικές επιλογές και να ακολουθείται ένα πρόγραμμα ήπιας απώλειας βάρους (στόχος είναι η μείωση κατά 10% του σωματικού βάρους).

Ορθορεξία (orthorexia)

Εκτός από την βουλιμία και την ανορεξία, υπάρχει και άλλη μια νεοεμφανιζόμενη διαταραχή λήψης τροφής, η ορθορεξία.

Ορθορεξία είναι η παθολογική εμμονή με την κατανάλωση “αμόλυντου- αγνού” φαγητού. Ενώ ο βουλιμικός και ο ανορεξικός ασχολούνται κυρίως με την ποσότητα της τροφής που καταναλώνουν, ο ορθορεκτικός εμμένει στην ποιότητα. Το άτομο προσπαθεί να βελτιώσει τις διατροφικές του επιλογές, δείχνει προτίμηση σε προϊόντα που θεωρούνται υγιεινά, αρχίζει να εκδηλώνει ενδιαφέρον για την θρεπτική αξία, την προέλευση και τον τρόπο παρασκευής των τροφίμων που καταναλώνει. Συνήθως προτιμά τα βιολογικά τρόφιμα και ενδεχομένως να καταλήξει στην χορτοφαγία.

Η διαταραχή ξεκινά όταν η ενασχόληση με την υγιεινή διατροφή υπερβαίνει τα όρια του φυσιολογικού και μετατρέπεται σε εμμονή και ψυχαναγκασμό για την ορθή, κατά την γνώμη του ατόμου, επιλογή των τροφίμων που καταναλώνει.

Δυστυχώς, μέχρι τώρα, δεν έχουμε επαρκή επιστημονικά δεδομένα, αλλά φαίνεται ότι η διαταραχή αυτή επηρεάζει τόσο τους άντρες όσο και τις γυναίκες.
Συνήθως, τα ορθορεκτικά άτομα είναι υποχονδριακά και πάσχουν από κάποια χρόνια ψυχοσωματική ασθένεια, ενώ συχνή είναι η εμφάνιση της διαταραχής αυτής σε άτομα που ασχολούνται μανιωδώς με την άσκηση.

Η αντιμετώπιση της ορθορεξίας θα πρέπει να γίνεται πρωτίστως από εξειδικευμένο ψυχολόγο ώστε να επιτευχθεί ψυχολογική ισορροπία στο άτομ και στην συνέχεια να ζητείται η βοήθεια ενός επιστήμονα διαιτολόγου για την σωστή ενημέρωση των διατροφικών επιλογών.

Το άρθρο δημοσιεύεται επίσης και στο dancenews.gr (Πατήστε εδώ για να διαβάσετε το άρθρο)

Διαταραχές Λήψης Τροφής (Μέρος Β')

2008-11-18T03:41:00.000-08:00

Την προηγούμενη εβδομάδα μιλήσαμε για τη σοβαρή διατροφική διαταραχή της ψυχογενούς ανορεξίας, ενώ σήμερα θα παρουσιάσουμε την ψυχογενή βουλιμία.

Ψυχογενής βουλιμία (bulimia nervosa)

Τα άτομα που παρουσιάζουν βουλιμία εμφανίζουν επανειλημμένα επεισόδια κατανάλωσης μεγάλης ποσότητας τροφής.

Κατά τη διάρκεια του επεισοδίου υπερφαγίας τα άτομα αυτά αισθάνονται ότι έχουν χάσει τελείως τον έλεγχο και αδυνατούν να σταματήσουν. Το επεισόδιο υπερφαγίας διακόπτεται συνήθως εξ αιτίας ορισμένων συνθηκών, π.χ. επειδή παρεμβαίνει κάποιος τρίτος ή όταν το άτομο αισθανθεί δυσφορία, πόνο ή ναυτία.

Τα επεισόδια υπερφαγίας συνίστανται στην κατανάλωση τροφίμων με υψηλή θερμιδική αξία, που συνήθως είναι γλυκές ή ευκολομάσητες τροφές και μπορούν να καταναλωθούν γρήγορα π.χ. παγωτά, πάστες, κέικ κτλ. Συνήθως διαρκούν λίγο (το πολύ 2-3 ώρες) αλλά η ποσότητα τροφής που καταναλώνεται είναι πολύ μεγαλύτερη από αυτή που θα έτρωγε ένα φυσιολογικό άτομο υπό παρόμοιες συνθήκες.

Χαρακτηριστικό για τα άτομα που πάσχουν από βουλιμία είναι ότι σαν χαρακτήρες είναι τελειομανείς και δίνουν εξαιρετική σημασία στην εξωτερική τους εμφάνιση. Όμως, παρά το γεγονός αυτό, δεν τρέφουν εκτίμηση για τον εαυτό τους και νιώθουν ενοχές για την αδυναμία αυτοελέγχου. Τα περισσότερα άτομα που πάσχουν από βουλιμία προβαίνουν συχνά σε επανορθωτικές πράξεις μετά από υπερφαγία, προκειμένου να αποτρέψουν την αύξηση του βάρους. Για παράδειγμα προκαλούν έμετο ή παίρνουν καθαρτικά, διουρητικά ακόμη και κλύσματα. Άλλες φορές μπαίνουν σε διαδικασία απόλυτης νηστείας ή εξαντλητικής σωματικής άσκησης.

Διαγνωστικά Κριτήρια (με βάση τα διεθνή κριτήρια κατά DSM-IV)

Επανειλημμένα επεισόδια υπερφαγίας

Ένα επεισόδιο υπερφαγίας χαρακτηρίζεται από τα παρακάτω:
- υπερκατανάλωση φαγητού μέσα σε μία διακριτή χρονική περίοδο (π.χ. σε μια περίοδο 2 ωρών) μια ποσότητα φαγητού που είναι σαφώς μεγαλύτερη από όση θα έτρωγαν οι περισσότεροι άνθρωποι κατά τη διάρκεια της ίδιας χρονικής περιόδου και κάτω από παρόμοιες περιστάσεις
- μια αίσθηση έλλειψης ελέγχου του πόσο και τι τρώει κάποιος κατά τη διάρκεια του επεισοδίου

Επανειλημμένη ακατάλληλη αντισταθμιστική συμπεριφορά για να αποτρέψει την απόκτηση βάρους, π.χ. πρόκληση εμέτου, λήψη καθαρτικών, διουρητικών ή άλλων φαρμάκων, νηστεία, υπερβολική άσκηση

Η υπερφαγία και οι άλλες ακατάλληλες αντιρροπιστικές συμπεριφορές συμβαίνουν κατά μέσο όρο τουλάχιστο δυο φορές την εβδομάδα για μια περίοδο μεταξύ 3 και 6 μηνών

Το επίπεδο αυτοεκτίμησης και αυτοπεποίθησης επηρεάζεται από το σωματικό βάρος και τη σωματοδομή

Αιτιολογία

Συχνά, μετά από περιόδους έντονου άγχους που υπονομεύουν την αυτοπεποίθηση ενός ανθρώπου (παράλληλα συνήθως με μειωμένη ικανότητα διαχείρισης ή αντίστασης σε στρεσογόνες καταστάσεις) προκαλούνται σοβαρά προβλήματα που σχετίζονται με την ψυχολογική του κατάσταση.

Τέτοιες καταστάσεις μπορεί να περιλαμβάνουν οικογενειακή καταπίεση, δυσκολίες στις κοινωνικές σχέσεις, μη επιτυχημένες σχολαστικές δραστηριότητες, έντονο αίσθημα μοναξιάς, περίοδος δυνατών αλλαγών, αδυναμία συμφιλίωσης με το σώμα. Μέσα στα πλαίσια της χαμηλής αυτοεκτίμησης, προσπαθώντας το άτομο να αποκαλύψει την αιτία του «κακού» βάζει τον εαυτό του σε μια διαδικασία αλλαγών, μέρος της οποίας συχνά είναι και η εξωτερική εμφάνιση.

Ενδείξεις ύπαρξης βουλιμίας

Δυστυχώς, δεν έχουμε τόσο σαφείς ιατρικές ενδείξεις. Συνήθως, το σωματικό βάρος είναι φυσιολογικό, ίσως και λίγο υψηλότερο από το φυσιολογικό. φυσιολογικόΤο άτομο συνήθως παραπονείται για κρίσεις βουλιμίας και ζητά βοήθεια με την χρήση καθαρτικών. Μερικές ενδείξεις όμως είναι οι παρακάτω:

* Συνεχή επεισόδια υπερκατανάλωσης, τουλάχιστον δυο φορές την εβδομάδα
* Πρήξιμο της παρωτίδας και των σιελογόνων αδένων που συνδέεται με την πρόκληση εμετού
* Διάβρωση της αδαμαντίνης στις οπίσθιες επιφάνειες των δοντιών εξαιτίας της όξινης φύσης των γαστρικών υγρών που έρχονται σε επαφή με τα δόντια με τους συχνούς εμετούς
* Χαρακτηριστική είναι η ένδειξη του Russel: η ύπαρξη, δηλαδή, μώλωπα ή κάλων στα δάχτυλα - δευτερογενής ένδειξη από την συνεχή προσπάθεια πρόκλησης εμετού

Αντιμετώπιση

Τα αίτια της βουλιμίας είναι, κυρίως, ψυχολογικής φύσεως, επομένως, για την σωστή και ολοκληρωμένη αντιμετώπιση της πάθησης είναι απαραίτητη η σύσταση μιας θεραπευτικής ομάδας από γιατρό, ψυχολόγο και διαιτολόγο.

Η ψυχολογική υποστήριξη τόσο του ασθενούς, όσο και του οικογενειακού και φιλικού περιβάλλοντος κρίνεται αναγκαία, γιατί ο ίδιος ο ασθενής πολλές φορές δεν αντιλαμβάνεται ή δεν παραδέχεται το πρόβλημα.

Όσο πιο γρήγορα διαγνωστεί η πάθηση, τόσο πιο ουσιαστική μπορεί να γίνει η θεραπεία, αλλά και να προληφθούν χειρότερες καταστάσεις, αν και η θνησιμότητα δεν είναι αντίστοιχη με αυτή της ψυχογενούς ανορεξίας. Αυτό που πρέπει να τονιστεί είναι ότι στο πρώτο στάδιο της πάθησης (περίπου τα πρώτα 2 χρόνια – στάδιο νεύρωσης) η κατάσταση είναι πιο εύκολο να αντιμετωπιστεί, ενώ όταν προχωρήσει στο στάδιο της ψύχωσης η θεραπεία είναι πιο δύσκολη. Μπορεί να χρειαστεί αντικαταθλιπτική αγωγή, διότι τα άτομα αυτά συχνά πάσχουν από κατάθλιψη, αν και η αποτελεσματικότητα της θεραπείας είναι αμφιλεγόμενη.

Εξίσου σημαντικός είναι ο ρόλος του επιστήμονα διαιτολόγου στην αντιμετώπιση της πάθησης. Σκοπός της διατροφικής παρέμβασης είναι η αλλαγή της συνολικής διατροφικής συμπεριφοράς και η υιοθέτηση νέων υγιών συνηθειών.

Παράλληλα, είναι απαραίτητο να εκπαιδευτεί το άτομο ολοκληρωμένα και σωστά πάνω σε θέματα διατροφής, να αποκτήσει βασικές διατροφικές γνώσεις και να καταρριφθούν μύθοι που οδηγούν σε λαθεμένη και πολλές φορές επικίνδυνη διατροφική συμπεριφορά.

Τέλος, θα πρέπει να ενημερώνεται και το άμεσο συγγενικό περιβάλλον του ατόμου, ώστε να μην μένει μόνο του κατά την διάρκεια του γεύματος.

Το άρθρο δημοσιεύεται και στο dancenews.gr (Πατήστε εδώ για να διαβάσετε το άρθρο)

Διαταραχές Λήψης Τροφής (Μέρος Α')

2008-11-11T06:25:00.000-08:00

Με αφορμή το προηγούμενό μου άρθρο και την αυξανόμενη τάση, ιδιαίτερα των νέων κοριτσιών, να βελτιώσουν το σώμα τους με βάση τα πρότυπα που προβάλλονται από τα ΜΜΕ, θέλω να εστιάσουμε στις διαταραχές που δημιουργούνται όταν προσπαθούμε με ανορθόδοξες μεθόδους να μειώσουμε το σωματικό μας βάρος και λίπος. Φαντάζομαι ότι είναι ένα θέμα που μας ενδιαφέρει όλους και κυρίες όλες όσες ασχολούμαστε με τον χορό και προσέχουμε το βάρος μας.
Στο σημερινό άρθρο λοιπόν, θα ασχοληθούμε με το φαινόμενο που ονομάζεται «Διαταραχές Λήψης Τροφής» (“Eating Disorders”). Ο όρος αυτός περιλαμβάνει κυρίως την ψυχογενή ανορεξία (anorexia nervosa) και την ψυχογενή βουλιμία (bulimia nervosa). Τελευταία όμως έχουν προστεθεί η ανεξέλεγκτη υπερφαγία (binge eating disorder) και η νέα διαταραχή που ονομάζεται ορθορεξία (orthorexia). Το θέμα αυτό είναι τεράστιο και δυστυχώς πολύ σοβαρό και η ανάλυσή του είναι πέρα από τους σκοπούς αυτού του άρθρου. Ο σκοπός είναι να μάθουμε λίγα πράγματα για τις διαταραχές αυτές, τα συμπτώματά τους και την αντιμετώπισή τους (επιγραμματικά). Θέλει ιδιαίτερη προσοχή στην προσέγγισή μας σε άτομα που αναγνωρίζουμε κάποια από τις παραπάνω διαταραχές, ιδιαίτερα αν δεν είμαστε ειδικοί επιστήμονες.
Ας δούμε όμως, συνοπτικά, ποιες είναι αυτές οι διαταραχές.

Ψυχογενής ανορεξία (anorexia nervosa)

Στην ουσία, ο όρος είναι αποπροσανατολιστικός, καθώς οι πάσχοντες έχουν φυσιολογική όρεξη, την οποία όμως συνειδητά ελέγχουν επίμονα και περιοριστικά, δίνοντας στη συνήθεια αυτή διαστάσεις ψυχογενούς φαινομένου.
Οι τρόποι εκδήλωσης αυτού του συνδρόμου μας επιτρέπει να διακρίνουμε την ανορεξία σε δύο τύπους, στον περιοριστικό και στον υπερφαγικό – καθαρτικό. Κατά τον πρώτο, το άτομο επιτυγχάνει την απώλεια βάρους με την σπασμωδική και αντιδραστική αυτεπιβολή αυστηρής δίαιτας (ή/ και πλήρους νηστείας) και έντονης άσκησης. Στον δεύτερο και πιο παρεμβατικό για την φυσιολογική διατροφική συνήθεια τρόπο, η απώλεια βάρους επιτυγχάνεται με αυτοπρόκληση εμετού, με λήψη καθαρτικών, διουρητικών ή ενεμάτων ύστερα από υπερφαγικό ή μη επεισόδιο.

• Διαγνωστικά Κριτήρια (με βάση τα διεθνή κριτήρια κατά DSM-IV):

o Άρνηση του ατόμου να διατηρήσει το βάρος του σώματος πάνω από ένα ελάχιστο φυσιολογικό βάρος για την ηλικία και το ύψος του.
o Έντονος φόβος του ατόμου μήπως πάρει βάρος ή γίνει παχύ, ακόμα και όταν το βάρος του είναι χαμηλότερο του φυσιολογικού.
o Διαταραχή στην εικόνα σώματος, δηλαδή στον τρόπο που το άτομο αντιλαμβάνεται το βάρος ή το σχήμα του σώματός του. Αδικαιολόγητη επιρροή του σωματικού βάρους ή του σχήματος στην αυτοεκτίμηση του ατόμου καθώς επίσης και άρνηση της σοβαρότητας του παρόντος χαμηλού σωματικού βάρους.
o Σε γυναίκες, αμηνόρροια, δηλαδή απουσία τουλάχιστον τριών διαδοχικών εμμηνορρυσίων μετά την έναρξη της περιόδου.

• Αιτιολογία:

Δυστυχώς, η ανορεξία είναι μια πολυπαραγοντική διαταραχή που οφείλεται σε ψυχολογικούς, βιολογικούς και κοινωνικούς παράγοντες.
Οι ψυχολογικές θεωρίες υποστηρίζουν πως η ανορεξία εκφράζει μία φοβική στάση του ατόμου απέναντι στην τροφή, εξαιτίας της σεξουαλικής έντασης, κυρίως στην εφηβική ηλικία. Οπότε το άτομο ασυνείδητα θεωρεί ότι με την άρνηση της τροφής μπορεί να αναστείλει και οποιαδήποτε σεξουαλική ορμή. Η απαρέσκεια του σώματος, η τελειοθηρία, η βουλιμία, ο φόβος ωρίμανσης, η δυσπιστία στις διαπροσωπικές σχέσεις και η αδυναμία αναγνώρισης πείνας και κορεσμού μπορούν να προδιαθέσουν ένα άτομο στο να γίνει ανορεκτικό. Κατά μεγάλο όμως ποσοστό και ως στίγμα της εποχής η ανορεξία οφείλεται στη συνεχή πίεση και προβολή για ένα αδύνατο και καλλίγραμμο σώμα, στην έμφαση που δίνεται στην ομορφιά, καθώς και στην υπερβολική ενασχόληση με την εξωτερική εικόνα ως άμεση ή έμμεση κοινωνική επιταγή.

• Ενδείξεις ύπαρξης ανορεξίας:

o Υπερβολική ενασχόληση με δίαιτες αδυνατίσματος.
o Δυσαρέσκεια προς το βάρος και σχήμα σώματος.
o Υπερβολικά έντονη άσκηση, πέρα από ένα ορθολογικό πρόγραμμα προπονήσεων.
o Ενοχές μετά το φαγητό.
o Αμηνορρυσία ή διαταραχές στον έμμηνο κύκλο.
o Κόπωση και μυϊκή ατονία.
o Αγχώδης ή τυπολατρική συμπεριφορά κατά την ώρα των γευμάτων.
o Κατάθλιψη και συνεχείς ψυχολογικές μεταπτώσεις (αμφιθυμία).
o Αδύναμα νύχια και μαλλιά.
o Υπόταση και ζαλάδες.
o Άρνηση να αποκτήσει κανείς φυσιολογικό βάρος, ακόμα και αν ζυγίζει λιγότερο κατά 15% ή και περισσότερο του φυσιολογικού.

• Αντιμετώπιση:

Το πιο βασικό στοιχείο για την επιτυχία της θεραπείας της ανορεξίας, αλλά και οποιασδήποτε διαταραχής, είναι η αποδοχή του προβλήματος.
Εφόσον πρόκειται για διαταραχή με πολυπαραγοντικά αίτια, η αντιμετώπιση θεραπευτικά θα πρέπει να περιλαμβάνει κάτι περισσότερο από την αλλαγή των διατροφικών συνηθειών του ασθενούς. Η θεραπευτική παρέμβαση στοχεύει κατά πρώτον λόγο στην αποκατάσταση του φυσιολογικού βάρους και στην επαναφορά φυσιολογικών διαιτητικών συνηθειών, έτσι ώστε να αποφευχθούν οι βιολογικές και ψυχολογικές επιπτώσεις της ασιτίας. Δεν επιτρέπεται να συμβιβαστεί ο διαιτολόγος με τις παθολογικές πεποιθήσεις και στάσεις του ασθενούς απέναντι στις τροφές καθώς επίσης απαγορεύεται να γίνει «παζάρεμα» των στόχων της θεραπείας. Οι υποτιθέμενες γνώσεις των ανορεκτικών είναι επιλεκτικές, προερχόμενες από αμφίβολες πηγές, συνήθως ακραίες και λαθεμένες.
Παράλληλα, θα πρέπει να αντιμετωπιστούν τα υποκείμενα ψυχολογικά, γνωσιακά, συμπεριφοριστικά, οικογενειακά και κοινωνικά προβλήματα, προκειμένου να αποφευχθεί η υποτροπή και να αντιμετωπιστεί η πραγματική αιτία του προβλήματος. Σημαντικά βοηθάει η γνωστική ψυχοθεραπεία, συμβάλλοντας στη διόρθωση των λαθεμένων αντιλήψεων των ασθενών για τις ανάγκες, τα αισθήματα και την ικανότητάς τους να ελέγξουν την καθημερινότητα και τα προβλήματά τους. Για τους παραπάνω λόγους διαφαίνεται η σημασία της πλήρους σύνθεσης της θεραπευτικής ομάδας, η οποία πρέπει να αποτελείται από τον γιατρό, τον επιστήμονα ψυχολόγο και τον κλινικό διαιτολόγο.

Το άρθρο δημοσιεύεται και στο dancenews.gr (Πατήστε εδώ για να διαβάσετε το άρθρο)

Γυναικεία Αθλητική Τριάδα

2008-10-30T07:20:00.000-07:00

Τα τελευταία χρόνια έχει αυξηθεί ο αριθμός των γυναικών που ασχολούνται επαγγελματικά με τον αθλητισμό, το επίπεδο του οποίου έχει ανέβει σημαντικά. Για να μπορέσει μια γυναίκα να ξεχωρίσει απαιτούνται πολλές ώρες σκληρής προπόνησης και μερικές φορές έχουν αρνητικές επιπτώσεις στην υγεία των αθλητριών. Όπως είναι λογικό, η διατροφή παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στην γενικότερη υγεία και ευεξία των αθλητών και πολλές φορές επηρεάζει την απόδοσή τους, όπως έχουμε αναφέρει σε προηγούμενο άρθρο.

Σε αθλήματα όπως ο χορός, η ρυθμική γυμναστική και η ενόργανη γυμναστική απαιτούνται χαμηλά ποσοστά λιπώδη ιστού έτσι ώστε οι αθλήτριες να έχουν καλύτερη εμφάνιση αλλά και για να μπορούν να εκτελούν με μεγαλύτερη ευκολία την ποικιλία ασκήσεων που απαιτεί το άθλημά τους (ασκήσεις ευκαμψίας, αντίσταση με το βάρος του σώματος κ.ο.κ). Στην προσπάθειά τους όμως να πετύχουν ένα χαμηλό σωματικό βάρος καταφεύγουν σε ανορθόδοξες μεθόδους αδυνατίσματος και απίσχνανσης, με αποτέλεσμα να εμφανίζουν αμηνόρροια (διακοπή του φυσιολογικού έμμηνου κύκλου), απώλεια της οστικής μάζας και οστεοπόρωση. Αυτές οι τρεις διαταραχές (διαταραχή λήψης τροφής- αμηνόρροια- οστεοπόρωση) ονομάζονται «Γυναικεία Αθλητική Τριάδα» και είναι πολύ διαδεδομένες στην αθλητική κοινότητα.

Ποια αθλήματα επηρεάζονται

- Χορός, καλλιτεχνικό πατινάζ, καταδύσεις, ενόργανη, ρυθμική και αεροβική γυμναστική, μπαλέτο: η επίδοση βαθμολογείται υποκειμενικά, ενώ απαιτείται καλή σωματική διάπλαση από την προεφηβική ηλικία και δίνεται έμφαση στο χαμηλό σωματικό βάρος.
- Πετοσφαίριση, κολύμβηση, καταδύσεις, στίβος: απαιτούν αποκαλυπτικά ρούχα
- Ιπποδρομίες, πάλη, κωπηλασία: περιλαμβάνουν κατηγορίες ανάλογα με το σωματικό βάρος.

Προβλήματα υγείας που προκύπτουν

• Χαμηλή ενεργειακή πρόσληψη & Διαταραχές λήψης τροφής

Αυτό είναι το κυριότερο πρόβλημα που δημιουργεί όλα τα υπόλοιπα. Η ενέργεια που λαμβάνουμε από την διατροφή μας χρησιμοποιείται από τον οργανισμό για διάφορες βασικές λειτουργίες: ανοσία, θερμότητα, ανάπτυξη, κίνηση, αναπαραγωγή κτλ. Η ενέργεια που χρησιμοποιείται για κάθε μια από αυτές τις διαδικασίες δεν είναι διαθέσιμη για κάποια άλλη. Όσον αφορά στους αθλητές, η ενεργειακή διαθεσιμότητα ορίζεται ως η καθημερινή ενέργεια που απομένει μετά την προπόνηση για να χρησιμοποιηθεί από τον οργανισμό για τις βασικές λειτουργίες του. Μειώνοντας την καθημερινή ενεργειακή πρόσληψη από την διατροφή ή αυξάνοντας την ενεργειακή κατανάλωση από την άσκηση, οι αθλητές μπορούν να μειώσουν τόσο πολύ την ενεργειακή διαθεσιμότητα ώστε να μην επαρκεί για τις βασικές λειτουργίες του οργανισμού. Αυτό παρατηρείται κυρίως στις αθλήτριες, όπου η ενεργειακή τους πρόσληψη είναι πολύ χαμηλότερη από αυτήν που απαιτείται.
Η πρώτη διαταραχή που εμφανίζεται είναι οι «Διαταραχές λήψης τροφής» (eating disorders) λόγω της μείωσης της ενεργειακής πρόσληψης από τις αθλήτριες για να αυξήσουν την απόδοσή τους ή να βελτιώσουν την εμφάνισή τους. Ακόμα και με την πρόφαση της απώλειας λίπους, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να ελαχιστοποιούμε την πρόσληψη της τροφής. Οι μέθοδοι που ακολουθούν περιλαμβάνουν παρατεταμένη νηστεία, χρήση διουρητικών και καθαρτικών, αλλά και αυτοπροκαλούμενο εμετό, με σκοπό τη μικρότερη δυνατή πρόσληψη θερμίδων και βάρους. Δυστυχώς, τα συμπτώματα δεν είναι εμφανή από την αρχή, μπορούν όμως να γίνουν αντιληπτά από ειδικούς. Τα πιο συνηθισμένα, εκτός από την μειωμένη απόδοση, είναι η κούραση, η μειωμένη ανοσία και η έλλειψη συγκέντρωσης.
Οι διαταραχές στη λήψη τροφής αποτελούν χρόνιες νόσους με σοβαρότατες ψυχοκοινωνικές και παθοφυσιολογικές διαταραχές που οδηγούν σε κατάθλιψη, κατάχρηση ουσιών και θάνατο από καρδιακές αρρυθμίες ή αυτοκτονία. Επομένως, είναι προφανής η έγκαιρη παρέμβαση από ειδικούς θεραπευτές (ψυχολόγους- ψυχίατρους, γιατρούς, ειδικούς διαιτολόγους- διατροφολόγους), ενώ η αποτελεσματικότητα της θεραπείας εξαρτάται από τη διάρκεια και τη σοβαρότητα της διαταραχής, καθώς και από την θέληση της αθλήτριας να βοηθήσει τον εαυτό της.

• Αμηνόρροια

Ως αμηνόρροια χαρακτηρίζεται η απουσία ή η παύση εμμήνου ρύσης και διακρίνεται σε πρωτογενή και δευτερογενή. Πρωτογενή αμηνόρροια (καθυστερημένη εμμηναρχή) ονομάζεται η απουσία εμμήνου ρύσης ως την ηλικία των 16 σε ένα κορίτσι με δευτερογενή χαρακτηριστικά φύλου. Η δευτερογενή αμηνόρροια είναι η απουσία τριών ή και περισσότερων διαδοχικών εμμηνορροϊκών κύκλων μετά την εμμηναρχή. Η αμηνόρροια παρατηρείται σε ποσοστό 3.4 με 66% στις αθλήτριες, ενώ στο γενικό πληθυσμό κυμαίνεται μεταξύ 2 με 5%.
Η επίδραση της φυσικής δραστηριότητας στην εμμηνορρυσία μπορεί να χωριστεί σε τρεις τύπους: στην ανεπάρκεια ωχρινικής φάσης, στην ανωορρηξία και στην αμηνόρροια σχετιζόμενη με άσκηση. Στον πρώτο τύπο παρατηρείται ελάττωση της διάρκειας της ωχρινικής φάσης και μειωμένα επίπεδα προγεστερόνης. Η διάρκεια του συνολικού κύκλου δεν αλλάζει και γι’ αυτό συχνά είναι απαρατήρητος.
Στην ανωορρηξία παράγονται οιστρογόνα, αλλά τα επίπεδα της προγεστερόνης δεν είναι φυσιολογικά και δημιουργούνται διαταραχές στον κύκλο. Η αμηνόρροια σχετιζόμενη με άσκηση είναι η πιο συχνή αιτία αμηνόρροιας στις αθλήτριες και οφείλεται σε υποθαλαμική διαταραχή. Οι παράγοντες που φαίνεται να συμμετέχουν στην εμφάνισή της είναι η διατροφή, οι παράγοντες της άσκησης (ένταση, διάρκεια, συχνότητα), οι αλλαγές σύστασης σώματος, οι ορμονικές μεταβολές λόγω άσκησης, το άγχος και η ανωριμότητα του αναπαραγωγικού συστήματος.
Πολλοί λανθασμένα πιστεύουν ότι η αμηνόρροια είναι δείκτης επαρκούς προπόνησης παρά ένα σύμπτωμα που απαιτεί ιατρική παρακολούθηση. Πολλές αθλήτριες και οι προπονητές τους δε θεωρούν και δεν αναφέρουν την αμηνόρροια ως ανωμαλία. Όμως η αμηνόρροια είναι μια κατάσταση που οδηγεί σε μειωμένα επίπεδα οιστρογόνων και πρόωρη απώλεια οστικής πυκνότητας. Είναι ένα σύμπτωμα που απαιτεί ιατρική αξιολόγηση μέσα στους 3 πρώτους μήνες από την εμφάνισή της και αποτελεί το πιο αναγνωρίσιμο στοιχείο της γυναικείας αθλητικής τριάδας.

• Οστεοπόρωση

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει προκύψει για τον μεταβολισμό του ασβεστίου στις γυναίκες αθλήτριες, καθώς ορισμένες μελέτες έχουν αναφέρει χαμηλή οστική πυκνότητα και αυξημένο κίνδυνο για κατάγματα κατά την διάρκεια μηχανικής καταπόνησης. Αυτό το πρόβλημα δεν είναι μόνο συνέπεια της χαμηλής πρόσληψης ασβεστίου από τις αθλήτριες. Η κυριότερη αιτία της προεμμηνοπαυσιακής οστεοπόρωσης στις αθλήτριες είναι η μειωμένη παραγωγή ωοθηκικών ορμονών και η υποοιστρογοναιμία ως αποτέλεσμα της υποθαλαμικής αμηνόρροιας.
Οι χαμηλές συγκεντρώσεις των ωοθηκικών ορμονών σε αθλήτριες με εμμηνορροϊκές ανωμαλίες σχετίζονται με μειωμένη οστική μάζα και αυξημένους ρυθμούς οστικής απώλειας που γενικεύονται σε ολόκληρο το σκελετό. Δεν εμφανίζουν όμως όλες οι αθλήτριες με αμηνόρροια χαμηλή οστική μάζα. Η κατάσταση των οστών τους εξαρτάται από τη διάρκεια και τη σοβαρότητα της εμμηνορροϊκής δυσλειτουργίας, την ηλικία, την ηλικία εμμηναρχής, το μέγεθος του σώματος, το είδος της άσκησης, καθώς και από τους γενετικούς παράγοντες (οικογενειακή προδιάθεση) και τη διατροφική τους κατάσταση. Έχουν αυξημένη προδιάθεση για τραυματισμούς και κατάγματα κατά τη διάρκεια των προπονήσεων. Αυτό που συμβαίνει στις αθλήτριες με αμηνόρροια είναι η μείωση των επιπέδων των οιστρογόνων και αυτό έχει ως συνέπεια τη μείωση της απορρόφησης ασβεστίου και την αύξηση της απέκκρισής του.

Η διάρκεια της αμηνόρροιας για μια αθλήτρια επηρεάζει το ποσοστό απώλειας οστικής μάζας ενώ όταν η περίοδος επανέρχεται, τότε αυξάνεται η οστική πυκνότητα. Η μέθοδος που χρησιμοποιείται τελευταία για την αναγνώριση ατόμων με χαμηλή οστική μάζα και την ανταπόκρισή τους στη θεραπεία είναι η Διπλής Ενέργειας Απορροφησιομετρία (DXA).
Η θεραπεία με αντικατάσταση ορμονών φαίνεται να διατηρεί την οστική μάζα, αλλά όχι να την αυξάνει ενώ η πρόσληψη συμπληρωμάτων ασβεστίου δεν έχει καμία επίδραση στην οστική πυκνότητα των αθλητριών με αμηνόρροια. Η μείωση της έντασης της άσκησης και η βελτίωση της διατροφικής κατάστασης βοηθούν στην αποκατάσταση του κύκλου και επομένως στη μη επιπρόσθετη απώλεια οστικής μάζας.

Συμπεράσματα - Αντιμετώπιση

Η γυναικεία αθλητική τριάδα είναι ένα πολύ σοβαρό σύνδρομο που απαιτεί ιδιαίτερη αντιμετώπιση. Δυστυχώς, οι αθλήτριες δεν αναφέρουν τα συμπτώματα ή δεν τα θεωρούν σημαντικά μπροστά στον στόχο μιας καλής επίδοσης. Ας δούμε όμως ποιοι είναι οι έλεγχοι που πρέπει να γίνονται:
• Θα πρέπει όλες οι γυναίκες που εμφανίζουν ένα από τα συμπτώματα της αθλητικής τριάδας να ελέγχονται και για τα υπόλοιπα.
• Οι προπονητές θα πρέπει να εκπαιδευθούν στην αναγνώριση και αντιμετώπιση των συμπτωμάτων της τριάδας. Επίσης, δε θα πρέπει να πιέζουν τις αθλήτριες να χάσουν βάρος, ενώ οι βασικές γνώσεις διατροφής είναι απαραίτητες.
• Οι γονείς οφείλουν να γνωρίζουν τους κινδύνους που ενέχει η απότομη απώλεια βάρους και η αμηνόρροια και να μην ενθαρρύνουν τα παιδιά τους να κάνουν δίαιτα, ειδικά σε μικρές ηλικίες.
• Οι αθλίατροι θα πρέπει να ελέγχουν τις αθλήτριες για κατάγματα, απότομες αλλαγές βάρους, συμπτώματα διαταραχών λήψης τροφής, αμηνόρροια, βραδυκαρδία, αρρυθμίες και κατάθλιψη. Το ιστορικό αμηνόρροιας είναι ένας εύκολος τρόπος ανίχνευσης της αθλητικής τριάδας στα πρώιμα ακόμα στάδια και η εμφάνισή της θα πρέπει να αντιμετωπίζεται με πολλή προσοχή.

Σημαντικός κρίνεται και ο ρόλος των ειδικών (διατροφολόγων, ψυχοθεραπευτών) στην επιμόρφωση των αθλητριών, των γονέων και προπονητών τους σχετικά με θέματα που αφορούν της διαταραχές λήψης τροφής και να τονίζουν τη σημασία της τακτικής ιατρικής παρακολούθησης. Δεν θα πρέπει ποτέ να ενθαρρύνονται οι αθλήτριες να χάσουν λιπώδη ιστό χωρίς την συστηματική παρακολούθηση από ειδικό επιστήμονα.

Το άρθρο δημοσιεύεται και στο dancenews.gr (Πατήστε εδώ για να διαβάσετε το άρθρο)

Αλκοόλ και Άσκηση

2008-10-23T03:24:00.000-07:00

Σε όλους μας έχει συμβεί να βρεθούμε σε κάποια κοινωνική εκδήλωση ή πάρτυ χορού και να πιούμε ένα- δυο ή περισσότερα ποτά, κυρίως για να χαλαρώσουμε. Για τους επαγγελματίες του είδους, μπορεί να έχει τύχει να καταναλώσουν κάποια ποσότητα αλκοόλ πριν από μια παράσταση ή αγώνα για να μειώσουν το άγχος τους.

Ας δούμε λοιπόν, στο σημερινό μας άρθρο, ποιες είναι οι επιπτώσεις της κατανάλωσης αλκοόλ και μέχρι ποιο σημείο αυτό δεν επηρεάζει αρνητικά την αθλητική μας απόδοση.

Η μόνη πραγματική σχέση που έχει ο αθλητισμός με το αλκοόλ είναι ίσως μέσω της διαφήμισης, καθώς πολλοί αθλητικοί οργανισμοί και ομάδες, όπως και αθλητικοί αγώνες συχνά υποστηρίζονται και χρηματοδοτούνται από εταιρείες παραγωγής μπύρας και άλλων αλκοολούχων ποτών.

Αν και ένας μικρός αριθμός αθλητών καταναλώνει αλκοόλ θεωρώντας ότι μπορεί να βελτιώσει την αθλητική απόδοση, η κατανάλωση αλκοόλ από τους αθλητές γίνεται συνήθως στα πλαίσια κοινωνικών εκδηλώσεων. Ωστόσο, ακόμα και στην περίπτωση αυτή, η κατανάλωση αλκοόλ θεωρείται από πολλούς αθλητές απαγορευμένη συνήθεια.

Στον παρακάτω πίνακα αναφέρουμε ενδεικτικά τις θερμίδες και την περιεκτικότητα σε αλκοόλ ανά μερίδα σερβιρίσματος μερικών ποτών.

Ποτό (% περιεκτικότητα αλκοόλ) |Ποσότητα σερβιρίσματος (ml) |Αλκοόλ (γρ) |Θερμίδες
Μπίρα (4%): 250 |10 |107
Μπίρα χωρίς αλκοόλ: 250 |- |38
Οινοπνευματώδη με 40% αλκοόλ (τζιν, ρούμι, ουίσκι, βότκα) : 45|14|100
Μπράντι, κονιάκ (38%): 30|11 |75
Κρασί λευκό. ξηρό (9%): 120 |11 |80
Κρασί κόκκινο ή ροζέ (10%): 120 |12 |85
Κρασί γλυκό (10%): 120 |12 |105
Σαμπάνια (10%) : 120 |12 |100
Τσέρι (15%):60 |9 |74
Γλυκό τσέρι, μοσχάτο κρασί (15%):60 |9 |90
Λικέρ (30%):45 |13 |160
Bloody Mary (10%):150 |14 |116
Daiquiri (25%):60|14 |111
Manhattan (30%):60 |17 |178
Martini (31%):75 |22 |156

Ας δούμε λίγο ποια είναι η πορεία του μεταβολισμού του αλκοόλ μέσα στον οργανισμό μας πριν προχωρήσουμε παρακάτω.

Ο μεταβολισμός της αιθανόλης (αλκοόλ) γίνεται κυρίως στο ήπαρ, όπου οξειδώνεται πρώτα σε ακεταλδεΰδη και στην συνέχεια σε οξικό οξύ. Η παραγόμενη ακεταλδεΰδη, η οποία μεταβολίζεται μέσα στα ηπατικά κύτταρα, θεωρείται ως υπεύθυνη για τις αρνητικές επιδράσεις του αλκοόλ. Ο ρυθμός κάθαρσης της αιθανόλης από το ήπαρ διαφοροποιείται σημαντικά από άτομο σε άτομο και εξαρτάται κυρίως από την ποσότητα του αλκοόλ που καταναλώθηκε και τις συνήθειες κατανάλωσης αλκοόλ. Ο ρόλος της άσκησης στον ρυθμό μεταβολισμού της αιθανόλης δεν έχει αποσαφηνιστεί επαρκώς, καθώς αμφιλεγόμενα δεδομένα έχουν αναφερθεί από διάφορες μελέτες. Αυτό που αποτελεί γεγονός όμως, είναι ότι στην περίπτωση που τα αποθέματα ηπατικού γλυκογόνου είναι μειωμένα, λόγω του συνδυασμού άσκησης και χαμηλής πρόσληψης υδατανθράκων, το ήπαρ δεν θα είναι ικανό να διατηρήσει σταθερά τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα, με αποτέλεσμα την εμφάνιση υπογλυκαιμίας.

Παλαιότερα, πολλοί αθλητές κατανάλωναν σκόπιμα αλκοόλ αμέσως πριν ή και κατά την διάρκεια της άσκησης, θεωρώντας ότι μια τέτοια πρακτική μπορεί να βελτιώσει την απόδοσή τους. Πίστευαν ότι το αλκοόλ μειώνει την ευαισθησία στο πόνο και αυξάνει την αυτοπεποίθηση. Κάποιες επιδράσεις στο καρδιοκυκλοφορικό σύστημα θεωρούνταν ότι μειώνουν το τρέμουλο και το συναισθηματικό στρες, παράγοντες οι οποίοι είναι βασικής σημασίας στα αθλήματα στα οποία απαιτείται ο ακριβής έλεγχος των κινήσεων. Για τον λόγο αυτό, αν και το αλκοόλ δεν ανήκει πλέον στην γενική λίστα των ουσιών doping της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής, εντούτοις εξακολουθεί να θεωρείται ως απαγορευμένη ουσία σε κάποια αθλήματα, όπως η ξιφασκία και η σκοποβολή.

Η μελέτη των επιδράσεων της κατανάλωσης αλκοόλ στον μεταβολισμό κατά την άσκηση και στην αθλητική απόδοση παρουσιάζει αρκετές δυσκολίες. Το θέμα αυτό συνοψίζεται στην σχετική επίσημη θέση του Αμερικάνικου Κολεγίου Αθλητικής Ιατρικής που εκδόθηκε το 1982. Το συμπέρασμα είναι ότι η αιθανόλη δεν συνεισφέρει σε σημαντικό βαθμό στην παραγωγή ενέργειας κατά την διάρκεια της άσκησης, ενώ σε περιπτώσεις παρατεταμένης άσκησης μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφάνισης υπογλυκαιμίας.

Επίσης, όταν η άσκηση γίνεται σε ψυχρό περιβάλλον μπορεί να παρατηρηθεί μια αύξηση της απώλειας θερμότητας από το σώμα και μια μείωση της θερμοκρασίας του σώματος. Επομένως, η κατανάλωση αλκοόλ κατά την άσκηση έχει ενδεχομένως αρνητικές επιδράσεις στην θερμορύθμιση, κάτι το οποίο με την σειρά του μειώνει την αντοχή και βλάπτει την αθλητική απόδοση. Επιπλέον, επειδή το αλκοόλ επηρεάζει σε σημαντικό βαθμό τον μεταβολισμό των υδατανθράκων, είναι πιθανό η πρόσληψη μετά την άσκηση να βλάπτει την διαδικασία αποκατάστασης των αποθεμάτων γλυκογόνου.

Παρακάτω δίνουμε κάποιες οδηγίες για τη συνετή κατανάλωση αλκοόλ από τους αθλητές:

1. Η κατανάλωση ή όχι αλκοόλ είναι μια καθαρά προσωπική απόφαση. Ωστόσο, τόσο η υγεία, όσο και η αθλητική απόδοση δε θα επηρεαστούν από μια συνετή κατανάλωση.
2. Οι οδηγίες για την πρόσληψη αλκοόλ στον γενικό πληθυσμό είναι περίπου 2 μικρά ποτήρια την ημέρα για τους άνδρες και 1 μικρό ποτήρι την ημέρα για τις γυναίκες.
3. Το αλκοόλ παρέχει σημαντικά ποσά ενέργειας, αλλά καθόλου θρεπτικά συστατικά. Κατά συνέπεια, οι αθλητές που επιθυμούν να μειώσουν το σωματικό τους λίπος θα πρέπει να απέχουν πλήρως από την κατανάλωση αλκοόλ.
4. Η πρόσληψη αλκοόλ αμέσως πριν ή κατά την διάρκεια της άσκησης δεν βελτιώνει την αθλητική απόδοση. Σε κάποιους αθλητές μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την απόδοση, ιδιαίτερα αν το άθλημα απαιτεί κρίση και ψυχοκινητικές δεξιότητες.
5. Η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ είναι πιθανό να επηρεάζει την διαδικασία της ανάνηψης μετά την άσκηση. Συγκεκριμένα, η κατανάλωση αλκοόλ κατά την ανάνηψη μπορεί να βλάψει την επανυδάτωση, την αναπλήρωση των αποθεμάτων γλυκογόνου και την αποκατάσταση τραυματισμών στους μαλακούς ιστούς. Σε περίπτωση τραυματισμού, ο αθλητής θα πρέπει να απέχει από την κατανάλωση αλκοόλ για τουλάχιστον 24 ώρες μετά το συμβάν.
6. Κάθε αθλητής θα πρέπει να δίνει ιδιαίτερη σημασία στην διαδικασία επανυδάτωσης μετά την άσκηση, η οποία θα πρέπει να γίνεται με ποσότητες υγρών μεγαλύτερες από αυτές που χάνονται. Τα αλκοολούχα ποτά που περιέχουν αλκοόλ σε συγκεντρώσεις μεγαλύτερες από 2% δεν συνιστώνται για την επανυδάτωση.
7. Πριν την κατανάλωση οποιασδήποτε ποσότητας αλκοόλ μετά την άσκηση, θα πρέπει να καταναλωθεί ένα γεύμα ή ένα σνακ το οποίο να είναι πλούσιο σε υδατάνθρακες, έτσι ώστε να αναπληρωθούν τα αποθέματα του μυϊκού γλυκογόνουν. Η πρόσληψη τροφής θα συμβάλλει και στην μείωση του ρυθμού απορρόφησης του αλκοόλ, μειώνοντας έτσι την υπερβολική αύξηση των επιπέδων του στο αίμα.

Το άρθρο δημοσιεύεται και στο dancenews.gr (Πατήστε εδώ για να διαβάσετε το άρθρο)

Αφροδισιακές τροφές

2008-10-17T02:03:00.000-07:00

Όλοι έχουμε ακούσει κατά καιρούς για διάφορες τροφές που ανεβάζουν την… διάθεσή μας στα ύψη, όπως είναι τα θαλασσινά, διάφορα φρούτα, το γιαούρτι με μέλι και καρύδια κα. Δεν υπάρχει κάποια σαφή επιστημονική ένδειξη ότι υπάρχουν τρόφιμα με αφροδισιακές ιδιότητες, η υιοθέτηση όμως μιας ισορροπημένης διατροφής και η καθημερινή φυσική δραστηριότητα βελτιώνουν την διάθεσή μας και επομένως και την λίμπιντό μας! Στο σημερινό μας άρθρο θα δούμε ποιες είναι αυτές οι τροφές στις οποίες έχουν αποδοθεί αφροδισιακές ιδιότητες.

Πρωταρχικό ρόλο στην ερωτική διάθεση και την σεξουαλική δραστηριότητα παίζει ο εγκέφαλος. Σημαντικοί για τη μεταφορά των σεξουαλικών ερεθισμάτων θεωρούνται οι νευροδιαβιβαστές, οι χημικές δηλαδή ουσίες που μεταφέρουν τα μηνύματα από και προς τον εγκέφαλο. Oι νευροδιαβιβαστές συμβάλλουν στην καλή μνήμη και προσοχή, αυξάνουν την καλή διάθεση και την ευφορία, ενώ ταυτόχρονα ενεργοποιούν τη σεξουαλική διάθεση. Αποτελούνται κυρίως από αμινοξέα, οπότε οι πρωτεϊνούχες τροφές παρέχουν τα απαραίτητα δομικά συστατικά για την παραγωγή τους.
Οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στη λειτουργία των νευροδιαβιβαστών που συμμετέχουν στη σεξουαλική διέγερση, ενώ η βιταμίνη C, το μαγνήσιο και το σελήνιο, συντελούν στην προστασία των νευροδιαβιβαστών από βλάβες αλλά και στη λειτουργία των μηχανισμών επιδιόρθωσής τους.
H βιταμίνη E προστατεύει τα κύτταρα του αίματος, ενώ έχει άμεση επίπτωση στη γονιμότητα και τη σεξουαλική λειτουργία. Γνωστή και ως "αναπαραγωγική βιταμίνη", συστήνεται για τη θεραπεία της ανδρικής ανικανότητας (περιέχεται κυρίως στους ξηρούς καρπούς, το ελαιόλαδο και το αβοκάντο).

Τρόφιμα που θεωρούνται αφροδισιακά

• Θαλασσινά: Όστρακα (μύδια, στρείδια, κυδώνια) και μαλάκια (χταπόδι)

Είναι πλούσια σε αμινοξέα και ψευδάργυρο, στοιχεία απαραίτητα για την παραγωγή διαφόρων ορμονών, όπως τα ανδρογόνα και η τεστοστερόνη. H έλλειψη του ψευδάργυρου είναι πολλές φορές η αιτία για την ανδρική ανικανότητα. Tα θαλασσινά είναι επίσης καλή πηγή νιασίνης (βιταμίνης B3), η οποία δρα στα άκρα του αγγειακού συστήματος, προκαλώντας τη διαστολή τους και συμβάλλοντας στην καλύτερη αιμάτωση του ανδρικού αναπαραγωγικού συστήματος.
Μια ενδιαφέρουσα και λογική προσέγγιση που βασίζεται στην επιστήμη της ψυχολογίας είναι ότι τα στρείδια έχουν αφροδισιακές ιδιότητες εξαιτίας του σχήματός τους. Δεν χρειάζεται να είναι ειδήμων κανείς στις φροϋδικές θεωρίες περί λίμπιντο, αλλά τα στρείδια όντως έχουν σχισμοειδές σχήμα και μαλακή υφή που παραπέμπει στα γυναικεία γεννητικά όργανα. Επειδή η σεξουαλική διέγερση σε μεγαλύτερο βαθμό ξεκινάει από τον εγκέφαλο και σε μικρότερο από τα γεννητικά όργανα ή τα κέντρα διέγερσης, αυτός θα μπορούσε να είναι ο λόγος που οι άνθρωποι στο παρελθόν συνδύασαν τα μύδια με τη σεξουαλικότητα.

• Ξηροί καρποί: Αμύγδαλα, καρύδια, σπόροι κουκουναριού

Οι περισσότεροι ξηροί καρποί φημίζονται για την αφροδισιακή τους δράση, επειδή περιέχουν φυτικές ίνες, αντιοξειδωτικά στοιχεία και ψευδάργυρο, που συμβάλλουν στη βελτιώση της κυκλοφορίας του αίματος και κατά συνέπεια στην αύξηση της σεξουαλικής επιθυμίας.
Τα καρύδια ήταν δημοφιλή στις περιοχές της πάλαι ποτέ Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας και τα κουκουνάρια στους αρχαίους πολιτισμούς της Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής. Τα ginkgo nuts, οι καρποί ενός αρχέγονου δέντρου της Νότιας Κίνας (Ginko biloba), χρησιμοποιούνται ευρέως σε φαρμακευτικά σκευάσματα που υποτίθεται ότι διεγείρουν την ερωτική επιθυμία. Πιστεύεται ότι το άρωμα των ξηρών καρπών, έχει ερεθιστική δράση και αύξηση του πάθους κυρίως στις γυναίκες. Η επίδραση των ξηρών καρπών στη σεξουαλική μας ζωή, θα γίνει πιο έντονη εάν τους συνδυάσουμε με άλλες τροφές, όπως για παράδειγμα τα καρύδια με το μέλι.

• Φρούτα: Σταφύλια, μπανάνα, ανανάς, σύκο, φράουλες, μούρα, αβοκάντο, βανίλια

Τα σταφύλια κέρδισαν τη φήμη της αφροδισιακής τροφής χάρη στα περίφημα αρχαία ελληνικά συμπόσια. Η περιεκτικότητα της μπανάνας σε βιταμίνες και κάλιο, βοηθά στην αύξηση και την παραγωγή ορμονών και στην καλή λειτουργία του μυϊκού μας συστήματος. Από πολλούς θεωρείται αφροδισιακό τρόφιμο εξαιτίας του ιδιαίτερου σχήματός της.
Τα σύκα έχουν υψηλή περιεκτικότητα αμινοξέων και πιστεύεται πως αυξάνουν τη libido. Μπορούν επίσης να βελτιώσουν τη σεξουαλική αντοχή. Βέβαια, δεν υπάρχουν επιστημονικά δεδομένα που να ενισχύουν την άποψη αυτή, συμφωνούμε όμως όλοι πως υπάρχει πολλή μεγάλη ομοιότητα ανάμεσα σε ένα ανοιχτό σύκο και τα γυναικεία γεννητικά όργανα. Γι' αυτό παραδοσιακά θεωρείται διεγερτικό, και μάλιστα στην Ελλάδα πραγματοποιούσαν μια συνουσιακή τελετουργία κατά την οποία το σύκο είχε τιμητική θέση. Η κίνηση ενός άνδρα να ανοίξει ένα σύκο και να το φάει μπροστά στην ερωμένη του είναι μια αισθησιακή πράξη.
Το αβοκάντο κατατάσσεται στις υψηλές θέσεις των αφροδισιακών. Προέρχεται από το δέντρο των όρχεων, καθώς έτσι το είχαν ονομάσει και για τον λόγο αυτό απέκτησε αυτή την φήμη. Λειτουργεί υπέρ του καρδιαγγειακού συστήματος, δηλαδή καθαρίζει τα αγγεία, ενώ ταυτόχρονα συμβάλλει στη σωστή κυκλοφορία του αίματος. Η περιεκτικότητα του σε βιταμίνες (κυρίως βιταμίνη Ε), σε ιχνοστοιχεία και σε διατροφικές ουσίες είναι μεγάλη και χάρη στην δροσερή γεύση του και την περίεργη υφή του παραμένει στις πρώτες θέσεις των προτιμήσεων. Η πλούσια περιεκτικότητα σε βιταμίνες και σε άλλες ουσίες δημιουργούν στον οργανισμό μας νευροδιαβιβαστές.
H βανίλια θεωρείται ότι, μέσω της μυρωδιάς της, προκαλεί ένα αίσθημα ευφορίας και επηρεάζει τη σεξουαλική διάθεση.

• Αρωματικά φυτά- μπαχαρικά: Βασιλικός, μαϊντανός, σέλινο, γλυκάνισο, πράσο, μάραθος, μοσχοκάρυδο, πιπέρι, σκόρδο
Περιέχουν πολλές βιταμίνες, αντιοξειδωτικά, ιχνοστοιχεία και φυτικές ίνες, που γεμίζουν τον οργανισμό ενέργεια και δίνουν μια αίσθηση ψυχικής και σωματικής υγείας. Ο μαϊντανός και το σέλινο θεωρούνται αφροδισιακά περισσότερο για τις γυναίκες παρά για τους άνδρες. Αυτό οφείλεται στα συστατικά που περιέχει το σέλινο, το οποίο απελευθερώνει μία μυρωδιά παρόμοια με τον ανδρικό ιδρώτα που αναστατώνει τις γυναίκες διότι ενεργοποιεί τις υποδοχείς των φερορμόνων τους, ενώ ο μαϊντανός αποτελεί διεγερτικό για τη μήτρα.
Το σκόρδο περιέχει αλιΐνη (ή αλλισίνη), ένα συστατικό που αυξάνει τη ροή του αίματος στα σεξουαλικά όργανα. Έτσι αποτελεί ένα ιδιαίτερα αποτελεσματικό βότανο στην αύξηση της libido. Από την αρχαιότητα έχει τη φήμη του ερωτικού, αναζωογονητικού, θεραπευτικού αλλά και εξαιρετικά δραστικού φυτού κατά της βασκανίας και της μαγείας. Ως αφροδισιακό ήταν δημοφιλές ήδη από την εποχή του Ομήρου και για τον ίδιο λόγο το τιμούσαν δεόντως οι Αιγύπτιοι, οι Ρωμαίοι, οι Κινέζοι και οι Ιάπωνες. Οι Έλληνες έτρωγαν σκόρδο καθημερινά τόσο με ψωμί όσο και μέσα σε σαλάτες. Συνήθιζαν ακόμη να το χορηγούν ως δυναμωτικό στους αθλητές των Ολυμπιακών, ενώ και οι κατασκευαστές των πυραμίδων στην Αίγυπτο κατανάλωναν μεγάλες ποσότητες. Αν και σε αυτήν την περίπτωση δεν έχουμε επιστημονικές αποδείξεις, εντούτοις μπορούμε να θεωρήσουμε ότι το σκόρδο, το πιπέρι και τα κρεμμύδια εξαιτίας της καυτερής τους γεύσης ανεβάζουν τη θερμοκρασία του σώματος, οδηγούν σε υπεραιμία και εντείνουν την κυκλοφορία του αίματος.
Ένα από τα αρχαιότερα αφροδισιακά είναι το γλυκάνισο, αφού οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν πως η χρήση του στο μαγείρεμα και το πιπίλισμα των σπόρων του αυξάνει την επιθυμία. Περιέχει μια ουσία, την ανηθόλη, σε ποσοστό περίπου 80%, η οποία πιστεύεται ότι δίνει στο σώμα μια ξεχωριστή μυρωδιά και εμφανίζει ήπια οιστρογόνα δράση, δηλαδή αυξάνει την ερωτική επιθυμία. Επίσης λειτουργεί και ως θεραπευτικό κατά της ανικανότητα και της σεξουαλικής απομάκρυνσης.

• Μέλι- Βασιλικός πολτός

Μόνο του ή μαζί με σουσάμι, το μέλι είχε τη φήμη εξαίσιου αφροδισιακού, καταναλωνόταν ευρέως και ήταν βασικό συστατικό στις αρχαιοελληνικές σαλάτες. Επίσης, στην αρχαία Αίγυπτο βασίζονταν σε αυτό ορισμένα φάρμακα για τη θεραπεία της στειρότητας ή της ανικανότητας. Στα χρόνια εκείνα το μέλι είχε την φήμη του αμαρτωλού συστατικού, γιατί το χρησιμοποιούσαν για ερωτικά φίλτρα και συνταγές καθώς και σαν κύριο επιδόρπιο, αφού δημιουργούσε ένταση και πάθος στη ερωτική επαφή. Τέλος, το mead (ένα ρόφημα από μέλι, νερό και μαγιά) χρησιμοποιούνταν ακόμη και στο Μεσαίωνα με στόχο την αποπλάνηση. Πέρα όμως από αυτά, το μέλι αποτελεί ένα τρόφιμο με μεγάλη θρεπτική αξία που έχει πολλές ευεργετικές ιδιότητες στο καρδιαγγειακό σύστημα, τον μεταβολισμό και την καταπολέμηση του άγχους. Ο καλύτερος συνδυασμός του μελιού για έντονη δραστηριότητα στην ερωτική μας ζωή είναι οι ξηροί καρποί και κατά προτίμηση τα καρύδια, με εξωτικά φρούτα κ.α.
Ο βασιλικός πολτός είναι ένα πολύτιμο μελισσοκομικό προϊόν, το οποίο θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί και ως συμπλήρωμα διατροφής αλλά και ως φάρμακο, διότι παρέχει μία σειρά από θρεπτικά, ενεργητικά και μεταβολικά οφέλη. Επιδρά στη μακροζωία, βοηθά στη διατήρηση της υγείας, της ομορφιάς και της νεότητας, στις διάφορες λειτουργίες του σώματος και αυξάνει την αντοχή σε ασθένειες. Ευνοεί την οξυγόνωση των ιστών, διεγείρει την όρεξη και την ψυχική διάθεση, προικίζει τον οργανισμό με ερυθροποιητικές ιδιότητες (παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων), δρα ως αναλγητικό ελαφρύνοντας την αίσθηση του πόνου, βρίσκει εφαρμογή σε πόνους ρευματισμών, σε νεφρικά συμπτώματα που συναντώνται κατά την περίοδο της εγκυμοσύνης και στην ανάπτυξη των πρόωρων παιδιών. Επίσης διεγείρει την αντιβιοτική δράση του ανοσοποιητικού συστήματος, εμποδίζοντας την εισβολή και δράση των επιβλαβών βακτηρίων, ιών και μυκήτων. Επιπλέον ενεργεί ως τονωτικό του νευρικού συστήματος, ιδιότητα που οφείλεται στην παρουσία της ακετυλοχολίνης.

• Σοκολάτα

Σήμερα είναι το πιο δημοφιλείς αφροδισιακό σε όλο τον κόσμο. Το αφροδισιακό αυτό έχει περιέχει ιχνοστοιχεία τα οποία δίνουν το αίσθημα της ικανοποίησης, περιέχει τα περισσότερα αντιξειδωτικά στοιχεία από κάθε άλλο αφροδισιακό και τρείς από τις βασικότερες ουσίες που βοηθούν την καθιστούν στην κορυφή των προτιμήσεων μας. Αρκετοί πιστεύουν, κυρίως οι γυναίκες ότι η σοκολάτα λειτουργεί και σαν υποκατάστατο του έρωτα. Οι καλύτεροι συνδυασμοί που μπορούμε να κάνουμε με τη σοκολάτα για να πετύχουμε την μέγιστη απόλαυση και διέγερση είναι οι ξηροί καρποί, οι φράουλες, η μπανάνα και η σαμπάνια.
Έχουμε μιλήσει για τις ψυχοδιεγερτικές ιδιότητες της σοκολάτας σε προηγούμενο άρθρο μας.

• Αλκοόλ
Η χρήση του οινοπνεύματος ως διεγερτικής ουσίας είναι σχεδόν τόσο παλιά όσο και ο ίδιος ο άνθρωπος. Στην ουσία το αλκοόλ ενισχύει μεν τη σεξουαλική επιθυμία αλλά ελαττώνει την απόδοση. Η επίδρασή του στον ανθρώπινο εγκέφαλο είναι ικανή να μειώσει το άγχος και τις αναστολές και να οδηγήσει σε μεγαλύτερη σεξουαλική επιθυμία, γεγονός που συχνά μπορεί να ερμηνευθεί ως 'χαλαρή λίμπιντο'. Το βασικό πρόβλημα με τη χρήση του αλκοόλ ως αφροδισιακής ουσίας είναι ότι δεν είναι ευδιάκριτα τα όρια.

Συμπέρασμα
Παρόλο που δεν υπάρχουν σαφείς επιστημονικές ενδείξεις για την αποτελεσματικότητα ορισμένων τροφίμων στην βελτίωση της σεξουαλικής απόδοσης και επιθυμίας, η διατήρηση ενός φυσιολογικού βάρους και μιας ισορροπημένης διατροφής βοηθά στην υγιή σεξουαλική ζωή. Aφήστε την φαντασία σας να δημιουργήσει ερωτικά μενού!!!

Καλή απόλαυση!

Το άρθρο δημοσιεύεται και στο dancenews.gr (Πατήστε εδώ για να διαβάσετε το άρθρο)

Χορτοφαγία (Μέρος Β'): Διατροφική αξιολόγηση

2008-10-15T02:23:00.000-07:00

Όπως και σε όλες τις διατροφικές μας επιλογές, το κύριο μέλημα του διαιτολόγου είναι η κάλυψη του οργανισμού με όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά. Μια φυτοφαγική δίαιτα επομένως, αν είναι σωστά σχεδιασμένη μπορεί να είναι ισορροπημένη για έναν υγιή ενήλικα.
Ας δούμε τώρα ποια είναι εκείνα τα συστατικά της διατροφής, στα οποία θα πρέπει να δώσει ιδιαίτερη προσοχή ένας χορτοφάγος:

Πρωτεΐνες: Τις καλύτερες πηγές πρωτεϊνών για τους χορτοφάγους αποτελούν τα όσπρια, θαλασσινά, οι ξηροί καρποί και η σόγια. Η οικογένεια των οσπρίων περιλαμβάνει τα φασόλια, τις φακές, τα ρεβίθια, τη φάβα, τα κουκιά, τον αρακά, τα λούπινα, το λαθούρι, τα φασόλια της Λίμα κ.α. Όλα τα όσπρια έχουν μεγάλη θρεπτική αξία (350 θερμίδες / 100 γραμ περίπου), αποτελούν πλούσια πηγή σύνθετων υδατανθράκων βραδείας απορρόφησης, αμινοξέων, φυτικών ινών, βιταμινών και ιχνοστοιχείων Ο αυστηρά φυτοφάγος πρέπει να προσλαμβάνει τις φυτικές τροφές που έχουν συμπληρωματικές πρωτεΐνες ώστε να μην περιοριστεί η ανάπτυξη των πρωτεϊνικών δομών του σώματος, η σύνθεση των ενζύμων, των ορμονών, των αντισωμάτων και η παραγωγή μητρικού γάλακτος για τις γυναίκες που θηλάζουν. Αυτό επιτυγχάνεται με συνδυασμό τροφίμων, για παράδειγμα., τα δημητριακά, που περιέχουν λίγη λυσίνη, συμπληρώνονται από όσπρια, που έχουν επαρκείς ποσότητες λυσίνης. Το χαμηλό επίπεδο μεθειονίνης στα όσπρια αντισταθμίζεται από την υψηλή συγκέντρωση της στα δημητριακά.
Παραδείγματα συνδυασμού τροφίμων:
· Όσπρια + Δημητριακά: ρεβύθια με πιλάφι, φακές με πληγούρι
· Όσπρια + Ταχίνι: κατανάλωση χαλβά μετά τα φασόλια, χούμους

Ριβοφλαβίνη: βοηθάει στον καταβολισμό των υδατανθράκων, των πρωτεϊνών και των λιπών για την παραγωγή ενέργειας. Επίσης είναι σημαντική για ένα υγιές δέρμα, μάτια και καθαρή όραση. Η καλύτερη πηγή είναι το συκώτι, τα γαλακτοκομικά προϊόντα και το κόκκινο κρέας. Στην περίπτωση που οι τροφές αυτές δεν προσλαμβάνονται (όπως στους αυστηρά φυτοφάγους), η ριβοφλαβίνη θα πρέπει να λαμβάνεται από πράσινα φυλλώδη λαχανικά, όπως το μαρούλι, λαχανάκια βρυξελλών και εμπλουτισμένα δημητριακά.

Βιταμίνη Β12: Η βιταμίνη Β12 ανιχνεύεται κυρίως στα ζωικά προϊόντα, όπως το γάλα, τα αβγά και φυσικά το κρέας. Μια εναλλακτική πηγή βιταμινών Β12 είναι τα προϊόντα σόγιας (γαλακτοκομικά προϊόντα σόγιας) ή διάφορα συμπληρώματα διατροφής τα οποία θα καλύψουν τις ανάγκες του οργανισμού (μαγιά μπύρας). Η συστηματική κάλυψη των αναγκών σε βιταμίνη Β12 είναι ζωτικής σημασίας για τις έγκυες και τις θηλάζουσες γυναίκες, καθώς και για τα βρέφη που θηλάζουν και οι μητέρες τους είναι αυστηροί φυτοφάγοι. Υπάρχουν έρευνες που αναφέρουν ότι ορισμένοι αυστηροί φυτοφάγοι ή άλλοι φυτοφάγοι δεν εφοδιάζονται με επαρκείς ποσότητες βιταμίνης Β12. Για τον λόγο αυτό, είναι απαραίτητο όλοι οι φυτοφάγοι να χρησιμοποιούν διαιτητικά συμπληρώματα και εμπλουτισμένες τροφές και να καταναλώνουν συστηματικά (όσοι καταναλώνουν) γαλακτοκομικά προϊόντα και αυγά.

Βιταμίνη D: Η κατανάλωση δημητριακών και προϊόντων σόγιας μπορεί να καλύψει ένα ποσοστό των αναγκών στη συγκεκριμένη βιταμίνη. Επιπλέον, η έκθεση στο φως του ήλιου συμβάλλει στο να παραχθεί η βιταμίνη D από τον ίδιο τον οργανισμό.

Βιταμίνη Α (β-καροτένιο): Η πρωταρχική μορφή της βιταμίνης Α βρίσκεται μόνο σε ζωικά τρόφιμα και γι΄ αυτό οι αυστηροί φυτοφάγοι λαμβάνουν την βιταμίνη αυτή από την μετατροπή κυρίως του β-καροτένιου. Οι ημερήσιες απαιτήσεις σε βιταμίνη Α μπορούν να καλυφθούν με τον συνυπολογισμό 3 μερίδων καθημερινά από κίτρινα ή πορτοκαλί λαχανικά, φυλλώδη πράσινα λαχανικά και φρούτα πλούσια σε καροτένια.

Ω-3 λιπαρά Οξέα: Ενώ οι φυτοφαγικές δίαιτες είναι κατά κανόνα πλούσιες σε ω-6 λιπαρά οξέα, μπορεί να παρατηρούν ελλείψεις όσον αφορά στην πρόσληψη των ω-3 λιπαρών οξέων, προκαλώντας έτσι μια ανισορροπία η οποία δύναται να αναστείλει την φυσιολογική σύνθεση των ενεργών ω-3 λιπαρών οξέων. Η συνιστώμενη αναλογία πρόσληψης ω-6:ω-3 είναι 2:1 έως 4:1. Οι διατροφές που δεν περιλαμβάνουν ψάρι, θαλασσινά και αυγά, δεν παρέχουν άμεσα τα ω-3. Επιστημονικές έρευνες δείχνουν ότι οι φυτοφάγοι και ιδιαίτερα οι αυστηροί, έχουν χαμηλότερα επίπεδα ω-3 στο αίμα τους από τους μη-φυτοφάγους. Τροφές που είναι πηγές των ω-3 και μπορούν να καταναλωθούν από φυτοφάγους (οι οποίοι αρνούνται να φάνε ψάρια) είναι οι λιναρόσποροι και το λιναρέλαιο.

Ασβέστιο: Όπως είναι γνωστό, το ασβέστιο, το οποίο ανιχνεύεται σε μεγάλες ποσότητες στα γαλακτοκομικά κυρίως προϊόντα, είναι απαραίτητο, μεταξύ άλλων, και για τη σωστή ανάπτυξη των οστών και την προφύλαξή τους από τη φθορά που επιφέρει η πάροδος του χρόνου. Λαχανικά με χαμηλή περιεκτικότητα σε εστέρες του οξαλικού οξέως, όπως είναι το μπρόκολο, το κινέζικο και το κοινό λάχανο, τα γογγύλια και οι μπάμιες, παρέχουν ασβέστιο με υψηλότερη βιοδιαθεσιμότητα (49 έως 61%) από άλλα τρόφιμα που έχουν εμπλουτιστεί κατά την παρασκευή τους με ασβέστιο, όπως είναι το εμπλουτισμένο tofu, οι εμπλουτισμένοι χυμοί και το εμπλουτισμένο αγελαδινό γάλα (βιοδιαθεσιμότητα 31 με 32%), καθώς και το εμπλουτισμένο γάλα σόγιας, οι σουσαμόσποροι, τα αμύγδαλα και τα κόκκινα και λευκά φασόλια (βιοδιαθεσιμότητα 21 με 24%). Τα φαγητά από σόγια και τα σύκα είναι δυνατόν να παρέχουν επιπρόσθετες ποσότητες ασβεστίου.
Παραδείγματα συνδυασμού τροφίμων:
· Μαζί με βιταμίνη Κ: αρακάς με αγκινάρες, φακές με πατάτες
· Θαλασσινά (βιτ. D) + Σταυρανθή λαχανικά: γαρίδες με μπρόκολο, μύδια με λάχανο
· Σπανάκι/ πράσο (ασβέστιο, βιτ. Κ) + Ρύζι (μαγνήσιο)

Σίδηρος: Για να καλυφθούν οι ανάγκες σε σίδηρο, πρέπει στο καθημερινό διαιτολόγιο να συμπεριλαμβάνονται όσπρια, πράσινα φυλλώδη λαχανικά, ψωμί ολικής άλεσης και δημητριακά εμπλουτισμένα με σίδηρο. Ο οργανισμός έχει περιορισμένη δυνατότητα απορρόφησης του σιδήρου που προσλαμβάνεται μέσω της κατανάλωσης φυτικών προϊόντων. Ωστόσο, όταν το γεύμα είναι πλούσιο και σε βιταμίνη C, ο βαθμός απορρόφησης του ιχνοστοιχείου αυξάνεται σημαντικά. Συνήθως, οι φυτοφάγοι παρουσιάζουν υψηλή πρόσληψη βιταμίνης C, διότι το διαιτολόγιό τους ούτως ή άλλως περιλαμβάνει εσπεριδοειδή, ντομάτες, σπανάκι, μπρόκολο και άλλα τρόφιμα πλούσια σε βιταμίνη C.
Παραδείγματα συνδυασμού τροφίμων:
· Βιταμίνη C +Όσπρια: φακές με καλαμπόκι, φασόλια με ντομάτα
· Μπαχαρικά + Όσπρια: ρίγανη/ μαύρο πιπέρι/ μαϊντανός με γίγαντες
· Β- Καροτίνη + Όσπρια: ρεβύθια με καρότο, φακές με πιπεριές
· Μηλικό οξύ + Όσπρια: φασόλια με μήλο/ αχλάδι
· Λαχανικά + Μανιτάρια
· Θαλασσινά + Φασολάκια
· Όχι καφές/ τσάι/ σοκολάτα

Ψευδάργυρος: Ο ψευδάργυρος είναι απαραίτητος για την ομαλή λειτουργία του οργανισμού. Καλές πηγές πρόσληψης του ιχνοστοιχείου αυτού αποτελούν τα όσπρια, τα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, τα μπιζέλια, το καλαμπόκι και τα καρότα, το ψωμί ολικής άλεσης, τα δημητριακά, καθώς και τα προϊόντα σόγιας.

Το άρθρο δημοσιεύεται και στο dancenews.gr (Πατήστε εδώ για να διαβάσετε το άρθρο)